Word abonnee

De dag van...

Pauw: ‘Daar kan ik echt boos om worden’

door: Redactie Helden
9 september 2015

Sporters zijn altijd druk en onderweg. Alles staat in het teken van het verwezenlijken van doelen en dromen. Deze week volgen we Vera Pauw, bondscoach van het Zuid-Afrikaanse vrouwenelftal. Het elftal doet mee aan de Afrikaanse Spelen in Congo-Brazzaville. 

Vera, de eerste wedstrijd tegen favoriet Kameroen eindigde in 1-1. Kun je daar mee leven?
“Nee, we hadden gewoon moeten winnen. We speelden erg goed. Maar als je zes keer alleen voor de keeper komt en er maar één maakt, wordt het lastig. En dan krijgen we drie minuten voor tijd nog een onterechte strafschop tegen ook. Dat was heel frustrerend. De scheidsrechters weten van tevoren al welke landen er in de finale moeten komen: Kameroen en Nigeria. Daar begin ik echt boos over te worden. Maar goed, we moeten de schuld bij onszelf leggen. We hadden gewoon één keer vaker moeten scoren.”

Waar ligt dat dan aan?
“De speelsters missen gewoon te veel ervaring op dit niveau. Ze spelen veel te weinig van dit soort wedstrijden, waarin het speltempo veel hoger ligt dan in de competitie waarin ze spelen. Daar krijgen ze alle tijd om wat met de bal te doen. Op dit niveau niet. Het heeft niets met spanning of vertrouwen te maken.”

Hoe belangrijk is dit toernooi voor jullie?
“We hebben twee doelen gesteld. De eerste is dat we goud willen halen. Maar dat wil elk land dat meedoet. Wij streven er wel echt naar. Ons tweede doel is om goed voorbereid te beginnen aan de laatste kwalificatiewedstrijden tegen Equatoriaal Guinea op 3 en 16 oktober voor de Olympische Spelen.”

Tekst gaat verder onder de foto

Verdienen de speelsters nog een mooi zakcentje?
“De speelsters hebben in ieder geval een basissalaris gekregen en daarbij krijgen ze per ronde die ze verder komen een mooie vergoeding. Voor hen is dat een goed salaris. Zo kunnen ze hun familie onderhouden. Bovendien krijgen ze voor nu wat zakgeld zodat ze een telefoonkaart kunnen kopen om naar familie te bellen.”

Jullie hebben twee dagen, dinsdag en woensdag, rust. Wat doen jullie op dat soort dagen? 
“We trainen elke dag. Op dinsdag hebben we een actieve hersteltraining gedaan. Die is niet explosief. Vandaag hebben we een tactische training gedaan. Na de volgende wedstrijd hebben we vijf dagen rust, omdat Egypte zich heeft teruggetrokken.”

Wat doen ze als ze niet hoeven te voetballen?
“De meiden zijn erg enthousiast om andere sporten te bekijken. Ze kijken dan naar allerlei sporten waarin Zuid-Afrikanen meedoen: boksen, karate, zwemmen etc. Het is dichtbij, en ook niet erg druk nog. Het zal de komende tijd spannend genoeg worden.”

'De meiden accepteren alles, zij zijn dit gewend'

Hoe groot zijn de Africa Games eigenlijk?
“In aantallen gigantisch: er doen zo’n 7000 sporters mee. Wat dat betreft lijkt het veel op de Olympische Spelen. Ook qua faciliteiten. We zitten in een heel nieuw dorp. Tevens zijn er ontzettend veel nieuwe stadions gebouwd. Het enige probleem is de organisatie, die is dramatisch. De basketbalteams weten nog steeds niet wanneer ze met het toernooi beginnen. De organisatie van dit toernooi wordt namelijk overgelaten aan confederaties van die sporten. Ook bij ons is het niet goed geregeld. We hadden een veld toegewezen gekregen om op te trainen, maar er waren al vijf ploegen bezig. Dus zijn we maar naar de atletiekbaan gegaan. Op de autoweg heb ik de politie maar van de weg afgehaald. Ik zei: ‘Jullie zijn hier voor ons’. De politie moet je helpen, anders kom je er nooit op tijd.”

Wat vinden je speelsters van deze organisatie?
“De meiden accepteren alles. Zij zijn dit gewend. Die hebben zoiets van: ‘Er valt toch niets aan te doen’. Zij kijken nu met open ogen dat er wél wat aan te doen is. Het komt ze echt niet allemaal aanwaaien. Onze aanvoerster zei laatst tegen me: ‘We hebben ons al die jaren slaaf gevoeld’. Dat gevoel hebben ze nu achter zich gelaten en die tijd is voorbij. Het is leuk om te zien dat ze nu meer verantwoordelijkheid dragen. In het begin waren de meiden bang om tegen me te praten. Dat waren ze niet gewend, net als dat ze het niet gewend waren om kritisch te zijn. Nu hebben ze dat in de gaten.”

Delen: