Word abonnee

Helden in het nieuws

Frits en Barbara: Onze mooiste herinneringen

door: Redactie Helden
25 maart 2016

De herinneringen aan Johan Cruijff zijn talrijk. Zo ook die van Frits en Barbara. Een beschrijving van hun mooiste momenten.

Frits
“Het is niet mijn eerste herinnering aan Johan Cruijff en meer nog een herinnering aan Danny. Het zal april 1973 zijn geweest dat ik voor een kort interview bij Johan bij Ajax moest zijn. Omdat ik ’s ochtends de zorg voor mijn eenjarige dochter Kim had, nam ik haar mee naar De Meer. Dat kon in die jaren. In het spelershome waar tante Sien de scepter zwaaide, speelde ze met kinderen van andere spelers, als Wim Suurbier en Barry Hulshoff. Danny Cruijff was er ook, ik neem aan met haar dochters Chantal en Susila. 'Ben je lang bezig met Johan,' vroeg Danny. Ik had geen idee. Onze kinderen zijn leuk aan het spelen,' zei Danny, 'zal ik haar mee naar Vinkeveen nemen, dan kun jij rustig je werk doen.' 's Avonds pas hoefde ik Kim op te halen. Helaas weet Kim zich niets meer te herinneren, maar ik zal dat gebaar nooit meer vergeten. 

De coach Johan Cruijff hield van zijn spelers

De coach Johan Cruijff hield van zijn spelers. Daarom kostte het hem moeite spelers die hem trouw waren en hem veel hadden geschonken naar de reservebank te verwijzen. Bij hem zou een zogenaamde kleedkamer twee, de kleedkamer bij Ajax waarheen ooit Aron Winter en Richard Witschge werden verwezen door Co Adriaanse, ondenkbaar zijn. Zo ging en ga je niet om met ex-vedettes. Ook spelers op hun retour hebben kinderen, om maar iets te noemen. Dus besprak hij begin 1995 de toekomst van Ronald Koeman na zes zeer succesvolle seizoenen Barcelona met vier landstitels en de eerste Europa Cup 1. Cruijff vreesde dat hij Koeman in het seizoen daarna vaker op de bank zou moeten zetten dan hem lief was. De reservebank paste Koeman niet, vond Cruijff. Kijk eens om je heen, adviseerde Cruijff zijn buurman, vriend en vedette. In een uitzending van Barend & Van Dorp in het voorjaar van 1995 maakte Ronald Koeman tot grote verrassing van heel Catalonië bekend dat hij het tijd vond om met zijn gezin terug te keren naar Nederland. Hij ging spelen voor Feyenoord. In dezelfde uitzending vroegen we Cruijff live om een eerste reactie op het nieuws. 'Een grote klap voor Barcelona die ik even moet verwerken,' noemde hij de transfer, 'maar ik respecteer de keuze van Ronald en wens hem en zijn gezin heel veel succes.' En zo treurden de Spaanse kranten de volgende dag mee met Cruijff over het vertrek van Koeman en het zware verlies voor Barca.

Toen Cruijff bij Barcelona begon, was Alexanco zijn aanvoerder. Met de komst van Ronald Koeman in 1989 en de doorbraak van Josep Guardiola in 1990 verdween Alexanco langzaam naar de bank, de plaats die Cruijff hem niet 'gunde'. 'Vind een andere club, dan werken wij mee en zeggen we ook nog dat jouw vertrek een verlies voor de club is,' adviseerde Cruijff. Maar Alexanco vond geen club. Hij bleef de aanvoerder in de kleedkamer, hij zat op de bank tijdens de Europa Cup-finale van 1992 tegen Sampdoria. Nadat Koeman in de verlenging had gescoord, deed Cruijff iets dat geen enkele voetbaltechnische reden had. Hij wisselde in de 113e minuut Guardiola voor Alexanco. Zodat de aanvoerder van de kleedkamer, Alexanco, de beker in ontvangst kon nemen. Cruijff zorgde ervoor dat Koeman en Alexanco door de voordeur afscheid namen van Barcelona.”

Barbara
“Mijn herinneringen aan Johan zijn talrijk. Ik heb hem gelukkig meerdere malen mogen meemaken. Als klein meisje zag ik hem spelen. Volgens mijn vader was het een belangrijk onderdeel van onze opvoeding om hem 'live' te zien voetballen. Zijn terugkeer bij Ajax in 1981 beleefden we als familie op de gezinstribune van Ajax. Het was een een historisch moment en we waren erbij. Mede door Johan Cruijff, Jesper Olsen, Peter Boeve en Piet Schrijvers raakte ik zelf helemaal in de ban van voetbal. Ik speelde in het hoogste jongensteam van Buitenveldert. Toen Cruijff trainer was van Ajax, stond hij vaak bij jeugdwedstrijden langs de kant. Ook als wij tegen Ajax speelden. Wat een eer was dat. Later bewaar ik vooral warme herinneringen aan mooie interviews met Johan. Hij twijfelde nooit een moment aan mijn voetbalkennis. Sowieso keek hij niet naar geslacht, kleur, afkomst of wat dan ook. De momenten dat ik hem zag bij de Johan Cruijff Foundation tekenen Cruijff voor mij nog het meest. Zijn simpele opvatting dat iedereen het recht moet hebben om te sporten. Omdat sport hem zoveel had gegeven. Sporten geeft een glimlach op je gezicht, geeft je zelfvertrouwen en lost in de filosofie van Cruijff alle wereldproblemen op. Hij kon als geen ander simpel verwoorden waar anderen dure onderzoeken en ingewikkeld taalgebruik voor nodig hadden.

Ik heb heerlijk gevoetbald met Johan en Livia heeft heerlijk geslapen onder wakend oog van Danny

Op persoonlijk vlak waren hij en zijn vrouw Danny gewoon heel lief. Toen ik een keer, twee weken na de geboorte van onze dochter, naar de jaarlijkse Cruijff cup kwam, keken Johan en zijn vrouw verbaasd. Waarom had ik mijn voetbalkleren niet aan? Ik wees naar de wagen en vertelde dat ik mijn vrouw had beloofd om die middag met Livia te zijn. Danny nam direct de wagen van me over en dirigeerde me naar de kleedkamer. Ik wilde nog uitleggen over flesjes en luiers… Maar Danny keek me aan of ik gek was. 'Je gaat mijn niet uitleggen hoe het moet schat, dat weet ik echt wel na drie kinderen en heel veel kleinkinderen.' Ik heb heerlijk gevoetbald met Johan en Livia heeft heerlijk geslapen onder wakend oog van Danny. Ik koester de momenten dat ik Johan van dichterbij heb mogen meemaken. Ik hoop van harte dat het gedachtegoed van Cruijff met zijn Foundation en Institute nog generaties doorleeft en dat onze achterkleinkinderen nog steeds weten wie Johan Cruijff was en wat hij heeft betekend.”

Delen: