Word abonnee

Helden in het nieuws

Abbingh: ‘Miste het sociale leven in Roemenië’

door: Robert Prins
21 september 2016

Lois Abbingh (24) werd met de Nederlandse handbalsters vierde op de Olympische Spelen van Rio de Janeiro. Na twee jaar in Roemenië te hebben gespeeld, komt ze dit seizoen uit voor de Franse club Issy Paris. Helden Online belde haar op.

Ha Lois, hoe is het met je?
“Op zich wel goed. Tot nu toe bevalt het leven in Parijs me prima. Het is alleen erg balen dat ik nog geen minuten heb kunnen maken voor mijn nieuwe club. Ik ben namelijk nog niet fit genoeg om te spelen, heb nog steeds een beetje last van een blessure die ik een aantal weken geleden heb opgelopen.”

Wat voor blessure heb je precies?
“Een week voordat de Spelen begonnen, heb ik een hamstringblessure opgelopen. Dat was natuurlijk heel erg frustrerend. Ik voelde me net zo fit, was daarnaast in vorm. Het is jammer dat ik in Rio niet de beste Lois heb kunnen laten zien. Misschien was het ook niet handig om door te spelen met die blessure, maar de Olympische Spelen zijn zo uniek. Dat toernooi wil je spelen. Het is een ervaring die je misschien maar één keer in je leven meemaakt. Ik ga ervan uit dat ik snel weer kan spelen. Hopelijk kan ik aankomende zondag al een aantal minuten in actie komen.”

'Het is prettig dat ik op een vrije dag ook nog kan genieten van de andere mooie dingen in deze stad'

De laatste twee seizoenen kwam je uit voor HCM Baia Mare uit Roemenië. Nu sta je onder contract bij Issy Paris. Waarom heb je voor deze stap gekozen?
“Het kwam op mijn pad. Daarnaast had ik behoefte aan een wat socialer leven, dat miste ik wel in Roemenië. Handbal is natuurlijk de belangrijkste reden dat ik hier ben, maar het is prettig dat ik op een vrije dag ook nog kan genieten van de andere mooie dingen in deze stad. In Roemenië was er vrij weinig te beleven. Daar zat ik eigenlijk puur voor het handbal. 24 uur per dag, zeven dagen per week. Hier kan ik ook genieten van het leven buiten het handbal. Dat is fijn.

Ook denk ik dat deze club goed bij me past. Er staat hier een aantal goede speelsters onder contract, van wie ik nog veel kan leren. Ik ben nog hartstikke jong, hoop de komende jaren nog veel stappen te kunnen maken.”

Daarnaast is het dichter bij Nederland. Heeft dat ook nog een rol gespeeld?
“Tuurlijk! Het is altijd fijn als familie en vrienden makkelijk langs kunnen komen. Toch zal ik zelf niet veel vaker in Nederland zijn. Ook hier hebben we weer een overvol programma.”

Veel speelsters van het Nederlands team moesten vrijwel direct na de Olympische Spelen alweer aan de slag bij hun club. Hoe zat dat bij jou?
“Nou, ik had als een van de weinigen wat langer rust. Ik ben ongeveer een weekje in Nederland geweest. Dat was prettig. Vervolgens ben ik naar Parijs gegaan om mijn verhuizing te regelen, een beetje te acclimatiseren.”

'Het feit dat we bij de twee laatste grote toernooien twee keer bij de top vier van de wereld zijn geëindigd, maakt me onwijs trots'

Jullie eindigden op een vierde plaats in Rio, liepen dus net een medaille mis. Hoe lang heb je met die teleurstelling rondgelopen?
“Niet zo heel lang hoor. Natuurlijk overheerste meteen na onze laatste wedstrijd de teleurstelling. Maar al snel ga je alles op een rijtje zetten, kom je tot de conclusie dat we in de wedstrijd om het brons totaal kansloos waren tegen Noorwegen. Dat maakt het een stuk makkelijker om te accepteren. We zijn vrijwel geen moment dicht bij die bronzen medaille geweest, liepen constant achter de feiten aan. De halve finale tegen Frankrijk was daarentegen een ander verhaal. Ook in die wedstrijd hadden we het lastig, maar verloren we uiteindelijk maar met één doelpunt verschil. Dat was enorm balen. Als je vervolgens terugkomt in Nederland en iedereen zegt dat een vierde plaats op de Spelen een prachtige prestatie is, dan dringt dat op een gegeven moment wel tot je door. Die mensen hebben ook wel gelijk. Als je mij twee jaar geleden had verteld dat ik vierde zou worden op de Spelen, dan had ik daar meteen voor getekend. Het feit dat we bij de twee laatste grote toernooien twee keer bij de top vier van de wereld zijn geëindigd, maakt me onwijs trots.”

Je komt nu uit in het land, dat jullie tijdens de Spelen twee keer versloeg. Hoe waren jou eerste dagen in Frankrijk?
“Toen ik naar Frankrijk vertrok, dacht ik echt: nou, dan moet ik straks al die verhalen aanhoren. Maar om eerlijk te zijn, viel het allemaal best wel mee. Gelukkig maar, ha. Datzelfde geldt overigens ook voor de reacties van de Noorse meiden.”

Wat zijn jouw doelen dit seizoen?
“Het niveau van de ploeg is prima. We willen dit jaar voor het landskampioenschap gaan. Een lastige opgave, want er zijn heel veel goede ploegen hier in Frankrijk, maar we gaan ons best doen. De club speelt geen Champions League. Dat is jammer, maar de Europa Cup is ook mooi om mee te maken. Daarnaast wil ik, zoals ik al eerder zei, mezelf weer verder gaan ontwikkelen, belangrijk zijn voor het team.”

Delen: