De jacht op het goud

Goud! Suzanne Schulting schreef in PyeongChang historie door de eerste olympische shorttrackkampioen in de Nederlandse historie te worden. Jorien ter Mors keerde ook dolgelukkig huiswaarts. Haar missie om afscheid te nemen van het shorttrack met een olympische plak slaagde. Na goud op de langebaan, pakte ze op miraculeuze wijze brons op de relay. En dan Sjinkie Knegt. De man op wie iedereen lette in Zuid-Korea, the man to beat. Hij won meteen zilver, maar daar bleef het bij. En dat was een tikje teleurstellend. Of zoals hij het tegen Suzanne Schulting zei na haar gouden race: ‘Jij wilde altijd mij zijn, maar ik had vandaag heel graag jou willen zijn.’

Wil je de hele documentaire zien? Dat kan via deze link.

Voor Hyena’s op het IJs zijn de drie shorttrackers intensief gevolgd in aanloop en tijdens de Olympische Spelen. De bevlogen verteller en bondscoach Jeroen Otter bestempelt zijn drie shorttrackers als roofdieren, als hyena’s op het ijs. Drie verschillende karakters met hetzelfde doel. KPN en Samsung zorgen met de documentaire voor een uniek en doordringend kijkje achter de schermen.

Sjinkie, de koning van het shorttrack, hij wilde zijn indrukwekkende erelijst compleet maken met die ene nog ontbrekende medaille: olympisch goud. Shorttrack zit hem in het bloed. Hij wacht op openingen die niemand ziet en haalt in op manieren die niet eerder zijn vertoond. “Soms sta ik ook weleens van mijn eigen inhaalacties te kijken, als ik een gaatje zie, beslis ik in een split second,” zegt Sjinkie. “Vaak wordt me gevraagd hoe ik het doe, maar dat is bijna niet uit te leggen. Pure intuïtie. Weet je wat voor mij de perfecte inhaalactie is? Eentje die lukt. Hoe ik er voorbij kom, zal me verder een zorg zijn.” Na olympisch brons in 2014 pakte hij in Zuid-Korea olympisch zilver. Maar ja, dat goud ontbreekt nog altijd op zijn palmares.

Jorien was al tweevoudig olympisch kampioene op de langebaan, maar wil haar oude liefde shorttrack pas de rug toekeren nadat ze in Zuid-Korea met de relayploeg een medaille had gewonnen. Maar dat moet Jorien met een ‘ander’ lichaam doen, dan dat van vier jaar geleden, weet ook Jeroen. “Mijn fysieke beperkingen op dit moment? Mijn rug, mijn rechterknie… En sinds mijn overtraindheid kan ik niet meer zoveel aan, de grenzen zijn kleiner dan ze vroeger waren,” zegt Jorien. Na olympisch goud op de 1000 meter langebaan kreeg Jorien toch het afscheid waar ze zo naar verlangde.

En dan Suzanne, het grote talent dat schaatst zoals ze is. Impulsief, als een soort stuiterbal. En haar emoties stuiteren mee. Als kroonprinses van de sport kon ze niet wachten om de hele wereld te laten zien hoe goed ze is. Nu weet iedereen dat. En vanaf heden gaat ze door het leven als shorttrackkoningin.