Word abonnee

Column

Column Diana: Danny belfobie Blind

door: Redactie Helden
24 maart 2016

Mitchell Dijks, de linksback van Ajax zit voor het eerst bij de selectie van Oranje. Hetzelfde geldt voor verdediger Timo Letschert van FC Utrecht. Ik moest lachen toen ik hoorde hoe ze ontdekten dat ze bij Oranje zaten.

Mitchell kreeg het namelijk te horen van zijn ploeggenoot: “We zaten aan tafel en Riechedly Bazoer keek op zijn telefoon. Opeens riep hij: 'Hé, Mitchell is erbij'. En daarna ging het als een lopend vuurtje.” Oftewel; de rest van de wereld wist het eerder dan Mitchell. Zelfde verhaal geldt voor Timo Letschert, die was met zijn zoontje aan het spelen toen hij een appje kreeg van een vriend met de tekst; ‘Lekker pik, je zit erbij’.

'Hoe is het in vredesnaam mogelijk? Waarom belt Danny deze jongens niet even?'

Zoals gezegd, ik moest lachen om deze twee grappige scènes, maar daarna dacht ik, hoe is dat in vredesnaam mogelijk. Waarom belt Danny Blind die jongens niet even?

Ik heb er niet lang over na gedacht hoor. Dat was niet nodig. Er is maar één terechte reden waarom Danny Blind deze jongens niet zou bellen, en dat is dat een belfobie. Dit bestaat. Telefoonangst, belfobie, er zijn boeken over en therapieën voor.

Want het bellen van nieuwbakken Oranjeklanten, waarom zou je het niet doen? Leuker nieuws valt er gewoon niet te brengen. Miljoenen kleine jongetjes dromen iedere nacht van dit moment; je mag letterlijk iemands droom laten uitkomen. Hoe tof. Bovendien is dit eerste contact volgens mij een unieke manier om als trainer een onlosmakelijke indruk in het leven van een speler te maken. Om een band op te bouwen en om te zorgen dat iemand voor je door het vuur gaat. Gemiste kans galore.

Enfin, zoals je misschien nog weet was dit niet het eerste belincident. Zo bleek Danny al eerder niet te bellen met trainers Phillip Cocu en Giovanni van Bronckhorst voor overleg, Kuyt belde hij te laat om over te halen, en hij belde het supertalent Hakim Ziyech niet, die vervolgens eieren voor zijn geld koos en nu uitkomt voor Marokko.

'Ik geloof niet dat Danny geen empathisch vermogen heeft'

Allemaal vanwege een belfobie dus, ik weet het nu zeker. Ik geloof namelijk niet dat Danny Blind geen empatisch vermogen heeft. Terwijl ik dit zit te schrijven kijk ik naar een documentaire over Jari Litmanen, waar een jonge Danny Blind zo hard moet huilen tijdens Jari’s afscheidswedstrijd, dat de tranen ook mij in de ogen springen. Jari Litmanen vertelt in dezelfde documentaire dat Danny ook degene was die uit het niks voor zijn deur stond om Jari op te vrolijken nadat Litmanen zijn enige rode kaart uit zijn carrière had gekregen. Danny Blind moet gewoon een goeie gast zijn. Maar met een handicap dus. We moeten hier iets op bedenken.

Nou, toevallig zag ik de oplossing deze week langskomen. Weet je namelijk wie er volgens mij wel mensen belt?  Ruud Gullit. Gisteren las ik dat nu Ruud van Nistelrooy als assistent vertrekt bij Oranje, de naam van Ruud Gullit wordt genoemd. Lijkt me een uitstekende combinatie, Danny en Ruud. In veel opzichten. Qua tegenpool, qua uitstraling, qua benaderbaarheid maar ook omdat Ruud een kletskous is. Ik denk dat Ruud als een malle gaat lopen bellen. 

‘Hoi met Ruud.’

Precies wat we nodig hebben.

Delen: