Stanley Menzo: Schelden doet pijn

De biografie van Stanley Menzo (57) heet niet voor niets Menzo – Het gevecht onder de lat. Openhartig spreekt de oud-keeper van Ajax, PSV, Lierse SK, Bordeaux en Oranje over de roep om erkenning gekoppeld aan zijn huidskleur, maar ook over zijn roerige privéleven. Aan de hand van citaten uit zijn boek, dat in april 2021 verschijnt, nemen we het leven van de technisch directeur van Aruba door.

‘Het is niet zo dat ik een slechte carrière heb gehad. Als je kijkt naar Nederland, hoeveel keepers hebben drie Europa Cup-finales gespeeld en er twee gewonnen? Dat zijn er niet zoveel.’ Uit Menzo – Het gevecht onder de lat
“Ik heb lang over mezelf en mijn carrière het beeld gehad van een keeper die altijd op beslissende momenten fouten heeft gemaakt. Toen we bezig waren met het boek, kreeg ik een veel positiever beeld over mezelf. Hoeveel Nederlandse keepers hebben meer Europese bekers gewonnen dan ik? Heinz Stuy won drie keer met Ajax de Europa Cup I, Edwin van der Sar won de Champions League met Ajax en Manchester United, Hans van Breukelen won de Europa Cup I met PSV en werd met het Nederlands elftal Europees kampioen. Achteraf mag ik best tevreden terugkijken.”

‘En dan was daar bij Ajax nog Marco van Basten, die in rap tempo van de A1 werd doorgeschoven naar de A-selectie en later een van ’s werelds beste spitsen werd. ‘Marco was een goede voetballer, maar op dat moment eigenlijk niet meer dan dat. Ik had niet het idee dat hij een wereldtopper ging worden.’’
“Marco was in 1981 uit Utrecht meegekomen met het grote talent Edwin Godee. Marco is een jaar jonger dan ik. Toen hij net bij Ajax kwam en we samen in de A1 speelden, zag ik nog niet hoe goed hij was. Bij het EK onder 18 in Finland in 1982 gingen mijn ogen pas open. We hadden een team met spelers als Johnny van ’t Schip, Gerald Vanenburg, Sonny Silooy, Mario Been en Godee. Ger Blok was de coach, fantastische man. Toen zag ik hoe bijzonder Marco was. Ik had niet heel veel contact met hem, Marco was een aparte, maar wel op een leuke manier. En hij had een bijzondere vorm van kleedkamerhumor, humor die eigenlijk nooit de kleedkamer mag verlaten zoals een scheet laten in je dichtgeknepen handen en dan die handen onder jouw neus openen. Ik hoop dat hij me vergeeft dat ik dit vertel.”

‘Ik heb ook onder Van Gaal een heel goede tijd gekend en neem het hem niet kwalijk dat hij mij uiteindelijk op de bank zette. Ik weet dat het voor hem een moeilijke beslissing was’

‘In de zomer van 1983 tekende hij een contract van dertigduizend gulden per jaar bij Ajax. ‘In mijn ogen was dat veel geld. Ik wilde daarvan een lichtgroene BMW 323i van de broer van een vriendje kopen. Die moest twintigduizend gulden kosten. Ik stond er niet bij stil dat een deel van mijn salaris werd opzijgelegd in een pensioen fonds en dat van het resterende bedrag nog belasting af moest. Ik hield zevenhonderd gulden per maand over. Die auto is er dus nooit gekomen.”
“Ik had voordat ik dat contract bij Ajax kreeg in mijn jeugdjaren een krantenwijk en in de vakantie had ik wat verdiend bij de Hema, dus ik vond het heel veel geld wat ik ineens kreeg. Ik wist niets van contracten, wist ook helemaal niet wat de anderen verdienden. Het tweede jaar ging ik 35.000 en het derde jaar 40.000 gulden verdienen. Mijn generatie vindt bijna allemaal dat ze als voetballer wel- licht meer hadden moeten krijgen, dat vind ik dus ook, maar uiteindelijk ben ik niet ontevreden. Ik ben niet geheel financieel onafhankelijk, maar mede dankzij het CFK-pensioenfonds kan ik goed leven en ben ik niet ongelukkig.”

Tekst gaat verder onder de foto

‘Cruijff heeft me erg veel zelf vertrouwen gegeven. Dat is een belangrijke factor voor een doelman, want lange tijd vroeg ik mezelf af of ik wel geschikt was voor topvoetbal.’
“Johan merkte dat belangrijke spelers als Ronald Koeman, John van ’t Schip, Frank Rijkaard en Ronald Spelbos in de kleine partijtjes altijd mij kozen en hij wist dat straatvoetballers ook altijd eerst de besten kiezen. Niemand wilde als laat- ste worden gekozen. Dat ze mij kozen, gaf me natuurlijk vertrouwen. Ik laat als trainer in partijtjes de spelers hun ploeggenoten ook nog weleens kiezen, om te kijken met wie de beste spelers graag spelen.

Johan is heel belangrijk geweest voor mijn carrière, niet alleen omdat hij mij de kans heeft gegeven, maar ook omdat hij mij altijd heeft gesteund. Ik voelde me een keer schuldig toen ik uit tegen Groningen een bal snel uitgooide. Die bal kwam tegen de hak van iemand en daaruit ontstond een doelpunt. Cruijff zei na de wedstrijd dat het niet míjn, maar zíjn schuld was. Ik moest immers van hem het spel snel hervatten voordat de tegenstander zich kon reorganiseren. Zonder hem was er misschien helemaal geen voetbalcarrière voor mij geweest, maar in het vervolg zijn meer mensen belangrijk geweest voor mij. Frank Rijkaard heeft me na mijn debuut in 1983 altijd gesteund als mens en gaf me het gevoel dat ik een goede keeper was. Onder Cruijff kwam Frans Hoek als keeperstrainer, hij heeft mij echt beter gemaakt.

Helden Magazine 56

Het eerste gedeelte van het verhaal van Stanley Menzo komt voort uit Helden Magazine 56, waar bondscoach van het Nederlands elftal: Frank de Boer zich uitspreekt over het WK in Qatar, Virgil van Dijk, de kansen van ‘zijn’ Oranje, Louis van Gaal, Guus Hiddink en zijn rol als vader van drie dochters.

In deze editie is er wederom aandacht voor turnterreur. Renske Endel, Suzanne Harmes, Verona van de Leur en Gabriëlla Wammes, de turnsters van de Sportploeg van het Jaar in 2001 en 2002, deden tien jaar geleden voor het eerst een boekje open over het gedrag van hun trainers Gerrit Beltman en Frank Louter. Na de bekentenis van geestelijke en lichamelijke mishandeling door Beltman afgelopen zomer is de bom gebarsten én delen de oud-turnsters nogmaals hun schokkende verhalen.

Ook in Helden Magazine 56 een uitgebreid interview met oud-voetbalster Anouk Hoogendijk over de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal en een loodzware bevalling. Noa Lang maakte afgelopen zomer de overstap van Ajax naar Club Brugge. En met succes. We legden hem stellingen voor. Nadine Visser werd opnieuw Europees kampioen indoor op de 60 meter horden, wat maakt haar zo goed? Daarnaast was Tom Boonen jarenlang de koning van het voorjaar. We spraken hem over Tom Dumoulin, cocaïne, immense druk en de kick van autoracen.

Verder is Chantal van den Broek-Blaak in grote vorm, maar heeft ze besloten volgend jaar te stoppen als wielrenster. Doet bokser Peter Müllenberg zijn verhaal en hoopt marathonloper Björn Koreman zicht te kwalificeren voor de Spelen. Judoka Roy Meyer deelt zijn levenslessen met Victoria Koblenko én Erben Wennemars is parkdirecteur tijdens De Droomzomer. In ‘de dag dat alles misging’ blikt Rianne Schorel daarnaast terug op de Spelen van 2016 en staan we stil met Kika van Es in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’.