Jonas Vingegaard: Deens dynamiet

Ineens stond hij op het podium in Parijs. Jonas Vingegaard (25) werd tweede in de vorige Tour. De Deen van Team Jumbo-Visma verbaasde daarmee ook zichzelf. Dit jaar is hij samen met Primoz Roglic kopman van de Nederlandse ploeg. Reden genoeg om hem beter te leren kennen.

De doorbraak

“Hoe ik de Tour van vorig jaar zou omschrijven? Het waren een paar bizarre weken. We gingen erheen met Primoz Roglic als kopman, maar hij crashte en moest uiteindelijk afstappen. Wat in de eerste plaats echt gewoon shit was voor ons. We moesten alles omgooien, inclusief onze mindset. Ik was op dat moment de man met de beste papieren en mocht mijn best gaan doen om een zo goed mogelijk klassement te rijden. Uiteindelijk werd ik dus tweede.

Dat was heel bijzonder en niemand had dat gedacht. Ik ook niet. Maar ik denk nog steeds dat Primoz in staat was geweest om de Tour van vorig jaar te winnen. Hij was zo sterk op dat moment. Ik was dan wel tweede, maar vind niet dat ik kans had op de eindzege. In de eerste bergetappe verloor ik drieënhalve minuut op Tadej Pogacar omdat ik het lef niet had om hem te volgen. Ik weet zeker dat Primoz dat wel had gedaan.”

Het zelfvertrouwen

“Ik wist wel dat ik goed was toen ik vorig jaar van start ging in de Tour, maar ik had nooit gedacht dat ik echt een goed klassement kon rijden. Die Tour is echt een omslagpunt voor mij als renner geweest. Ik bedoel: vorig jaar rond deze tijd was ik gewoon een goede renner. En nu ben ik iemand die tweede werd in de Tour. Het heeft me in de eerste plaats veel zelfvertrouwen gegeven. De etappe waarin we twee keer over de Mont Ventoux reden, heeft me laten zien dat ik mee kan vechten om de winst. Het was ongelooflijk dat ik toen sterker was dan Pogacar. Het moment dat ik hem achter me liet, dacht ik echt: wat gebeurt er, heeft hij een slechte dag, is hij ziek? Ik was gewoon sterk. Ik heb veel geleerd over mijn capaciteiten en mijn zelfvertrouwen heeft een boost gekregen.”

Het saamhorigheidsgevoel

“Hoe het team voor mij heeft gevochten vorig jaar is onvergetelijk. Er was geen moment dat ik in de problemen kwam, doordat iedereen voor mij reed. Dat voelde heel bijzonder en dat saamhorigheidsgevoel raakt me nog steeds als ik daaraan terugdenk. Ik weet dat we ook veel kritiek hebben gekregen op de berekenende manier waarop wij toen koersten. Maar voor mij was het perfect, mijn ploeggenoten hielpen mij het beste uit mezelf te halen. En behalve dat, was het mooiste moment uit de Tour voor mij ook de podiumceremonie. Op het podium staan samen met mijn dochter. Een onwerkelijk moment, ik krijg nog steeds kippenvel als ik eraan terugdenk.”

De aandacht

“Het was heel gek om ineens al die aandacht te krijgen, ik moest daar in de Tour aan wennen. En ook na de Tour; ineens werd ik een bekende Deen. Ik vond dat wel een beetje lastig. Wat prettig is: ik woon in een plaatsje, Hillerslev, met maar 1500 inwoners. We kennen elkaar daar ongeveer allemaal, en ik kende de mensen daar al voordat ik ‘bekend’ werd. Dus daar veranderde eigenlijk niets. Maar als ik dan in de grote stad kwam, wilden veel mensen met me op de foto. Na een tijdje werd het minder, was iedereen het weer een beetje vergeten, hoor. De aandacht laait nu weer op, omdat de Tour dit jaar in Denemarken start. Maar het is niet zo dat ze me thuis lastigvallen.”

De zenuwen

“Ik heb in het verleden veel last gehad van zenuwen. Ze belemmerden me op verschillende manieren. Juist op momenten dat ik wist dat ik heel goed was, legde ik in wedstrijden zoveel druk op mezelf dat het averechts werkte. Ik pakte kansen niet, omdat ik niet durfde bijvoorbeeld. Met als gevolg dat je aan mijn resultaten niet kon aflezen hoe goed ik was. Ik heb moeten leren om die zenuwen onder controle te krijgen. Mijn vriendin heeft daar een groot aandeel in gehad.

Ze haalde me vaak uit mijn comfortzone. Ze dwingt mij soms situaties op te zoeken die ik van nature onprettig vind. Dus als ik me ergens oncomfortabel bij voel, dan motiveert ze me om het toch te doen. Bijvoorbeeld iets zeggen tegen iemand waarvan ik weet dat het niet goed gaat vallen. Confrontaties opzoeken en over mijn grenzen heen gaan. Ik leer daar veel van en word er volwassener van. Ik ben daar echt sterker door geworden. Je krijgt meer – hoe zeg je dat – haar op je borst?

En wat betreft de nervositeit heeft mijn vriendin ook echt een plan met me opgesteld. Heel praktisch; wat ik het beste kan doen en denken als ik nerveus word. Dat werkt. Mijn vriendin is geen psycholoog, maar ze heeft wel heel veel mensenkennis en voelt goed aan wat mensen nodig hebben. En vooral wat ík nodig heb. Ik heb echt geluk met haar. En verder leer ik ook elke koers weer iets.”

Tekst gaat verder onder de foto

Het vaderschap

“Voor wielrenners ben ik misschien een jonge vader. De meeste wielrenners zijn rond de dertig als ze vader worden. Maar in het gewone leven is 23 niet een heel gekke leeftijd om vader te worden, toch? In Denemarken niet in ieder geval. Ik zie het vooral als een voordeel dat ik jong vader mocht worden. Het is de grootste game changer in mijn leven. Mijn dochter heeft mij en mijn kijk op de wereld veranderd. Het vaderschap maakt je echt volwassen. Simpelweg omdat er iemand in je leven is die je ineens belangrijker vindt dan jezelf. En dat geeft een nieuw perspectief.

In mijn geval dat het leven niet alleen uit wielrennen bestaat. En dat is heel rustgevend. Het heeft ook druk van mijn schouders gehaald. Of ik nou eerste word of zestiende, echt belangrijk is het dat ik er voor mijn dochter ben. Neemt niet weg dat wielrennen nog steeds superbelangrijk voor me is, hoor. Of ik aan haar denk tijdens het fietsen? Tijdens de training wel vaak, maar in een koers niet, dan ligt de focus op de wedstrijd. Maar als ik win dan denk ik meteen aan mijn dochter en mijn vriendin.”

Primoz Roglic

“Van alle teamgenoten ben ik met Primoz het meest close. Hij heeft me ook ontzettend veel geleerd. Van techniek tot hoe je met druk om moet gaan. Ook tijdens races waarin hij aan de leiding stond en ik een goede plek in het klassement had, stond hij voor me klaar met adviezen. Hij heeft altijd in mij geloofd. Begin vorig jaar zei hij tegen iedereen die het wilde horen dat hij geloofde dat ik de Tour kon winnen. Uiteraard reageerde men daar toen een beetje terughoudend op. Ik ook.

‘Begin van vorig jaar zei Roglic tegen iedereen die het wilde horen. Dat hij geloofde dat ik de Tour kon winnen. Uiteraard reageerde men daar toen een beetje terughoudend op’

Primoz lijkt nooit nerveus te zijn. Zijn beste advies: doe gewoon je best. Als je vijfde wordt, word je vijfde en als je wint, win je. Als je maar weet dat je alles hebt gegeven. ‘Meer dan je best kan je niet doen,’ zegt hij altijd. Ik kijk er naar uit om het kopmanschap met hem te delen in de Tour. In de Ronde van Baskenland hebben we dat al een beetje kunnen oefenen, onze samenwerking is heel prettig. We zijn heel goede vrienden en zijn blij voor elkaar als de ander goed presteert.”

De kasseien

“Er is dit jaar een kasseienrit in de Tour, dus Primoz en ik zijn gaan oefenen tijdens de GP Denain in april. Natuurlijk kan je ook op kasseien rijden tijdens een training, maar je wil het liefst een echte wedstrijdsituatie op kasseien meemaken. Het is in een wedstrijd hectisch, en dat maakt fietsen over zo’n strook heel anders. Het zal in de Tour trouwens nog hectischer zijn, want die stress is dan echt van een ander level. Maar het was een goede testcase. Ik heb bijvoorbeeld geleerd wat op bepaalde momenten de beste positionering is, maar ook wat we moeten doen bij crashes of een lekke band, aangezien de kans daarop groot is in de kasseienetappe. Het was bijzonder leerzaam.”

De vrije tijd

“In mijn vrije tijd ben ik het liefste met mijn gezin, ik ben echt een family guy. Omdat ik als wielrenner al veel van huis ben. En als ze er niet zijn, dan kijk ik tv of luister ik naar muziek. Naar The Minds of 99, dat is Deense muziek. Ik vind dat ze in Denemarken goede muziek maken.”

De liefde voor fietsen

“Mijn vader heeft me leren fietsen. Met zo’n fietsje aan een stok, die je los kunt klikken als het goed gaat. Ik werd echt verliefd op het fietsen toen ik een jaar of tien was. De Ronde van Denemarken startte dat jaar in mijn woonplaats. En de lokale fietsclub had daar een soort hometrainer met een beeldscherm neergezet waarop je virtueel Alpe d’Huez op kon rijden. Ik probeerde het en ze zeiden me toen dat ik echt ontzettend goed was. Achteraf zou het heel goed kunnen dat ze dat tegen iedereen zeiden om zoveel mogelijk nieuwe leden te werven.

Het werkte, want ik ging vanaf toen wielrennen bij die fietsclub. Het hele proces van trainen, naar m’n topvorm toewerken en op het juiste gewicht komen, fascineert me nog steeds. En ik vind het koersen zelf ook gewoon te gek. De tactiek vind ik mooi. Maar ook dat er soms helemaal geen tactiek is, en dat het gewoon survival of the fittest wordt.”

Tekst gaat verder onder de foto

Tour de France special

Het volledige verhaal van Jonas Vingegaard komt voort uit de Tour de France Special 2022. Topsporters vertellen in Helden Magazine hun inspirerende verhalen, delen ze hun geheimen en leer je de mens achter de topsporter kennen. In de Tour de France Special van 2022 kom je via interviews, reportages, rubrieken én columns alles over de Tour de France en Tour de France Femmes te weten.

In deze Special schittert Mathieu van der Poel de cover. Zijn vader,Adrie van der Poel, vertelt onder meer over de ontwikkeling van Mathieu en geeft zijn zoon nog wat tips. Verder komen ook alleskunner Wout van Aert, Marianne Vos, Tadej Pogacar, Annemiek van Vleuten, Jonas Vingegaard, Lorena Wiebes, Fabio Jakobsen en Dylan Groenewegen voorbij.

Wil je het hele nummer lezen? Bestel de Tour de France Special 2022! Wil je geen inspirerende sportverhalen missen van onze Nederlandse sporthelden? Abonneer je nu snel en ontvang de Helden Magazine op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Blijf daarnaast op de hoogte van het recentste sportnieuws en leuke winacties door je aan te melden op onze nieuwsbrief en volg ons op onze social mediakanalen.