Word abonnee

Column

Tourdagboek Jaap: Topschaatsers over de Tour

door: Redactie Helden
10 juli 2015

Sven Kramer onder indruk van Robert Gesink, Douwe de Vries herstelt van gebroken sleutelbeen, Wouter olde Heuvel wil schaatscoaches met GoPro camera’s, wielerpsycholoog Martijn Veltkamp over Afrikaanse wielerheld, Frits Barend over Frans wielertalent Warren Barguil en Steven de Jongh over Peter Sagan.

Tekst gaat verder onder de foto

Het TourDagboek van Helden komt vandaag uit Inzell. Even buurten bij de collega’s van de LottoNL-Jumbo-coureurs die op trainingskamp zijn in Zuid-Duitsland. En we zijn zeer welkom. Enthousiaste verhalen over het trainingskamp en de Tour de France. Meestal staan er in de middaguren lange fietstochten op het programma en dankzij tweets uit het peloton blijven de LottoNL-Jumbo-schaatsers van minuut tot minuut op de hoogte van de prestaties van hun collega’s. Sven Kramer vertelt onder de indruk te zijn. 

 

Een van de beste wielrenners van de LottoNL-Jumbo schaatsploeg is Douwe de Vries. Hij arriveert in het vaste hotel van de schaatsers met een sleutelbeen dat twee dagen eerder in het ziekenhuis van Amersfoort vakkundig is geopereerd. Bij de TransAlp fietstocht in Italië maakte hij een zware val in een afdaling, viel tien meter naar beneden en brak zijn sleutelbeen. Met een metalen strip is de breuk hersteld.

Tekst gaat verder onder de foto

De Vries heeft wel voor hetere vuren gestaan en wil eigenlijk meteen alweer met trainen beginnen, maar dat weten Kramer en coach Jac Orie hem uit zijn hoofd te praten.

 

Zelfs tijdens de zwaarste trainingen ontgaat de LottoNL-Jumbo-schaatsers niets van wat er op dat moment in de Tour gebeurd. Een van de beste wielrenners in de ploeg is Wouter olde Heuvel en die is onder de indruk van de spectaculaire GoPro actiebeelden vanuit de koers. Misschien ook wel iets voor schaatscoaches, denkt hij hardop.

 

Frits Barend volgt de Tour de France op de voet. En is zeer onder de indruk van Warren Barguil, het Franse talent uit de Giant-Alpecin-formatie.

“Je let tijdens wedstrijden vooral op sporters die je een klein beetje kent. Daarom kijk ik deze Tour met veel plezier naar Robert Gesink. Begin dit jaar ontving hij ons, net hersteld van de zware zwangerschap en bevalling van zijn vrouw, net bekomen van de spoedopname van zijn net geboren zoon, om de andere malheurs maar te vergeten. Maar eigenlijk waren we niet welkom in Girona, want Robert was geblesseerd aan zijn knie. En hij wilde ons pas ontvangen als hij lichamelijk en geestelijk helemaal fit was. Het werd een bijzondere dag met een wielrenner en zijn vrouw die maar een ding wilden: revanche op hen zelf en op al die betweters. Zijn mooie verhaal in Helden schiep een band voor het leven. 

Ook kijk ik met extra interesse naar de nieuwe nummer tien in het algemeen klassement, Warren Barguil. De kenners zullen hem kennen, de gewone fans die met meer dan een miljoen de dagelijkse live televisie-uitzendingen volgen, zullen zich afvragen: Warren Qui? Warren Barguil is de stille kracht van Giant-Alpacin. In 2013 won hij, nog maar 21, al twee etappes in de Ronde van Spanje. Als beloning werd hij in december door Leo van Vliet en Raymond Kerckhoffs uitgenodigd voor de feestelijke Amstel Curaçao race. Hij keek zijn ogen uit te midden van Bernard Hinault, Jan Janssen en Joop Zoetemelk. Ik werd voorgesteld aan een verlegen, bescheiden, kleine onopvallende jongeman die met zijn meisje Curaçao beleefde als een kind in een speelgoedwinkel. In de kermiskoers die werd gewonnen door Johnny Hoogerland voor Jan Bakelants en de broertjes Van Poppel eindigde hij als negende. Ik reed ook mee en werd laatste. 's Avonds bij de barbecue kwam hij keurig vragen hoe vaak ik lek had gereden en hoe het was gegaan. Pas dit jaar, bijna een jaar jonger dan onze Wilco Kelderman, mag hij van zijn ploegleiding debuteren in de Tour. Nergens werd hij in voorbeschouwingen genoemd, interviews met hem zijn zeldzaam. Dat gaat komende week veranderen. Let komende week op het verlegen, maar godgegeven en vakkundig begeleid talent, op de nieuwe adelaar van het hooggebergte, op Warren Barguil. Dat je niet zegt dat ik je niet heb gewaarschuwd.” 

Tekst gaat verder onder de foto

Een kleurrijke verschijning in alle opzichten is de Afrikaanse coureur Teklehaimanot. Koerste goed mee voorin en lijkt het wielrennen in Afrika op de kaart te gaan zetten. Wielerpsycholoog Martijn Veltkamp analyseert het fenomeen.

Tekst gaat verder onder de foto

Teklehaimanot droomde van de bolletjestrui. Als kind al had hij meer interesse in de strijd om de bollen dan het geel. Vandaag is het zover. Wat is het effect van zo’n droom?
“Een langgekoesterde droom is -zolang je gelooft dat je deze kunt realiseren- een extreem motiverend doel. Door je als renner een heel uitdagend, specifiek doel voor ogen te houden, wordt het mentaal gemakkelijker om lang en intens te trainen, om af te zien. Bovendien is het bijna ondoenlijk te winnen, als je je niet op voorhand in je hoofd hebt gezet dat en hoe je gaat winnen. Zo werd zwemmer Michael Phelps, die achttien gouden olympische medailles won, al vanaf zijn puberteit verplicht om iedere avond in zijn hoofd een film af te spelen waarin hij zijn ideale wedstrijd zwom en won. Een renner die niet vooraf gelooft dat hij zal winnen, is voor zijn succes vaak vooral afhankelijk van het falen van anderen.”

Tekst gaat verder onder de foto

En tenslotte de dagelijkse Whatsapp met TinkoffSaxo-ploegleider Steven de Jongh.

Hoe zit het met Peter Sagan en zijn groene trui-ambities na steeds net niet de sprint te kunnen winnen?
“Er zijn bij ons zeker geen frustraties. Ook met tweede plaatsen blijft hij in de running voor de tweede plaats. Geel voor Contador blijft prioriteit en een etappewinst zou natuurlijk heel leuk zijn. Maar de sfeer in de ploeg is goed, heel goed.”

Delen: