Word abonnee

Column

Costa Rica is de Krul

door: Redactie Helden
6 juli 2014

Het was een dreigement van jewelste, eentje die serieus genomen diende te worden. Toen via Twitter Kim Holland aanstalten maakte om haar niet meer door de zwaartekracht gecorrigeerde, wanstaltige namaakborstpartij te ontbloten bij winst van Oranje, was voor mij de (cup)maat vol: Costa Rica had er een fan bij. 

Dat had trouwens ook te maken met het besluite- en tempoloze voetbal dat het andere Holland op de mat van de Arena Fonte Nova legde. De eerste helft was een aanfluiting, een WK-kwartfinale onwaardig. De herinnering aan de meeslepende wedstrijd tegen Spanje ruim drie weken eerder in hetzelfde stadion vervaagde snel. Misschien was het maar beter ook dat er hier en nu een einde kwam aan de WK-avonturen van Oranje. Dat zou ons een schrobbering tegen Argentinië besparen.

Als ze al niet bezig waren met het lanceren van Arjen Robben, lagen ze zelf ergens te krioelen van de kramp, de keeper voorop

Maar gaandeweg de tweede helft was het lidmaatschap van de Costa Rica-fanclub niet meer vol te houden. Leuk ploeggie hoor, maar er stonden iets meer wezels dan wenselijk (Bryan Ruiz) in het veld. Als ze al niet bezig waren met het lanceren van Arjen Robben, lagen ze zelf ergens te krioelen van de kramp, de keeper voorop. In de laatste fase van de ongelijke strijd werden ze van het kastje naar de muur gestuurd, helaas zonder het gewenste resultaat. De ballen die er tegen Spanje allemaal invlogen, werden nu gestuit door paal of lat, of door onkunde. 

Robin van Persie had een mindere avond en dat gold al evenzeer voor Memphis Depay die we liever in- dan uit zien vallen. Wesley Sneijder toonde zich wel in vorm, maar raakte twee keer het houtwerk. Uiteindelijk smeekten we om het inzetten van Klaas-Jan Huntelaar, iemand moest de deadlock doorbreken. 

Het Totale Keepers Principe kreeg er zodoende een dimensie bij

Niemand begreep waarom Louis van Gaal zolang wachtte met die voor de hand liggende wissel. Huntelaar kwam pas in het veld in de rust van de verlenging, zodat daarna Van Gaal z'n laatste troefkaart uit kon spelen: eentje die niemand verwachtte, de spelersgroep incluis. Want stond daar nu echt reservekeeper Tim Krul aan de zijlijn om in te vallen? Het Totale Keepers Principe kreeg er zodoende een dimensie bij. Dit zeer tot ongenoegen van eerste doelman Jasper Cillessen, die z'n immer zonnige humeur plotsklaps veranderde in eentje met zware bewolking plus een paar buien gezien de bidons die hij her en der wegsmeet. 

We keken elkaar eens aan op de perstribune, we hadden veel meegemaakt, maar dit nog niet. En was de andere reservekeeper Michel Vorm eigenlijk niet een veel grotere penaltykiller dan Tim Krul? Weer kwam er een tweet langs, dit keer van Gary Lineker die zich afvroeg of Van Gaal wel wist dat Krul slechts twee van de twintig penalty's had gestopt namens Newcastle United in de Premier League.

Je moest er toch niet aan denken dat Costa Rica zich zou scharen bij de laatste vier?

Ik moest terugdenken aan al die mislukte series waar ik zelf getuige van was. In 1998 tegen Brazilië op het WK bijvoorbeeld en natuurlijk het grootste penaltytrauma aller tijden, het fiasco tegen Italië op het EK van 2000. Ook nu was ik even bang dat de ploeg die het minst te verliezen had zoveel kracht zou peuren uit het bereiken van de penaltyserie dat ze er ook nog met de buit vandoor zouden gaan. Oké, het scheelde een tenen- en andere lichaamsdelen krommende Kim Holland tweet, maar je moest er toch niet aan denken dat Costa Rica zich zou scharen bij de laatste vier?

Natuurlijk pakte ook deze zet van Van Gaal goed uit. Zoals alles wat de man aanraakt in goud verandert. Dirk Kuijt links- of rechtsback, je moet er maar opkomen. Een 5-3-2-systeem waar de Hollandse puristen van walgden. Ook ik dichtte Oranje weinig kansen toe om alleen maar de poulefase te overleven en kijk nu eens, het elftal staat 'gewoon' in de halve finale. Want ook uit dit psychologische spel met de tegenstander kwam Van Gaal, en dus heel Oranje, als winnaar uit tevoorschijn. Tim Krul pakte twee penalty's, die van het Nederlands elftal werden feilloos benut. 

Bij Argentinië zullen ze zich het hoofd pijnigen op welke manier de ontketende Robben beteugeld kan worden

Hoe gaat dit eindigen, vroeg ik aan verschillende Oranje-klanten in de mixed zone na afloop. Vier jaar geleden waren we torenhoog favoriet in de halve finale tegen een Suarez-loos Uruguay, nu wacht een zwaardere opgave. Hoe Lionel Messi van scoren te houden? Maar bij Argentinië zullen ze zich het hoofd pijnigen op welke manier de ontketende Robben beteugeld kan worden. 'Laat Argentinië maar komen,' zeiden de meeste internationals strijdlustig. En mocht het wederom op penalty's aankomen: wij hebben Krul, zij Romero. Zijn we slechts op één vlak nog in het nadeel: zij hebben Máxima, wij Kim Holland.

Delen: