Tess Wester: ‘Ik hoop dat ik een coole tante ben’

Tess Wester (28) is al jaren een van de boegbeelden van het Nederlands handbalteam. De keepster reeg de successen aaneen en werd onder meer wereldkampioen in 2019. Tegenwoordig gaat Tess ook als getrouwde vrouw door het leven. We bespraken haar leven aan de hand van muzieknummers.

Dua Lipa – Don’t start now

“Tijdens een toernooi draai ik altijd één nummer grijs. De mooiste herinneingen heb ik aan het WK van 2019 in Japan, toen we wereldkampioen werden. Het nummer van Dua Lipa had ik nog net niet 24 uur per dag op repeat staan. Rinka Duijndam was dat toernooi onze dj. Zij draaide het nummer ook via de speakers in de bus. Dan luisterde ik even mee en deed ik daarna gauw mijn oortjes weer in om hem nog een keer te luisteren. Het nummer gaf mij zo’n boost, ik kon mezelf er bijna mee hypnotiseren.

Dat WK is natuurlijk een van de hoogtepunten van mijn handbalcarrière. Maar die gouden medaille hadden we nooit gewonnen zonder het WK in 2015, toen we zilver haalden. Daar hebben we ons echt op de kaart gezet. Het was mijn tweede toernooi met het Nederlands team, maar het eerste toernooi waarin ik alles speelde. Als jongste keepster ooit verdiende ik een plek in het All Star Team. Als je puur naar de statistieken kijkt, was ik in 2015 beter dan in 2019. Ik stond er zo onbevangen in, niemand keek naar me en ik zat op een roze wolk. Maar ik ben trotser op de manier waarop ik heb gespeeld in 2019. In vier jaar tijd was er zoveel meer druk bijgekomen. De verwachtingen van buitenaf waren ineens torenhoog, daar heb ik het best lastig mee gehad. Ik moest leren wat er op die belangrijke momenten met me gebeurde.

In Japan kon ik er staan op het moment dat het ook echt moest. Ik ben liever een keepster die niet de beste cijfers en statistieken haalt, maar wel met een gouden plak om haar nek staat, omdat ik het op het juiste moment heb laten zien. Terugkijken in het leven van een topsporter is dodelijk, maar ik ben best trots op wat ik in al die jaren heb bereikt. Het handbal is ontzettend gaan leven in Nederland. Toen ik twaalf jaar was, had ik geen handbalsters tegen wie ik opkeek. Jongens en meisjes van nu hebben dat wel. Ik vind het gaaf dat ik een uithangbord voor de sport kan zijn, heb daar ook hard voor gewerkt.

Tekst gaat verder onder de foto

Als handbalster voel ik me inmiddels best oud. Het is fijn dat ik ervaring meebreng, daardoor ben ik wat beter voorbereid dan vroeger en word ik niet meer zo snel verrast. Maar ik ben ook mijn onbevangenheid kwijt. Ik handbal al zo lang. Het plezier wordt niet minder, maar ik benader mijn sport op een andere manier dan vroeger. Ik leef van overwinning naar overwinning. Soms vergeet ik hoe bijzonder het ook is. Bij de jonkies zit nog veel meer dat gevoel van: wat ontzettend gaaf dat ik dit mag doen.

‘En nu niet gaan lachen, maar ik heb tot mijn dertiende hobo gespeeld. Een beetje een nerderig, maar ook bijzonder instrument. Als kind wilde ik graag bijzonder zijn’

De laatste jaren is er veel veranderd binnen de ploeg. Oudere speelsters stopten en jongere speelsters stonden op. We moeten nog een nieuwe dynamiek vinden in het team. Daar liepen we vorig jaar tijdens het EK tegenaan. Dat kwam ook doordat we Estavana Polman en Delaila Amega moesten missen vanwege blessures. Er viel zoveel weg. We werden zesde, voor het eerst sinds 2015 speelden we niet om de medailles. Ik wil niet zeggen dat we op ons bek zijn gegaan, maar er is wel veel gebeurd. Voor onze ploeg is het best goed dat de Spelen vanwege corona een jaar werden uitgesteld en dat we eerst het EK hebben gespeeld. Anders was dit misschien in Tokio gebeurd.”

Paul de Leeuw – Ik heb je lief

“Dit nummer slaat op mijn ouders. Het wordt altijd gedraaid op hun trouwdag of op andere mooie momenten. Paul de Leeuw zingt: ‘Alsof ik in je bloed zit, ik zonder jou niet leven kan.’ Dat is ook hoe ik kijk naar mijn ouders. Zij zijn ontzettend belangrijk voor me en zitten in mijn bloed. Mijn vader heeft in zijn trouwring de tekst ‘in je bloed’ gegraveerd. Mijn moeder heeft haar trouwring aan een kettinkje hangen, zij kan geen ringen dragen vanwege haar ziekte. Ze heeft een heel zeldzame auto-immuunziekte die het kraakbeen in haar lichaam vernietigt. Thuis hebben we het niet veel over haar ziekte. Natuurlijk weten we van bepaalde onderzoeken en behandeltrajecten af, maar het is niet dat wij iedere dag alles door de mangel halen.

Wij zeggen altijd: het gaat stabiel kut. Het gaat zeker niet goed met mijn moeder, maar ze gaat er ook niet dood aan. Dat kan bot klinken, maar wij houden nou eenmaal niet van zeuren. Dat is ook een beetje de grove humor die wij hebben. Er zijn continu veranderingen in haar leven, dingen in haar lichaam die achteruitgaan, waardoor de artsen toch weer verder onderzoek willen doen. Maar omdat er zo weinig bekend is, gaan ze bij alles een nieuw traject in. Ze zijn continu aan het testen en haar aan het onderzoeken.

Mijn moeder zal ook nooit zeggen dat het niet goed gaat, ze klaagt nooit. Ze is zo’n stoer wijf en heeft zoveel humor, dat heb ik echt van haar meegekregen. Samen lachen we om de meest botte en grove dingen. En ze heeft zelfspot. Haar e-mails sluit ze af met de tekst: ‘I am as fat and wrinkeled as Daisy the elephant, but otherwise I am okay.’ Dat zegt genoeg.”

Helden Magazine 57

Het eerste gedeelte van het verhaal van Tess Wester komt voort uit Helden Magazine 57. Het dubbeldik zomernummer staat volledig in het teken van de Olympische Spelen in Tokio en het EK voetbal.

In Helden Magazine 57 lees je een uitgebreid interview met Dafne Schippers en haar broer Derek over hun speciale band én spraken we met en over Mathieu van der Poel, het fenomeen debuteert dit jaar in de Tour de France en rijdt een maand later de olympische mountainbikerace.

Met aanvoerder Georginio Wijnaldum, assistent-bondscoach Ruud van Nistelrooij, Denzelf Dumfries en Wout Weghorst blikken we uitgebreid vooruit op het EK. Hoe goed is daarnaast Frenkie de Jong? We vroegen het aan acht kenners. Verder in het EK-gedeelte een interview met Memphis Depay en John Bosman blikt terug op het EK van 1988.

Ook in Helden Magazine 57 staat er geen maat op Annemiek van Vleuten meer sinds haar dramatische val tijdens de Spelen in Rio. Praat Sifan Hassan over het geloof, de liefde, haar geheim, de toekomst en goede espresso. Bespreekt chef de mission van de Nederlandse olympische ploeg: Pieter van den Hoogenbandde mensen die hem inspireren. Praat de stille kracht van de hockeysters: Eva de Goede over poseren voor Sports Illustrated en tafelvoetballen met Neymar én wint Marianne Vos minder vaak, maar is ze wel gelukkiger.

Verder praten we met de vier krachtpatsers van het baansprinten: Roy van den Berg, Matthijs Büchli, Jeffrey Hoogland en Harrie Lavreysen. Spreekt Vivianne Miedema openhartig over haar wens om ooit voor Feyenoord te spelen, zwaait Epke Zonderland in Tokio af, wist Arno Kamminga zelf lange tijd niet hoe goed hij was én pakten Alexander Brouwer en Robert Meeuwsen in 2016 de eerste Nederlandse olympische medaille in het beachvolleybal. Victoria Koblenko stapte daarnaast met Nicolas Heiner in de boot én staat Sarina Wiegman in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’ stil bij De serenade van Judith Leyster.

Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.