Word abonnee

Helden in het nieuws

‘Epke heeft de wereld vaker versteld doen staan’

door: Redactie Helden
5 augustus 2016

Frits Barend volgt de Spelen vanuit Nederland, hoofdredacteur Jasper Boks zit in Rio. Dagelijks onderhouden ze een briefwisseling.

Frits: Olá Jasper. Jeroen Dubbeldam draagt de Nederlandse vlag tijdens de openingsceremonie. Is dat terecht?
Jasper:
Ha Frits. Vier jaar geleden was de keuze van Maurits Hendriks, chef de mission en technisch directeur van NOC*NSF, voor Dorian van Rijsselberghe nog een verrassende. Dit keer was dat niet het geval. Tal van sporters die al snel op de Spelen in actie moeten komen, laten de openingsceremonie met pijn in het hart schieten. Logisch, omdat het niet goed is om een paar uur lang op je benen te staan als je toeleeft naar de belangrijkste wedstrijd in vier jaar tijd. Jeroen komt pas in de tweede week van de Spelen in actie, dat scheelt. Bovendien komt hem deze eer toe, hij wordt niet voor niets de Cruijff van de paardensport genoemd. Dubbeldam won alles wat er te winnen viel; olympisch goud, wereldtitels en Europees goud zowel individueel als met het team. Buiten de paardensport heeft hij de erkenning die hij verdient lang niet altijd gekregen. In het interview met Victoria Koblenko in de afgelopen Helden, gaf hij al aan dat de kans groot is dat dit zijn laatste Spelen worden, omdat zijn superpaard Zenith verkocht gaat worden in oktober. Deze eer is hem dan ook meer dan gegund.  

Frits: Op 3 augustus werden eindelijk de in 1972 door Palestijnse terroristen vermoorde Israëlisch sporters herdacht. Ankie Spitzer, de Nederlandse weduwe van schermcoach André Spitzer, heeft zich er jaren hard voor gemaakt, was teleurgesteld dat vier jaar geleden, veertig jaar na de moord op haar man, het IOC niet naar haar wilde luisteren. Wat heb jij meegekregen van die herdenking?
Jasper:
 Het is natuurlijk te belachelijk voor woorden dat na het 'The Games must go on' van IOC-voorzitter Avery Brundage er nooit meer uitgebreid is stilgestaan bij de grootste tragedie uit de historie van de Spelen. En nu gebeurde het dus na 44 jaar alsnog, tijdens een herdenking in het Olympisch dorp, twee dagen voor de openingsceremonie… Het kwam voorbij in verschillende media, maar het had van mij nog op een veel mooiere, chiquere manier gemogen. Waarom niet gewoon een eerbetoon tijdens de openingsceremonie, als de hele wereld meekijkt? Eigenlijk had dat sinds 1976 vaste prik moeten zijn bij elke Olympische openingsceremonie, vind ik. Maar in elk geval mooi dat de strijd van Ankie Spitzer niet voor niets is geweest.

Frits: We hebben samen Epke Zonderland en Pieter van den Hoogenband geïnterviewd voor de laatste Helden. Epke gaf deze week aan dat hij de brug en voltige laat schieten. Jij kent hem goed, hoe is het nu met hem?
Jasper: Het houdt maar niet op voor Epke, de ene tegenslag wordt al bijna anderhalf jaar lang opgevolgd door de andere. Ontstoken holtes waaraan hij zich meerdere keren moest laten helpen, een hardnekkige hersenschudding. In aanloop naar de NK kneusde hij zijn rechter middel- en ringvinger en in Rio blesseerde hij die vingers opnieuw. Natuurlijk moet Epke vanbinnen enorm balen. Voordat alle ellende begon, hoopte hij op brug ook voor een medaille te gaan in Rio. Die droom moest hij laten varen, omdat hij door alle fysieke ongemakken te weinig tijd heeft gehad om een paar moeilijke elementen aan zijn brugoefening toe te voegen. De oefening was dus niet moeilijk genoeg om mee te doen om de medailles, dus wilde hij in elk geval voor een finaleplaats gaan in Rio. Ook daar kan nu dus een streep door. Toch zie je uiterlijk niets aan Epke, hij blijft rustig en raakt niet in paniek. Dat is knap en niet gespeeld. En zoals hij in het interview dat we met hem hadden al zei: die gouden medaille is al binnen. Als hij geen medaille wint, zal hij stevig balen, maar het doet geen afbreuk aan zijn status. Dat zorgt voor rust. Bovendien heeft hij de ervaring en routine om heel snel een hoog niveau op te pakken op rek. Zaterdag, tijdens de landenwedstrijd dat tegelijkertijd het kwalificatiemoment is voor de toestelfinales, zal hij de pijn moeten verbijten en ook met twee pijnlijke vingers zijn kunst- en vliegwerk laten zien. Daarna heeft hij meer dan een week de tijd, tot de toestelfinale, om de vingers te laten herstellen en zijn niveau nog verder op te krikken. Het wordt meteen al heel spannend zaterdagmorgen, Braziliaanse tijd. Maar goed, Epke heeft de wereld vaker versteld doen staan.

Delen: