Ian Maatsen: ster bij Jong Oranje

Ian Maatsen

Ian Maatsen (23) vertrok in 2018 van PSV naar Chelsea. Na een verhuurperiode bij Borussia Dortmund, waarmee hij de Champions League-finale haalde vertrok hij naar Aston Villa en beleefde hij een EK met Oranje op. De verdediger bewijst iedereen die riep dat hij te vroeg naar het buitenland vertrok zijn ongelijk. Na een succesvol debuut tegen Spanje, waarin hij fraai scoorde, is hij nu terug bij Jong Oranje voor het EK.

Met een lach op zijn gezicht schuift Ian Maatsen op 13 juni aan bij de persconferentie van Oranje. Een dag eerder heeft hij alsnog een belletje gekregen van Ronald Koeman. Eerder was hij afgevallen voor de definitieve selectie, maar Frenkie de Jong is geblesseerd en dus moet Ian zo snel mogelijk naar Wolfsburg, de thuisbasis van Oranje, komen. Daarvoor moest hij wel het jacht, dat in de buurt van Mykonos dobberde en waarop hij vakantie vierde, verlaten. Minder leuk voor zijn vriendin, maar de plicht riep. “Ze heeft goede zon gepakt voor vijf dagen, dus ze moet wel blij zijn,” vertelt hij grappend over het afbreken van de vakantie in Griekenland.

Het is snel gegaan met Ian, die in 2022 ook al en EK speelde met Jong Oranje. Hij maakte naam nadat vorig seizoen op huurbasis de overstap van Chelsea naar Borussia Dortmund maakte. Ian was al snel niet meer weg te denken uit de basis, bestreek de hele linkerkant. Hij verdedigde niet alleen, maar stoomde ook vaak mee op en gaf assists. Kortom: Ian is een moderne back en die zijn gewild. Dortmund wilde hem graag definitief overnemen, maar Aston Villa kaapte hem weg. De Premier League-ploeg maakte meteen 44,5 miljoen over naar Chelsea. Bij Aston Villa maakt hij regelmatig minuten in zowel de Premier League als de Champions League.

Wat Oranje betreft: speeltijd kreeg hij niet op het EK, maar een spectaculair debuut wel. Hij moest geduldig wachten op zijn kans, maar die pakte hij met beide handen aan. In de Nations League mocht hij starten tegen Spanje, speelde een ijzersterke wedstrijd en scoorde zelfs.

Het voetbalbloed stroomt bij de familie Maatsen door de aderen

“Je kunt wel stellen dat voetbal bij onze familie hoort. Mijn vader en zijn twee broertjes hebben bij HVO in Vlaardingen gespeeld. Daar ben ik ook als jonge jongen begonnen.”

Jij bent opgegroeid op de pleintjes in Vlaardingen. Hoe was jouw jeugd?
“Ik heb een heel leuke jeugd gehad. We waren niet arm, maar ook niet rijk. Mijn ouders gaven me alles wat ik nodig had. Ik had goede vrienden om me heen. We waren altijd buiten aan het voetballen of kattenkwaad aan het uithalen. Eigenlijk deed ik alles wat kinderen op die leeftijd doen.”

Van je vijfde tot je dertiende speelde je in de jeugd van Feyenoord. Hoe was dat als jonge jongen uit de buurt?
“Ik was een heel trots mannetje. Elke dag liep ik in mijn Feyenoord-trainingspak door de buurt, trots te wezen dat ik voor Feyenoord mocht spelen. Een mooie tijd waaraan ik veel vrienden heb overgehouden.”

Jouw oudere neven Dalian en Darren hebben ook allebei het profvoetbal gehaald. Vraag je hen vaak om advies?
“Zij hebben allebei ervaring opgedaan in het buitenland en in Nederland. Soms vroeg ik aan hen wat zij zouden doen in bepaalde situaties.” Lachend: “Ik zei altijd al tegen hen dat ik de beste ben van ons drie, dan kreeg ik te horen dat ik het eerst maar eens moest laten zien.”

‘Ze verwelkomden me meteen als een van hen en dat was heel fijn. Jongens als Virgil en Nathan Aké voelen toch wel een beetje als mijn grote broers in het Nederlands elftal’

Hoe is de familieband?
“Mijn ouders en broer zijn heel belangrijk voor me. Ik kom uit een hecht gezin. Het is niet makkelijk, omdat ik van jongs af aan veel op afstand ben geweest. Maar ik voel altijd hun steun, of ze nou dichtbij zijn of niet.”

Kwamen ze jou vaak opzoeken in Dortmund?
“Bijna elk weekend. Het was vanuit Vlaardingen niet zo ver, dus dat was erg fijn. Alhoewel Dortmund maar twee uurtjes rijden van Vlaardingen is, was ik niet vaak te vinden in Nederland.”

Ik las dat je elke wedstrijddag met je moeder belt, wat zegt ze dan tegen je?
“Vaak praten we niet eens over voetbal, maar gewoon over van alles en nog wat. Praten met mijn moeder zorgt er altijd voor dat mijn hoofd leeg is voor de wedstrijd. Ze vertelt ook vaak dat ik vooral moet genieten, zegt vaak: ‘Er zijn zoveel mensen die in jouw positie zouden willen zitten.’ Het is goed om dat te blijven beseffen.”

Je hebt de bijnaam ‘haringkoning’ gekregen. Waar komt dat vandaan?
Lachend: “Na schooltijd ging ik, als ik geluk had, met mijn vader naar de visboer op de markt. Daar aten we haring of kib- beling. Het werd echt een ritueel van me. Dat is het nu niet meer, maar als ik in Nederland ben, probeer ik meestal wel een harinkje of een portie kibbeling te halen.”

Nathan Aké en ik hebben bewezen dat je wél op jonge leeftijd naar het buitenland kunt gaan en daar kan slagen

“Daar ben ik het honderd procent mee eens. Toen ik bij Chelsea zat en op het punt stond om verhuurd te worden, heb ik Nathan ook gesproken en om advies gevraagd. Ik vroeg hem wat hij dacht dat het beste was om te doen, aangezien ik nog geen ervaring had met verhuurperiodes en hij wel. Net als Nathan heb ik overal en nergens mijn minuten gemaakt. Dat heeft me mede gebracht waar ik nu ben.”

Waarom was het voor jou beter om op zestienjarige leeftijd naar Engeland te gaan in plaats van bij PSV te blijven?
“Het was niet per se beter, meer een kans op een mooi avontuur. Spelen voor een club als Chelsea was een jongensdroom. Ik dacht: laat ik die droom najagen en dan zien we wel hoe het loopt. Ik ben blij dat die keuze goed is uitgepakt.”

Wat vind je ervan dat er vaak gezegd wordt dat jonge jongens voor het geld op te jonge leeftijd naar het buitenland gaan?
“Dat is vooral in de media iets wat leeft. Maar als jij ergens werkt en je kunt ergens anders een heel goede baan krijgen, dan hoef je toch ook niet twee keer na te denken? In sommige gevallen zal het best waar zijn dat spelers voor het geld kiezen, maar dat betekent niet dat het bij iedereen zo is.”

In de podcast Kick ’t met vertelde je dat onder anderen Ruud van Nistelrooij en Mark van Bommel, op dat moment trainers in de PSV-jeugd, jou probeerden over te halen om te blijven. Wat zeiden ze tegen je?
“Ze vertelden me dat het buitenland heel anders is en niet alleen qua voetbal. Ook wat betreft lifestyle en ik zou ook te maken krijgen met een andere taal. Ze probeerden me uit te leggen dat ze een plan met me hadden. Als alles goedging, zou ik het eerste van PSV halen. Uiteindelijk heb ik samen met mijn ouders gekozen voor een ander pad.”

Je kwam bij een gastgezin terecht. Hoe was dat?
“Bij PSV had ik ook al bij een gastgezin gezeten, dus ik wist hoe het werkte. Natuurlijk is het in Engeland anders, omdat je een andere taal met elkaar spreekt. De vrouw bij wie ik woonde, was een oud-lerares, dus zij gaf me Engelse les. Ik spreek tot de dag van vandaag nog steeds met de mensen bij wie ik te gast was. Ik heb er alleen maar fijne herinneringen aan.”

Hoe vond jouw moeder het dat je op zo’n jonge leeftijd al uit huis ging?
“Dat vond ze heel moeilijk. Maar zij zag ook dat ik een droom had en die wilde ze niet in de weg staan. Nu heb ik haar trots gemaakt, daar doe ik het uiteindelijk voor.”

Waaraan moest je het meeste wennen in Engeland?
“De hele voetbalcultuur is anders. Er wordt veel harder getraind dan in Nederland en je bent veel meer uren op de club. De eerste paar maanden plofte ik nadat ik thuiskwam neer op de bank of ging ik naar bed om meteen in slaap te vallen. Die intensiteit was ik helemaal niet gewend.”

Hoe zorgde Chelsea ervoor dat je goed settelde in die periode?
“Na de training werd er vaak aan me gevraagd hoe ik het vond bij Chelsea, of ik nog wat nodig had om me thuis te laten voelen en of ze iets konden doen voor mij en mijn familie. Dat was allemaal heel goed geregeld.”

Was het soms ook eenzaam?
“Ik heb wel eenzame momenten gehad. Op die leeftijd was het soms best lastig om te zien hoe vrienden in Nederland leuke dingen aan het doen waren, terwijl ik in m’n eentje in Engeland zat. Maar dan hield ik mezelf voor: dit hoort erbij als je de top wilt halen. Als je een droom hebt, dan moet je daar soms dingen voor opgeven.”

Je bent verhuurd aan Charlton Athletic, Coventry City en Burnley. Hoe was het om in de fysiek zware League One en Championship te spelen?
“Eigenlijk had ik het wel naar mijn zin. Ik speelde heel veel wedstrijden, dus fysiek was het zwaar. Ik was de allerjongste, dus toen ik veel speelde tussen al die fysiek sterke gasten wist ik dat ik op de goede weg was.”

Hoe was het om zo vaak te moeten verhuizen?
“Dat was best lastig, maar in Engeland is het allemaal wel goed geregeld. Je hebt bij elke club huurspelers, dus overal was er iemand die mij hielp. Bij Charlton was er een mevrouw die de boodschappen voor mij deed en de rekeningen klaarlegde. Ik hoefde bij wijze van spreken alleen nog maar op de verzendknop te drukken om te betalen.”

Bood Chelsea ook mentale begeleiding aan? Ik kan me voorstellen dat het soms best zwaar was om je continu aan te passen.
“Chelsea bood dat wel aan, maar ik had dat niet nodig. Vanaf mijn dertiende heb ik al een eigen mental coach die mij met van alles helpt. Toen ik op jonge leeftijd bij Feyenoord werd weggestuurd, was dat een klap. Mijn mental coach heeft me toen heel erg geholpen en dat doet hij af en toe nog steeds.”

Bij Burnley werd Vincent Kompany jouw trainer. Hij stond als verdediger jaren aan de top, wat heb je van hem geleerd?
“Hij hamerde erop dat ik moet beseffen waarom ik dingen train en dat ik dat niet alleen doe omdat de trainer het zegt. Ik stel nu bij elke training, of het nou in de gym is of op het veld, de vraag: waarom doe ik dit? En: waar helpt het me mee? Ik denk dat heel goed bezig zijn met de dingen die je doet en waarom je ze doet, het verschil maakt tussen top en wereldtop.”

Na jouw periode bij Burnley keerde je terug bij Chelsea, waar je begin 2023 af en toe speeltijd kreeg. Hoe was het om in de Premier League te spelen?
“Toen ik op jonge leeftijd naar Londen ging, was dat mijn doel: met Chelsea in de Premier League spelen.”

In januari 2024 werd je verhuurd aan Borussia Dortmund. Daar speelde je elke wedstrijd. Had je dit seizoen gehoopt het hele seizoen bij Chelsea te kunnen blijven?
“Voor mijn gevoel was ik helemaal ready, maar ik kreeg niet de kans om dat te laten zien. Achteraf is het mooi dat ik dat bij Borussia wel kon laten zien.”

Ooit voetbal ik weer voor Feyenoord

Lachend: “Wie weet! Het is geen droom meer zoals het vroeger wel was, maar het zou mooi zijn.”

Op jouw dertiende werd je bij Feyenoord weggestuurd, omdat je onder andere te klein zou zijn.
“Ik kan me dat gesprek nog heel goed herinneren. Ze zeiden dat ik ‘geen spelbeleving’ had. Ik geloof daar nog steeds niks van. De echte reden weet ik tot op de dag van vandaag niet. Het was een harde klap, maar het heeft me wel gebracht waar ik nu sta.”

Hoe moeilijk had je het daarna?
“Ik was eigenlijk wel klaar met voetbal, wilde stoppen. Mijn oma heeft me overgehaald om te blijven voetballen, zei: ‘Je hebt een talent gekregen, het is zonde om daar niks mee te doen.’”

Via Sparta kwam je uiteindelijk bij PSV en later Chelsea terecht. Via Dortmund heb je nu een mooie transfer naar Aston Villa gemaakt. Voelt dat als een soort revanche?
“Niet zozeer als revanche. Ik denk wel dat ik mensen versteld heb doen staan. Veel mensen hadden het niet verwacht. Soms moet je even twee stappen terug doen om er drie vooruit te maken.”

In de zomer van 2022 kwam Feyenoord bij jou terecht als opvolger van Tyrell Malacia. Hoe kreeg je dat te horen?
“Ik was toevallig met mijn familie bij het OH MY! Festival in de Kuip. Mijn allereerste festival ooit. Toen ik mijn auto neerzette op de parkeerplaats kwamen er mensen naar me toe om te vragen of ik volgend seizoen voor Feyenoord zou spelen. Toen we binnen waren, zei ik voor de grap al tegen mijn neven en nichten: zie je de skybox daar? Daar gaan jullie volgend jaar zitten.”

Hoe serieus was de interesse?
“Heel serieus. Arne Slot belde me en vertelde dat Feyenoord me terug wilde halen. Ik heb toen eerlijk tegen de trainer gezegd dat mijn toekomst in Engeland lag. Toen er een akkoord was tussen Chelsea en Burnley heb ik Arne Slot als eerste gebeld om te vertellen dat ik voor Burnley ging kiezen en niet voor Feyenoord. Dat vond ik wel zo netjes.”

Wat zei Arne Slot tegen je?
“Hij vond het netjes dat ik belde. ‘Dat zie je niet vaak in de voetbalwereld,’ zei hij. Hij begreep mijn keuze ook wel, het was natuurlijk ook geen persoonlijke keuze tegen hem.”

Nederland heeft de beste wingbacks ter wereld

“Ja, dat denk ik wel. Op rechts hebben we natuurlijk Denzel Dumfries en Jeremie Frimpong. Ik speel vooral aan de linkerkant en hou alles natuurlijk goed in de gaten. Jongens als Quilindschy Hartman, Nathan Aké, Micky van de Ven en Jorrel Hato zijn concurrenten voor mijn plekje bij het Nederlands elftal, maar tegelijkertijd ook goede voetballers waar ik veel van kan leren. Ik zie het als een gezonde concurrentiestrijd.”

Het Nederlands elftal speelde de afgelopen jaren ook geregeld met vijf verdedigers, waarvan twee wingbacks. Is dat systeem in jouw voordeel?
“Niet per se. Ik zit niet vast aan een systeem. Ik heb ervaring met meerdere systemen. In een 4-3-3 kan ik net zo goed uit de voeten.”

Hoe was het om bij het Nederlands elftal met jongens als Virgil van Dijk, Nathan Aké en Denzel Dumfries te spelen?
“Dit Oranje is een heel hechte groep, maar ook een heel open groep. Ze verwelkomden me meteen als een van hen en dat was heel fijn. Jongens als Virgil en Nathan Aké voelen toch wel een beetje als mijn grote broers in het Nederlands elftal. Ook Donyell Malen, mijn ploeggenoot bij Borussia Dortmund en Aston Villa, ving me op. Met Donyell sprak ik op de club ook veel over Oranje.”

Wat leer je van alleen al een training met Oranje?
“Ik probeer altijd verschillende scenario’s in mijn hoofd door te nemen. Van tevoren denk ik: wat ga ik doen als ik op de trai- ning in deze situatie kom? Als ik er dan bij ben, weet ik hoe ik reageer en daar leer ik als jonge speler weer veel van.”

Ik laat wekelijks aan Ronald Koeman zien wat ik in huis heb

“Daar ben ik afgelopen seizoen volgens mij wel mee bezig geweest, ja. Ik heb in de basis op het hoogste niveau in de Bundesliga en Champions League gespeeld. Meer kan ik niet doen, toch?”

Je werd in Dortmund in korte tijd een belangrijke speler. Waarom klikte het zo goed?
“Het voelde na één wedstrijd al of ik er een paar jaar speelde. Ik had met iedereen meteen een klik. Het is een fijn team dat uitstraalde dat ze vertrouwen in mij hadden.”

Wat moet er nog gebeuren voor een grote doorbraak bij Oranje?
Lachend: “Ik moet me vooral laten zien in grote wedstrijden en proberen er bovenuit te steken in de wat minder grote wedstrijden.”

Helden Magazine nummer 73

Het  interview met Ian Maatsen komt voort uit Helden Magazine nummer 73. Deze editie staat in het teken van het nieuwe voetbalseizoen, biedt uitgebreide aandacht voor wielrennen en besteedt ruimschoots aandacht aan de Paralympische Spelen. Cody Gakpo, de ster van het Nederlands elftal bij het afgelopen EK, siert de cover van Helden. In Liverpool krijgt hij nu te maken met nieuwe trainer Arne Slot en zijn assistent John Heitinga. Kan hij The Reds ook bij de hand nemen?

Voetbal

Naast Gakpo, waarbij het in het verhaal ook gaat over zijn tijd bij regerend landskampioen PSV, ook een uitgebreid interview met John de Wolf. Hij vertelt over zijn tijd met Arne Slot, Quilindschy Hartman, alzheimer en zijn imago. We maken ook kennis met het nieuwe kroonjuweel van Ajax: Jorrel Hato. In een turbulente periode bij de Amsterdamse club, ontwikkelt hij zich stormachtig en Lasse Schöne blikt terug op de Europa League-finale van 2017.