Bryan Roy: ‘Het voelt alsof ik nu in de Champions League van het leven speel’

Nadat Bryan Roy op z’n zeventiende debuteerde bij Ajax groeide hij uit tot een jeugdidool. Maar na een aanvaring met trainer Louis van Gaal vertrok de aanvaller in 1993 uit Amsterdam, waarna een rondgang volgde bij clubs in Italië, Engeland en Duitsland. Binnenkort komt de biografie Ongrijpbaar van de inmiddels 50-jarige Bryan uit. Victoria Koblenko ging bij hem langs.

We kregen je voor dit interview nauwelijks te pakken tussen je zakentrips door naar Belgrado. Wat doe je daar?
“Ik ben aan het bemiddelen in een bijzondere kunstdeal.”

Hoe is dat zo gekomen dat je tegenwoordig in de kunst zit?
“Eigenlijk heel organisch. Ik was de zoon van een vriendin aan het bekijken tijdens zijn voetbaltraining. Toevallig kwam een kunstcollectie ter sprake en ik voelde dat hier een kans lag voor mij. Het gaat hier om kunstenaars als Wassily Kandinsky en Kazimir Malevitsj, de Russische avant-garde.”

Ik snap nu wel waarom je biografie Ongrijpbaar heet. Maar hoe sprong de vonk tussen jou en kunst precies over?
“Ik ben toch wel een verbinder, altijd al geweest. De eindjes aan elkaar knopen op sociaal gebied en inhoudelijk, daar ben ik eigenlijk wel sterk in. Kunst vind ik toch wel sexy.”

Waarom?
“Kunst heeft me altijd al aangetrokken, maar tijdens m’n voetbalcarrière had ik er weinig tijd voor. Toen stond het op een laag pitje.”

Sexy

Lag het niet meer voor de hand om wat in het voetbal te blijven doen?
“Ik vind de makelaardij in het voetbal niets voor mij, je moet. daar inhoudelijk echt heel sterk in zijn. Het is te specifiek voor mij. Mino Raiola is niet voor niets de allerbeste op dat gebied. Het voetbal zelf blijft natuurlijk wel mijn passie.”

Het is wel gedurfd, een ex-voetballer en -trainer in de kunstscene.
“Je moet moedig zijn als je ergens in gelooft. Mensen die me als voetballer kennen, weten dat ik moedig ben. Ik daagde liever m’n tegenstander uit dan dat ik de bal breed legde. Doe dat maar in een vol stadion.”

Tekst gaat verder onder de foto

Ben je privé ook moedig geweest?
“Nee, ik ben heel lang een lafaard geweest. Na mijn scheiding heb ik dat van me afgeschud. Nee, ik ben niet de brave echtgenoot geweest. Ik werd prof in een tijd die cruciaal is om vrouwen te leren kennen. De tijd waarin je uit hoorde te gaan op donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag.”

Hoe kijk je terug op het maakbare van een sportcarrière?
“Ik heb Louis van Gaal heel lang van alles de schuld gegeven. We botsten in 1992. Hij vertelde dat ik in zijn ogen de positie van linksbuiten niet goed invulde. Ik besloot een paar maanden later weg te gaan bij Ajax. Uit boosheid. Een negatieve emotie speelde op. Die beslissing om weg te gaan, heeft me uiteindelijk mijn huwelijk met Nada gekost. Ik was continu in conflict met mezelf, dacht constant: Bryan, heb je dat nou goed gedaan?

Nada had geen keuze. Ik nam de beslissing om naar het buitenland te gaan en zij moest mee. Naar Foggia, het lelijkste stadje van Italië. In plaats van erover te praten, kropte ik alles op. Ik wilde de volwassen man spelen, terwijl ik een heel onvolwassen keuze maakte. En dat is altijd een keuze vanuit negatieve emoties.”

‘Ik heb altijd het gevoel gehad dat Louis het moeilijk vond dat ik een relatie kreeg met een vrouw die ook in de schijnwerpers stond. En ik kreeg al zoveel aandacht’

Voor die clash met Van Gaal lachte het leven je toe. Je debuteerde op je zeventiende in het eerste van Ajax, scoorde meteen en iedereen liep met je weg. Al snel speelde je in het Nederlands elftal en schaakte ook nog eens actrice Nada van Nie, die toen net was doorgebroken vanwege haar rol in de film Honneponnetje. Hoe leerden jullie elkaar kennen?
“Ik was 22 jaar. In Palladium pakte Nada mijn hand en begonnen we te kletsen. Brutaal en sexy was ze. Na vier weken stond ik bij haar op de stoep met mijn voetbaltas. En zes maanden later kreeg ik problemen met Louis. Voor ik Nada leerde kennen, woonde ik nog bij mijn ouders.”

Helden Magazine 53

Het eerste gedeelte van het verhaal van Bryan Roy komt voort uit Helden Magazine nummer 53. In de 53ste editie blikken onder meer Robin en Bouchra van Persie uitgebreid terug op hún carrière, want zo voelt dat. Een gesprek over Louis van Gaal, Oranje, Feyenoord, racisme, homo-acceptatie, de toekomst én de liefde.

Daarnaast verbindt niet alleen het zwemmen Femke Heemskerk, Kira Toussaint en Ranomi Kromowidjojo, maar ook het feit dat ze alle drie bijna gelijktijdig ten huwelijk zijn gevraagd. Daarnaast vertellen Joël en Naomi Veltman hoe zij er in goede en slechte tijden voor elkaar zijn, laat Guus Hiddink zijn licht schijnen over de rentree van Arjen Robben, Oranje en racisme én schittert aanstaande moeder Stefanie van der Gragt in de rubriek ‘Leeuwinnen in het Rijks.’

Verder in de 53ste editie van Helden spraken we met ploeggenoten met hetzelfde doel: Tom Dumoulin en Primoz Roglic. Blikten we met Laurens ten Dam terug op zijn loopbaan én vertelt Lorena Wiebes openhartig over de drugsverslaving van haar broer en hoeveel impact dat op haar en het gezin heeft gehad.

Ook ging Helden langs bij de familie van den Goorbergh. Zonta van den Goorbergh wil in de voetsporen van zijn vader, oud-MotoGP-coureur Jurgen van den Goorberght, treden. De pas vijftienjarige Keet Oldenbeuving werd in 2019 Europees kampioen en won de NOC*NSF Young Talent Award. Theo Lucius voelt vijftien jaar na het mislopen van de Champions League-finale nog steeds de kater én Tessie Savelkouls raakte op 9 februari dit jaar zwaar geblesseerd, de kans dat ze ooit nog kan judoën is klein.