Word abonnee

Column

Column Diana Kuip: Last chance Yuri

door: Redactie Helden
5 november 2015

Als je een beetje een hoge gunfactor hebt, kun je in het leven ver komen. Als dingen je gegund worden omdat je bijvoorbeeld aardig bent, een mooi hoofd hebt, of omdat je er zo hard voor hebt gewerkt, kun je zomaar het hoogste podium bereiken. Ondanks dat je misschien niet de beste bent.

Dat geldt dus niet voor de sport. In de sport boeit gunnen geen drol. Je verschijnt niet in een finale omdat het je gegund is. Je wint geen medaille omdat je het 'in principe' verdient. Je belandt op het hoofdpodium als je gewoon op het juiste moment de beste bent. BAM.

Als Epke en Yuri hun medailles op de grond zouden leggen doen ze weinig voor elkaar onder

Daar dacht ik aan toen ik afgelopen week naar Yuri van Gelder keek. Want ineens stond hij weer in de spotlights. Onze Lord of the Rings turnde een WK-finale. Niet dat hij de afgelopen jaren weg was, maar door alle focus op Epke (HIJ STAAT!!!) zou je bijna vergeten dat Yuri van Gelder een ongeveer even indrukwekkend palmares heeft. Beetje appels met peren vergelijken natuurlijk, want Epke is van de rekstok en Yuri van de ringen, maar als ze hun medailles op de grond zouden leggen doen ze weinig voor elkaar onder. Alleen, eerlijk is eerlijk; Yuri was weliswaar wereldkampioen, vice-wereldkampioen, drie keer Europees kampioen en won iets van 25 keer goud op een wereldbekerwedstrijd, olympische medailles heeft hij in tegenstelling tot Epke niet. Hij was daar namelijk nooit.

Yuri van Gelder was nog nooit op de Olympische Spelen, ondanks dat hij al een jaar of twaalf tot de besten van de wereld behoort. Voor Athene 2004 liep hij een wildcard mis. Voor de Spelen van Peking 2008 plaatste alleen de wereldkampioen zich rechtstreeks, en had Yuri toen 'slechts' zilver op zak. Voor de Spelen van 2012 in Londen moest het daarom drie keer scheepsrecht worden. Maar tijdens het kwalificatiemoment in de WK-finale van 2011 landde Yuri op zijn kont en werd vijfde.

Terwijl de Spelen van Londen letterlijk bezig waren ging Yuri trainen in de olympische turnzaal van Rio

Ik interviewde hem in de winter die volgde op de olympische zomer van 2012 en vroeg hoe hij de Spelen als toeschouwer had beleefd. Hij noemde het 'een droom die in duigen was gevallen' en vertelde dat hij zo min mogelijk had gekeken. Het deed te veel pijn. Wat hij wel had gedaan? Hij was alvast naar Rio gegaan. Terwijl de Spelen van Londen letterlijk bezig waren, ging Yuri trainen in de olympische turnzaal van Rio. Verbeten. Om een statement te maken en een doel te stellen. Over vier jaar zou hij hier, op de Olympische Spelen van Rio in 2016 een medaille halen.  

Toen hij dat vertelde vond ik het een geniaal verhaal, ik zag het helemaal voor me. Maar ik dacht wel jemig, 2016 duurt nog een eeuw. Nog vier jaar gefocust blijven. Nog vier jaar dit wonderlijke lijf tarten. Zorgen dat ze je niet inhalen.

Maar toen was het ineens 2015 en kon de 32-jarige Yuri zich afgelopen week rechtstreeks voor de Olympische Spelen kwalificeren via die WK-finale. Dat gebeurde niet, hij werd zesde van de wereld. Maar door een unieke hoge plaatsing van het mannelijke turnteam lijkt het alsnog goed te komen. Van Gelder kan zich met het team in april via een extra kwalificatietoernooi naar Rio turnen.

Het helpt dus geen drol, maar man, ik gun het hem zo.

Delen: