Word abonnee

Column

‘Nazan moet blijven’

door: Redactie Helden
22 mei 2015

Het strenge asielbeleid kreeg ineens ook in de voetbalwereld een gezicht. Dat van Nazan Sahakyan. 

De corpulente SC Heerenveen-mascotte hield gisteravond in het Abe Lenstra-stadion op het veld tijdens het spelen van het Fries volkslied tussen de spelers demonstratief een bordje om hoog: Nazan moet blijven. De SC Heerenveen-spelers en de Feyenoorder Bilal Basaçikoglu (ex-Heerenveen) droegen een wit t-shit met dezelfde tekst. Een stil protest tegen de dreigende uitzetting van de Armeense Nazan Sahakyan die na de moord op haar man en gruwelijk geweld tegen haar zelf in 2001 politiek asiel vroeg in Nederland en door keihard te werken steunpilaar werd in de opvang van jonge voetballers in Heerenveen. De huiskamer van SC Heerenveen.

'Jonge voetballers vinden bij Nazan de warmte van een voetbalgezin'

Nazan Sahakyan is de voetbalmoeder van SC Heerenveen. In haar huiskamer in een keurige nieuwbouwwijk is het een komen en gaan van jonge voetballers. Ze treuren er om verloren liefdes. Huilen hun heimwee weg en vinden bij Nazan wat ze soms ver van huis missen: de warmte van een voetbalgezin waar alles draait om de keuken, waar de hele dag de oven aan staat en pannen staan te pruttelen, omdat er altijd wel weer een speler kan opduiken die zin heeft in iets lekkers. Waar Nazan af en toe een arm om een speler slaat. Warmte in de vaak kille wereld van het profvoetbal. Het opvanghuis waar spelers door de club worden geplaatst die op jonge leeftijd al zijn gescout en eigenlijk gewoon nog de intimiteit van de huiskamer nodig hebben om succes vol te kunnen worden. Voetbaltalent alleen volstaat niet om overeind te blijven in een harde wereld. Zelfs op het Friese platteland. 

Grote helden uit de voetballerij hebben de afgelopen weken in stilte staatssecretaris Klaas Dijkhof van Veiligheid en Justitie bedolven onder steunbetuigingen om de dreigende uitwijzing van de Armeense te voorkomen. Van PEC Zwolle (Ron Jans) via Benfica (Filip Djuricic) en Dynamo Kiev (Goran Popov) tot Ajax (Lasse Schöne), ze hebben de afgelopen maanden het kabinet Rutte bijna gesmeekt om de uitzetting te voorkomen van de intens populaire opvangmoeder van jonge voetballers in Heerenveen. In juli dreigt ze met haar gezin het land uitgezet te worden, nadat de inmiddels opgestapte staatssecretaris Teeven weigerde het gezin een verblijfsstatus toe te kennen.

'Ze doet alles wat je eigen moeder ook zou doen. Als je wilt praten, kun je altijd bij haar terecht'

Natuurlijk zijn de regels streng, maar de dreigende uitwijzing van Nazan Sahakyan naar het land waar haar man, een populaire profvoetballer, werd vermoord en zij daarna gemarteld, heeft heel wat los gemaakt in Friesland en de rest van Nederland. Vanaf 2007 al ontfermt de Armeense zich over jeugdspelers van SC Heerenveen die ver van huis een toekomst proberen op te bouwen. Luciano Slagveer, gisteravond de beste Heerenveen-speler tegen Feyenoord, raakt in alle eenvoud de kern. In de Leeuwarder Courant zegt hij: ”Ze doet alles wat je eigen moeder ook zou doen. Als je wilt praten, kun je altijd bij haar terecht.” Ajax-huurling Duarte lacht erbij: “Als je niet uitkijkt, word je zomaar twee kilo dikker.”

In alle stilte is onder leiding van het Friese Tweede Kamerlid Lutz Jacobi en de burgemeester van Heerenveen Tjeerd van der Zwan gewerkt aan een oplossing, maar vooralsnog zonder succes. En dus dreigt nu uitzetting. Nazan Sahakyan vreest het geweld in Armenië. Politieke vervolgingen zijn er aan de orde van de dag en teruggekeerde vluchtelingen zijn allesbehalve populair in de voormalige Sovjetstaat. Ze is ook bang voor wraaknemingen na de moord op haar man, die nooit echt is opgehelderd en die ook heeft geleid tot gewelddadige acties tegen haar die zo hevig werden dat ze in 2001 hals over kop met haar gezin naar Nederland vluchtte om een nieuwe toekomst op te bouwen. Dankzij een talentvolle voetballende zoon kwam ze vanuit een AZC in IJsselmuiden terecht bij SC Heerenveen.

'De soms keiharde voetbalwereld begint nu steun te vragen voor de familie'

Nu wordt er veel gehuild in de gezellige huiskamer aan de Frederik Hendriklaan in Heerenveen. Terug naar Armenië is voor de familie Sahakyan de ultieme nachtmerrie. Dochter Marianne heeft ernstige psychiatrische problemen en de ogen van Nazan Sahakyan staan dof na vele slapeloze nachten. Ook zij wordt door psychiaters begeleid. Het is lijden in stilte achter de deur. “De nacht is erg. Dan lig ik wakker en lig ik te piekeren. Overdag moet ik sterk blijven voor mijn jongens.”

In kille bewoordingen heeft het ministerie van Veiligheid en Justitie de deur dicht gedaan voor een verblijfsvergunning, met als enige hoop het hoger beroep op 3 juni. De soms keiharde voetbalwereld begint nu steun te vragen voor de familie, terwijl Lutz Jacobi en Tjeerd van der Zwan de landelijke politiek proberen te mobiliseren. Natuurlijk is Nazan Sahakyan niet meer dan een dossier voor het ministerie, maar soms is dat dossier op basis van kille regels een schrijnend verhaal over een dame die het in Nederland goed doet en tot knuffelmoeder van jonge topvoetballers uitgroeit. Die haar psychisch lijden nauwelijks meer kunnen aanzien. Die meehuilen bij het horen van de verhalen over het geweld in haar moederland en haar doodsangsten. 

Daarom dus ‘Nazan moet blijven’. 

Delen: