Word abonnee

Helden in het nieuws

Bertens: ‘Tranen en emotie horen bij me’

door: Redactie Helden
9 juni 2016

Geen EK-koorts deze maand in Nederland. In plaats daarvan heerst er Kiki-koorts. Journalisten stonden in de rij voor de blondine, winkels verkochten ‘het shirt van Kiki’ en haar telefoon stond roodgloeiend. Ook Helden Online was in de ban; Kiki werd door de bezoekers verkozen tot Held van de Maand. We legden haar een aantal stellingen voor: van tennisdiva’s tot de Olympische Spelen en van prijzengeld tot haar vrienden.

Ik vind al die interviews maar irritant.
“Ja!”, lacht Kiki. “Ik weet dat het erbij hoort en het is ook goed voor de tennissport, maar ik vind het niet leuk. Afgelopen dinsdag had ik een persconferentie voor alle media bij de Ricoh Open in Rosmalen. Dat is nou handig; alles in één keer, dan ben ik er maar van af! Shoots vind ik ook niet zo leuk. Ik hou niet van optutten, maar ik vind het wel leuk om me totaal anders te voelen dan op de tennisbaan.”

Dat heel Nederland me heeft zien huilen op televisie, maakt me niks uit.
“Nee, dat vind ik niet leuk! Ik heb het fragment van de NOS in stukjes teruggekeken, in één keer vond ik wat heftig. Als een andere sporter zijn emoties zo zou tonen, zou ik het mooi vinden. Om mezelf zo te zien vind ik moeilijk, omdat ik zo kwetsbaar ben. Maar het is wel wie ik ben, het hoort bij me. Als ik hard werk, dan stort ik af en toe helemaal in. Als het niet goed gaat, maar ook als het wél lukt zoals tijdens Roland Garros. Het gebeurt me niet alleen op de tennisbaan, maar ook in het dagelijks leven. Als ik mijn vrienden lang niet heb gezien of een film kijk; de tranen stromen over mijn wangen.”

Prijzengeld maakt niet gelukkig, maar het is wel handig.
“Prijzengeld vergemakkelijkt. Vroeger had ik maar een paar sponsors, ik moest af en toe zonder coach reizen om kosten te besparen. Dat hoeft nu niet meer. Ik kan zelfs voor later sparen. Als ik prijzengeld heb gewonnen, verwen ik mezelf. Toen ik in 2012 het WTA-toernooi Fez won, heb ik een mooie ring gekocht. Ik heb ook een keer een tas gekocht. Van het geld van Roland Garros ga ik ook iets kopen, ik weet nog niet wat, in ieder geval moet het herinneren aan dit mooie toernooi.”

Tennissters zijn diva’s.
“Ik denk dat het fiftyfifty is. Er lopen meiden bij die je niet aankijken. Die zijn totaal gefocust op zichzelf. Maar er zijn genoeg meiden die wel leuk zijn en down to earth. Ik probeer met andere tennissters een band op te bouwen. Op rustdagen ga ik met een speelster lunchen of ik maak een praatje met ze in de kleedkamer. Weet je, dat tennis is al serieus genoeg!”

Ik verheug me op de Olympische Spelen.
“Rio, here I come! Ha, het is supergaaf en ik had er totaal geen rekening mee gehouden. Het was het tot drie weken geleden nog een ver-van-mijn-bed-show. Het kwartje is nog niet helemaal gevallen. Ik heb met mijn ouders nog niet eens overlegd of ze ook komen! De Spelen zijn voor een tennisser minder belangrijk dan Grand Slam-toernooien, maar voor een sporter is het het hoogst haalbare. Het liefst kijk ik hockey en tennis als de Olympische Spelen op televisie zijn. En als ik kaartjes kan krijgen voor de honderd meter van Dafne Schippers, dan is dat natuurlijk ongelooflijk!”

Raemon Sluiter is precies zoals hij op Twitter overkomt: een droogkloot.
“Haha, dat is wel echt zo. Hij zegt altijd precies wat hij denkt en dat is grappig. Toen ik bij Roland Garros bleef winnen, zei hij bijvoorbeeld: ‘Ja joh, plakken we er toch nog een dagje Parijs aan vast!’ Of ik zonder Raemon niet de top 30 was binnengedrongen, weet ik niet. Mijn oude trainer Martin van der Brugghen heeft ook zeker geholpen en onze conditietrainer. Raemon heeft een sporter van mij gemaakt, ik ben fitter en afgevallen. Ik moet altijd op mijn eten letten, heb aanleg om dik te worden.”

Buiten tennis heb ik geen sociaal leven.
“Ik heb zeker een sociaal leven buiten het tennisveld. Mijn vrienden moeten af en toe wel veel plaats maken voor tennis. Maar als ik in Nederland ben, zoals nu, zoek ik ze zoveel mogelijk op. Dan praten we niet over tennis, zelfs niet met mijn vriendinnen van mijn oude tennisclub. We winkelen, pakken terrasjes of gaan naar de spa. Tijdens toernooien had ik dit seizoen altijd Richèl Hogenkamp bij me. Dat is echt mijn maatje, we delen alles. Omdat ik nu 27e op de wereldranglijst sta, staan we verder uit elkaar. Het zal moeilijk worden om toernooien samen te blijven spelen. Daar kunnen we maar één ding aan doen: Rich moet gewoon snel een grote sprong maken!”

Ik ben blij dat ik verkozen ben tot Held van de Maand.
“Ja, ik volg de verkiezing vaak. Max Verstappen had het natuurlijk ook super goed gedaan. Dus ik ben wel een beetje trots dat ik hem heb verslagen!”

Delen: