Ode aan Lara van Ruijven

Slechts 27 jaar oud was Lara van Ruijven toen ze op 10 juli in een Frans ziekenhuis overleed aan een auto-immuunziekte. De leegte die de shorttrackster – vorig jaar nog wereldkampioen op de 500 meter en in 2018 winnares van olympisch brons met de relayploeg – nalaat, is enorm. Ploeggenoten Yara van Kerkhof, Suzanne Schulting en Rianne de Vries eren hun vriendin. Opdat we Lara nooit vergeten.

Yara van Kerkhof

“Lara had nooit een masker op, speelde nooit een act. Dat vond ik zo fijn aan haar. Ze was daarnaast zo lief en gezellig. En die aanstekelijke lach van haar, Laar was altijd vrolijk. Ik kon urenlang met haar kletsen, dat kon ze met iedereen. We hadden een keer Kazachen meetrainen en die spraken geen woord Engels, maar Lara probeerde toch meteen met hen in gesprek te gaan. Dat was Lara. Ze nam voor iedereen de tijd, liet eenieder in zijn of haar waarde.”

De eerste keer dat ik haar ontmoette, was twintig jaar terug. Ik schaatste voor ijsvereniging Zoetermeer en Lara voor Den Haag. We zaten in hetzelfde gewest en kwamen elkaar daardoor al op heel jonge leeftijd tegen. Toen ik bij de nationale selectie kwam, trok ik veel op met mijn zus Sanne, die ook bij de short trackploeg zat. Toen zij stopte, trok ik steeds meer met Lara op. Vooral de laatste jaren zijn we heel erg naar elkaar toegegroeid. Als wij ergens heen moesten, reden we altijd samen.

Yara van Kerkhof: ‘Niemand is zoals Lara was’

En we fietsten vaak samen van de schaatsbaan terug naar huis. Dan vroeg Laar al in de kleedkamer: ‘Ben je ook op de fiets?’ Als ik ‘ja’ zei, zag ik haar helemaal blij worden. Al was het maar een fietstochtje van een minuut of tien. Een van ons reed vaak ook gewoon om zodat we zo lang mogelijk konden kletsen. Begin dit jaar liet Lara zich opereren aan haar schouder en moest ze rustig aan doen. Ook toen sprak ik geregeld met haar af om lekker samen te wandelen. Dat ik Laar van de ene op de andere dag gewoon niet meer kan spreken…

Tekst gaat verder onder de foto

Suzanne Schulting

“We zaten vaak naast elkaar in de kleedkamer. Als we ’s ochtends de schaatsen slepen, had ik niet altijd zin in mensen om me heen. Ik begon de dag dan vaak met oordopjes in en Lara deed dat ook. Maar binnen vijf minuten hadden we meestal de oordopjes al uit en zaten we te lachen en te kletsen over van alles en nog wat. Laar was bijna altijd vrolijk. Haar lach was aanstekelijk. Lara kon ook heerlijk naïef zijn. Je kon haar vaak van alles wijsmaken, dat was altijd zo grappig. Als er een nieuwe helm getest moest worden, dan wilde niemand die op. Onze coach Jeroen Otter kreeg het altijd voor elkaar dat Lara hem op deed. Moet je bij mij niet mee aankomen, maar Laar deed het gewoon, ook al zag het er niet uit.”

Ze stond altijd voor iedereen klaar. Kwam er een nieuweling bij de ploeg? Lara ging er meteen op af. Trainde er een buitenlander mee? Hup, Lara ging direct een praatje maken. Lara bekommer de zich altijd om iedereen. Zeker om de jonkies. Als ik wat later kwam voor m’n warmingup, maakte zij zich al zorgen.

Suzanne Schulting: ‘Laar gaat nog gewoon met ons mee het ijs op’

Ook voor mij stond Lara meteen klaar toen ik bij de natio nale shorttrackploeg kwam. Ik weet nog heel goed dat ik mee mocht naar Montreal voor mijn eerste wereldbekerwedstrijd. Ik zat nog niet eens officieel bij het team, maar er waren een paar geblesseerden waardoor ik mee kon. Rianne en Lara lagen bij elkaar op de kamer en ik lag alleen. Op de laatste avond deelde Rianne de kamer met haar vriend Daan Breeuwsma. Lara kwam toen meteen bij mij omdat ik alleen lag. We hebben tot vier uur ’s nachts liggen kletsen. Eigenlijk was die avond op de hotelkamer onze eerste lange ontmoeting.

Tekst gaat verder onder de foto

Rianne de Vries

“‘Hoe is het? Wat is er? Kan ik je helpen?’ vraagt Lara meteen als ze merkt dat iemand niet zo lekker in zijn of haar vel zit. Ze denkt altijd aan anderen. Komt er een nieuweling bij de groep? Lara zorgt er meteen voor dat diegene erbij betrokken wordt. Ze is zo lief en zorgzaam. Ik praat nog steeds in de tegenwoordige tijd over Lara, vergeet gewoon dat ze er echt niet meer is. Ik droom ook over Lara. Als ik wakker word, denk ik heel even dat het allemaal niet is gebeurd. De realiteit komt daardoor telkens weer hard binnen.

Maar tegelijkertijd is het mooi dat ik haar nog steeds zie, al is het in mijn dromen.” Lara en ik zijn tegelijk bij de nationale selectie gekomen, werden meteen kamergenootjes tijdens toernooien en trainingskampen. Daardoor leerden we elkaar al snel door en door kennen. Ze voelde bijna als familie van me, ik hield echt van haar. Ik kan helemaal niet zonder haar.

Rianne de Vries: ‘Ik zie Lara in mijn dromen’

Als we samen een kamer deelden, lag Laar bij het raam. We hadden altijd dropjes op de kamer. Ik nam die meestal mee. Lara vond het fijn als ze zelf de dropjes niet pakte, dat ze tel kens aan mij moest vragen: ‘Mag ik een dropje?’ Dat hoefde ze natuurlijk niet te vragen, maar dan zei ze: ‘Dan is er een drempeltje, waardoor ik niet achter elkaar al die dropjes op ga eten.’ Toen we net bij het team zaten, waren we net Jut en Jul. We hadden allebei niet altijd goed door hoe het er in de ploeg aan toeging. Dan was er een meeting en hadden we dat niet door. Kwam iemand vragen waarom we niet bij de bespreking waren. We hebben de wekker ook een keer een uur te laat ge zet. We maakten ons klaar, pakten de spullen en gingen naar beneden voor het ontbijt. Iedereen bleek al weg. We waren in de stress, maar konden later ook samen lachen om die momen ten. Uiteindelijk werden we alerter, we besloten allebei voor de zekerheid de wekker te zetten.

Tekst gaat verder onder de foto

Helden Magazine 54

Het eerste gedeelte van van de Ode aan Lara komt voort uit Helden Magazine nummer 54.  In de 54ste editie van Helden sieren Ronald en Bartina Koeman de cover van het eindejaarsnummer. Ze vertellen uitgebreid over de roerige periode die ze achter de rug hebben. Ronald verruilde het Nederlands elftal voor FC Barcelona, ze werden voor het eerst opa en oma, maar kampten ook allebei met ernstige gezondheidsproblemen.

Naast het verhaal van Ronald en Bartina Koeman lees je veel meer interviews en reportages met én over jouw favoriete Nederlandse topsporters. Zo spraken we Patrick Lefevere over de afschuwelijke crash van zijn topsprinter Fabio Jakobsen, is Sven Kramer begonnen aan zijn ‘last dance’, vertelt Stefan de Vrij over het geheim achter zijn succes én lees je een dubbelinterview met de blikvangers van het Nederlandse hockey: Jorrit Croon en Maria Verschoor.

Ook in de 54ste editie van Helden spraken we onze Held van het Jaar, Harrie Lavreysen over dikke benen en slapen in een dwangbuis. Gingen Erben Wennemars en Marlou van Rhijn op audiëntie bij de koning van de marathon: Eliud Kipchoge én verteld Esther Vergeer over hoe haar lang gekoesterde kinderwens uitkwam en ze dit jaar werd geconfronteerd met borstkanker.

Verder legt onze Heldin van het Jaar: Anna van der Breggen uit waarom ze volgend jaar heeft besloten te stoppen en spraken we wereldkampioene Ceylin del Carmen Alvarado over de liefde, het geloof, looks en racisme. Daarnaast bracht Helden een eerbetoon uit aan een van de beste NBA-basketballers ooit: Kobe Bryant, lees je een reconstructie over de turnvendetta, behaalde Henk Gemser vele successen als schaatscoach, behoort Kimberly Alkemade tot de snelste paralympische sprinters van Nederland en autocoureur Alessandro Zanardi verteld over zijn pech als mens. Victoria Koblenko ging langs bij hockeyinternationaal Terrance Pieters en staan we stil met Sari van Veendendaal in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’.

Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Het bericht Ode aan Lara van Ruijven verscheen eerst op Helden.