Word abonnee

Column

God Guus van Ferrari tot Fiat Multipla

door: Redactie Helden
24 september 2014

“Trainers worden beschouwd als auto’s. Iedere keer als ze een deukje oplopen zijn ze minder waard. Terwijl het juist omgekeerd zou moeten zijn. Van zo’n deuk leer je, en word je, in principe, beter.”

Was getekend Co Adriaanse, kort nadat AZ hem in november 2002 van een Oostenrijkse berg afplukte. Daar zat Co te kniezen omdat zijn gedroomde dienstverband bij Ajax voortijdig was geflopt. Hij dacht dat hij ‘klaar’ was in de voetballerij. Teveel media waren tegen hem, fel van leer als hij kon trekken tegen voetbaliconen als Van Basten en Cruijff en de vedetten in zijn selectie die hij paaseieren liet zoeken na een slecht resultaat.

Zijn rigoureuze aanpak was niet meer van deze tijd. AZ gaf hem een nieuwe kans. Adriaanse, eerder zeer succesvol bij, PEC Zwolle, FC Den Haag en Willem II, haalde de knoet over de getalenteerde, maar verwende selectie en stuwde de provincieclub op tot grote hoogten.

Zijn voorganger Henk van Stee was nu de gebeten hond. Van Stee die daarvoor een gigacontract had getekend en te paard was gehesen als kroonprins. De Rotterdammer, grondlegger van de zo succesvolle Feyenoordopleiding, kwam er nooit meer overheen en verdient zijn geld sindsdien heel ver weg.

De voetballerij is een opportunistische draaimolen, wat niet gek is met ijdele amateurs als Jopie Munsterman, Tiny Sanders en Dirkie Scheringa in de top. Maar dat wij, als media en publiek, er zo makkelijk in meegaan, blijft me verbazen.

'Niet Hiddink maar Koeman had ‘natuurlijk’ bondscoach moeten worden, gillen we nu'

Neem het aanzien van Ronald Koeman. De allerbeste na twee titels bij Ajax. De allerslechtste ondanks bekers met Valencia en Benfica, een titel bij PSV en een paar maanden AZ. De allerbeste na drie jaar zonder titel bij Feyenoord en een superstart bij Southampton.

Niet Hiddink maar Koeman had ‘natuurlijk’ bondscoach moeten worden, gillen we nu. God Guus stond nog niet zo lang geleden rotsvast op de Kilimanjaro van trainersland, waar zijn landgenoten moeite hadden zich op Ardenner heuvels staande te houden. Hiddink won de Europacup I met PSV, beet daarna de tanden stuk op Oranje op het EK’96. Was toch weer dé man na het WK’98 en WK 2002 (laatste vier met Nederland en Zuid-Korea). Zette met Rusland kroonprins Van Basten op zijn plaats op het EK 2008, bereikte met Chelsea bijna de Champions League-finale; ja er was geen bond of club die Hiddink niet wilde. “Hiddink is buitencategorie, daar ga je natuurlijk eerst bij informeren. Dat snapt Bert ook,” sprak Henk Kesler voordat hij Bert van Marwijk aanstelde in 2008.

Na sofs met datzelfde Rusland, Turkije en Anzhi zou Hiddink zijn blazoen wel even oppoetsen door Oranje weer aan het lachen en aanvallen te krijgen. Maar dat valt vies tegen. Guus Geluk is prompt van een stijlvolle Ferrari een aftandse Fiat Multipla veranderd.

'Hoe langer je geen butsen oploopt, hoe beter je weer lijkt te worden'

Prachtige reflex is dat Aad de Mos als beul van Hiddink (‘Guus is een reclamezuil’) fungeert, ook al mag hij CV-technisch nog niet eens in de buurt komen van Hiddinks veters. Maar ja, hoe langer je geen butsen oploopt, hoe beter je weer lijkt te worden. Ook al is het lastig schade maken achter de analysemicrofoon.

Hiddinks voorganger Van Marwijk lijkt die tactiek nu ook te volgen. Logisch. Van Marwijk, toch WK-finalist en UEFA Cupwinnaar met Feyenoord, komt momenteel niet verder dan een ondankbaar (HSV in degradatienood) klusje. Na slechts één mislukt EK is er een sloophamer op de na Michels meest succesvolle bondscoach neergedaald.

De telefoon van Leo Beenhakker gaat alleen nog als er een journalist wat sappige soundbites over Zlatan nodig heeft. Martin Jol, Henk ten Cate, Gertjan Verbeek, van glimmende Corvettes zijn ze tot schroot vermalen Kadettjes.

Fred Rutten is top (FC Twente), beroerd (Schalke), angstig (PSV), moeilijk (Vitesse) en surft in een en dezelfde week van dramatisch naar fantastisch (Feyenoord). Ja, zelfs Frank de Boer is ondanks vier strikes uit vier worpen bijna toe aan zijn eerste onderhoudsbeurt, omdat het er voetballend al een poos niet uit ziet bij Ajax.

Toch is De Boer momenteel in het buitenland de meest gewilde trainer. No scratches. De Boer wil graag, zelfs voor Newcastle of Spurs deed hij afgelopen zomer de deur open. Maar hoeveel gerijpter zou hij wel niet voor de dag komen als hij eerst eens het hele mechanisme rond een ontslag zou hebben meegemaakt? Is zijn motor dan niet echt lekker ingereden?

Waarschijnlijk haalt zo’n Spurs dan de neus voor hem op. Geven ze liever een grasgroene oud-captain of een jonge manager van een stuntclub de kans. Achteraf kun je dan namelijk nooit het verwijt krijgen dat die coach er elders al eens een potje van heeft gemaakt. Zo gewiekst zijn die bestuurders dan weer wel.

Delen: