Suzanne Schulting: ‘Klaar om de wereld te veroveren’

Suzanne Schulting (20) is de kroonprinses van het shorttrack. Met haar weergaloze inhaalacties, onmetelijke bewijsdrang en looks is ze klaar om de wereld te veroveren. We nodigden haar uit voor een modische shoot.

Suzanne Schulting meldt zich enthousiast op de locatie van onze shoot in Heerenveen, met een zakje bruine boterhammen in haar hand. Ze heeft net getraind en wijst op een wond op haar kin, waarin zichtbaar drie hechtingen zitten. “Die kunnen toch wel weggeshopt worden?” lacht ze. Het is het resultaat van een bedrijfsongevalletje een dag eerder, toen Suzanne tijdens de training in de boarding belandde. Maar wie denkt dat die valpartijen haar bang maken, komt bedrogen uit. Voor twijfel is geen ruimte op haar weg naar succes.

Vorig seizoen maakte Suzanne faam als een onverschrokken shorttrackster met katachtige inhaalacties, ze won onder meer het wereldbekerklassement op de 1000 meter en brons op dezelfde afstand bij de WK in Rotterdam. Ook veroverde ze als eerste Nederlandse ooit goud op de 1500 meter tijdens een wereldbekerwedstrijd in Dresden, en met de aflossingsploeg won ze brons op de EK. Suzanne heeft haar doelen haarfijn op het netvlies staan. “In mijn dromen rijd ik de laatste twee rondjes van de 1000 meter, maar ook de 1500 meter én de relay op kop, en kom ik als eerste over de finish met gebalde vuisten. Dan geef ik mijn coach Jeroen Otter, die langs de baan staat, een high five. Een rondje later rem ik en vlieg ik hem in de armen omdat ik zo blij ben dat ik net olympisch kampioen ben geworden. En het liefst gebeurt dit meteen in Pyeongchang.”

Suzanne & haar bewijsdrang

“Uit mijn prestaties van vorig jaar haal ik veel zelfvertrouwen. Als ik weet dat ik met de besten van de wereld aan de start sta, geeft me dat een kick. Een zware rit geeft zoveel energie, helemaal als m’n inhaalacties ook nog slagen. Intuïtie, m’n gevoel, is alles. Ik moet niet te veel nadenken. Dat past ook bij mij: niet nadenken, maar gewoon doen. Eigenlijk schaats ik zoals ik ben: heel impulsief, als een soort stuiterbal. Als ik weet dat ik echt goed ben, voel ik me ook superzelfverzekerd.

Voor de start weet ik op welke tegenstanders ik moet letten, maar meestal heb ik niet een gestructureerd plan in mijn hoofd, een wedstrijd loopt toch altijd anders. Als ik een gedetailleerd plan in mijn hoofd heb en daar te panisch mee omga, verlies ik die vrije manier van rijden.

Dat impulsieve is tegelijkertijd mijn valkuil. Soms denk ik niet goed genoeg na over mijn acties. Bijvoorbeeld toen ik in de B-finale van de 1000 meter tijdens de eerste wereldbekerwedstrijd van dit seizoen in Boedapest mijn ploeggenoot Yara van Kerkhof omver schaatste. Ik wilde zo graag laten zien hoe goed ik ben, laten zien dat wat ik vorig jaar heb gepresteerd nu weer zou kunnen. Door mijn bewijsdrang ging ik foutjes maken, ik kreeg dat weekend vier penalty’s, was te gretig en gespannen. De ongeduldige Suzanne liet zich zien, want ik wil het liefst nú al de beste van de wereld zijn.

Met shorttrack is het heel belangrijk dat ik snel de knop kan omzetten als een race slecht is verlopen, twintig minuten later moet ik er vaak alweer staan om een volgende rit te rijden. Ik ga vaak van het ene uiterste naar het andere. Ik kan heel blij zijn, maar ook heel erg boos. Toen ik in Boedapest mijn vierde penalty behaalde, was ik even een vaatje buskruit.

Op zo’n moment weet ik dat ik niet meteen naar de kleedkamer moet gaan, dan leid ik mijn teamgenoten, die ook nog ritten moeten rijden, af. Dan loop ik naar buiten en trap heel hard ergens tegenaan of ik schreeuw even hard. Dan is het er maar uit. Na de boosheid komen de tranen in de kleedkamer. Wat heb ik in godsnaam gedaan, denk ik dan, hoe krijg ik dit nu weer voor elkaar?

‘Ik wil er graag mooi uitzien. Of ik ook een beetje een diva ben? Dat vind ik een naar woord’

Vaak helpt het om even met m’n ouders te bellen, dat geeft mij een rustig gevoel. M’n vader is voetbalcoach, weet goed wat hij tegen me moet zeggen na een slechte race.

Ja, en als het goed gaat, als ik een wedstrijd win, dan ga ik compleet uit m’n dak. Drie rondjes verder juich ik soms nog. Winnen is echt met niets te vergelijken, dat is het ultieme gevoel.”

Tekst gaat verder onder de foto

Suzanne & haar coach

“Als er echt iets aan de hand is, kan ik altijd bij bondscoach Jeroen Otter terecht. Ik vertrouw hem volledig. Jeroen weet hoe hij met me moet omgaan, maar we kunnen ook botsen. Als ik een wedstrijd heb verkloot bijvoorbeeld. Dan moet hij dat niet extra benadrukken, ik weet zelf ook wel dat ik het heb verpest. Mijn emoties zitten dan zo hoog, maar dat zitten ze bij hem ook. Dan schreeuwen we even flink tegen elkaar. Even later is het weer goed, hoor. Het is ook niet dat we dat dan nog iets moeten uitspreken, we weten van elkaar hoe we zijn.

Jeroen vindt ook dat hij het me allemaal moet laten ervaren, dan leer ik ervan. Hij kan iets wel tien keer tegen me zeggen, maar uiteindelijk leer ik het het beste als ik op m’n bek ga. Ook Jeroen verwacht een stuk meer van me dan vorig jaar. Afgelopen zomer merkte ik dat al. Dan riep ik na een training: dit ging wel erg goed, hè? Waarop Jeroen dan zei: ‘Ja, logisch toch?’” Voor een wedstrijd kijk ik hem ook altijd even aan. Als ik mezelf echt goed voel, ziet hij dat, ik ben dan extra enthousiast. Soms moet dat een beetje getemperd worden, daar is Jeroen heel goed in. ‘Rustig Suus, het komt allemaal goed,’ hoor ik dan.”

Helden Magazine 39

Het eerste gedeelte van het verhaal van Suzanne Schulting komt voort uit Helden Magazine 39 waar Tom Dumoulin de cover siert. Dumoulin won de Giro en de wereldtitels tijdrijden met de ploeg en individueel. In het extra dikke nummer is er daarnaast volop aandacht voor onder meer de aankomende Winterspelen in Pyeongchang en een terugblik naar het sportjaar 2017.

Verder in de 39ste editie van Helden, Europees kampioen, beste voetbalster van Europa en de wereld Lieke Martens, wielrenster Anna van der Breggen over haar wens: de regenboogtrui, Richard Krajicek over uitvliegende kinderen, coachen en het ABN AMRO WTT, schaatser Sven Kramer, schaatsters Ireen Wüst en Irene Schouten, darter Raymond van Barneveld, voetbaltrainer Peter Bosz, de Nederlandse bobsleemannen, alpineskiër Maarten Meiners, oud-keeper Patrick Lodewijks, Henk Grol, Dione Housheer, Anish Giri en Wendy Rommedahl.