Lidewij Welten & Frédérique Matla: ‘Van oppas tot teamgenoot’

Lidewij Welten (27) is al jaren een van de uitblinkers van de Nederlandse hockeyvrouwen, Frédérique Matla (21) is op weg dat te worden. Op het WK in Londen (21 juli-5 augustus) gaan ze samen voor goud. Maar hun band reikt verder dan het hockeyveld.

“Mat was een rustig meisje vroeger, ze ging altijd lief naar bed,” zegt Lidewij Welten.

Frédérique, lachend: “Ja, was ik lief?”
Lidewij: “Je luisterde supergoed. Beter dan je broers!”
Frédérique: “Lied was ook echt een leuke oppas. Ik weet nog dat we eens een band hebben nagedaan in de woonkamer. Met nepgitaren en een drumstel.”
Lidewij: “Ik was geen oppas die verhaaltjes voorlas en we zaten ook nooit op de bank een film te kijken. Ik was van de actieve spelletjes. Hockeyen in de tuin en dus bands oprichten. En koken. Weet je nog dat we pap maakten voor je vader?”
Frédérique schiet in de lach: “Inderdaad. Hij was door zijn rug gegaan en lag op bed. Wij dachten: we gaan hem verwennen met een bordje griesmeelpap. Wij een receptje erbij gehaald. Zoveel gram pap, zoveel gram suiker… Maar Lidewij had in plaats van suiker, zout toegevoegd.”
Lidewij: “Je vader spuugde het uit.”
Frédérique: “Ook de twee pogingen daarna mislukten. ‘Laat maar,’ zei hij toen.”

Bal en stick

De hockeysters treffen elkaar in het clubhuis van hockeyclub Den Bosch. Ze zijn ploeggenoten, maar gaan samen dus al veel verder terug. Niet alleen woonden de families Welten en Matla twee straten van elkaar vandaan, ook zijn ze allebei zo’n beetje opgegroeid op hockeyclub HOD Valkenswaard.
Lidewij: “Ik was echt een clubdier dat met ieder team probeerde mee te doen als ze iemand tekort kwamen. Of het nou jongens- of meisjesteams waren.”
Frédérique knikt: “Eerst een wedstrijd met m’n eigen team, dan nog met de B1, A1 of dames 1. En als ik geen training of wedstrijd had, stond ik alsnog op het hockeyveld.”

Frédérique: ‘Ik heb heel vaak bij jou langs de lijn gestaan. Kijk, dat is mijn oppas, riep ik tegen vriendinnen’

Lidewij: “Als er niemand met me wilde of kon hockeyen, gebruikte ik m’n hond Billie als verdediger. Die zat netjes op de cirkel te wachten. Zodra ik begon te lopen, mocht ze de bal afpakken.”
Frédérique: “Ik heb Billie ook nog weleens gebruikt, toen jij al weg was.” Op haar dertiende werd Lidewij aangetrokken door topclub Den Bosch, nog geen twee jaar later speelde ze er al in het eerste. Maar ’s avonds verruilde ze haar rol als hockeyster geregeld voor die van oppas.
Frédérique: “Onze moeders speelden samen in de Veterinnen A, tot twee jaar geleden nog. Jij kwam nog geregeld kijken. Zo is het oppassen ook gekomen, toch?”
Lidewij, lachend: “Na afloop waren er altijd lekkere hapjes. Daar kwam ik vooral voor. Daar vroegen je ouders of ik een keer wilde oppassen op jou en je jongere en oudere broer. Ik was veertien en jij dus acht. Ik vond dat prima, uitgaan zat er toch niet in door het hockey. Iedere keer als je ouders omhoog zaten, belden ze me.”
Frédérique: “Je was naast mijn oppas ook nog een keer mijn trainster. Tijdens een talentenjacht op de club, weet je dat nog?”
Lidewij knikt: “Ik zat toen net in het Nederlands B-team, voor meisjes onder zestien jaar. Ik kan me niet herinneren of ik vond dat je er toen al bovenuit sprong. Als hockeyster heb ik je in die tijd niet echt bewust meegemaakt. Ja, in de tuin pingelde je leuk mee en je fanatisme zag ik wel. Je stond altijd klaar met je stick.”

Tekst gaat verder onder de foto

Frédérique: “Ik heb heel vaak bij Den Bosch bij jou langs de lijn gestaan. Als het kon, kwam ik iedere zondag kijken. En jouw eerste interland speelde je in Helmond, toch? Daar was ik ook. kijk, dat is mijn oppas, riep ik tegen vriendinnen.”
Lidewij, lachend: “Je kreeg na afloop vast een handtekening van me.” Frédérique, serieus: “Indirect ben ik Lied altijd blijven volgen, ze was mijn grote voorbeeld. Wat zij had bereikt, was mijn droom. We bewandelden dezelfde weg, zijn op dezelfde manier opgegroeid. Met bal en stick.”

Helden Magazine 42

Het eerste gedeelte van het verhaal van Lidewij en Frédérique komt voort uit Helden Magazine 42 waar Dafne Schippers de cover siert. Schippers leeft onder een vergrootglas sinds dat ze in 2015 voor de sprint koos. En dat is wennen. ‘’Ik ben er wel achter dat ik geen robot ben’’

Verder in de 42ste editie van Helden, is er veel aandacht voor de Tour de France. Topsprinter Dylan Groenewegen, eerste Nederlandse Tourwinnaar Jan Janssen, superster Peter Sagan en Servais Knaven, ploegleider van Chris Froome komen allemaal voorbij in het Tourgedeelte. Dirk Kuyt blikt terug op zijn carrière, Ranomi Kromowidjojo over goud, het geloof en nog meer, motorcrosser Jeffrey Herlings, oud-voetballer Glenn Helder en Barbara Barend ontmoet Hans van Breukelen.

Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Het bericht Lidewij Welten & Frédérique Matla: ‘Van oppas tot teamgenoot’ verscheen eerst op Helden.