Word abonnee

Helden in het nieuws

Helden in Rio: dag 16

door: Redactie Helden
18 augustus 2016

Helden is van de partij op de Olympische Spelen. Jasper Boks en Marlies van Cleeff doen dagelijks verslag vanuit Rio. Vandaag troffen ze Churandy Martina en powervrouwen Nouchka Fontijn en Dafne Schippers.

Door: Jasper Boks en Marlies van Cleeff

Balen van zilver

Tekst gaat verder onder de foto

Die verdomde lies. Wat als die niet had opgespeeld, een paar dagen voor het begin van haar olympisch toernooi. Die vraag zal nog wel een tijdje door het hoofd van Dafne Schippers blijven spoken. Op de 100 meter werd ze ondanks die problemen vijfde. Op de 200 meter, de afstand waarop ze vorig jaar wereldkampioen werd, moest ze genoegen nemen met zilver. “Ik baal hier echt, ik kwam hier voor maar één ding en dat is goud,” zegt Dafne, die Elaine Thompson na de 100 meter ook de 200 meter zag winnen. Het was een scenario waar zij vooraf van droomde.

“De vorm was goed en ik voelde me goed toen ik in Rio aankwam, maar toen kreeg ik last van mijn lies en zakte ik wat weg. Ik was vandaag net niet sterk genoeg. Ik voelde dat ik steeds wat dichterbij kwam, maar op het laatst ging ik stuk. Vorig jaar bij de WK wist ik haar net wel te achterhalen en nu net niet.” De Jamaicaanse winnares klokte 21.78, Dafne liep 21.88. “Mijn tijden zijn ondanks alles best goed, maar ik voel absoluut geen vreugde op dit moment.”

Tekst gaat verder onder de foto

Churandy is weer blij

Tekst gaat verder onder de foto

Dafne was nog niet vertrokken of een stralende Churandy Martina kwam langs. “Ik ben blij dat ik sowieso weer in de finale sta. Waarom het zo lang duurde voordat ik hier was? Ha, iedereen wil weer met me praten nu. Ik ben populair vandaag.”
Churandy werd al snel uitgeschakeld op de 100 meter, de afstand waarop hij in 2008 en 2012 in de olympische finale stond. In zijn halve finale op de 200 meter werd hij tweede, waardoor hij met de achtste tijd doorgaat naar de finale van vanavond. “Zolang mijn been niet kapot gaat, is het goed,” lachte hij zijn gouden tand bloot, “ik moet gewoon op mijn tanden bijten en hardlopen. Ik zag niet dat ik als tweede eindigde, had zoveel pijn toen het voorbij was en trok meteen mijn spikes uit. Van de Nederlanders op de tribune hoorde ik dat ik tweede was.”

Churandy mag zich opmaken voor zijn derde olympische finale op rij op de 200 meter, de afstand waarop hij in 2008 zilver dacht te pakken, totdat bleek dat hij een voetje over de lijn had gezet. De andere atleet die in de derde olympische finale op rij gaat staan, is uiteraard Usain Bolt. Die zei na de snelste tijd in de halve finale ‘right on track’ te zijn voor zijn derde dubbel op de 100 en 200 meter. Churandy: “Het is gaaf, dankzij God ben ik er weer bij in de finale. En in de finale is alles mogelijk. Ik moet gewoon hard hardlopen.”

Churandy keek na afloop ook naar de finale op de 200 meter bij de vrouwen en zag Dafne het zilver pakken. “Er is eindelijk weer iemand die een medaille op de Spelen wint. Ik weet dat Dafne goud wilde. Ze moet nu kijken waar het misging en leren van haar fouten voor de volgende keer. Ha, ik ga mijn best doen om haar op te vrolijken!”
 
Wachten beloond

Tekst gaat verder onder de foto

“De medaille is binnen, dat was de eerste stap. Ik ben blij dat deze eerste grote klus achter de rug is,” zegt Nouchka Fontijn terwijl het zweet nog van haar lichaam gutst. Ze heeft lang moeten wachten voordat ze haar olympisch debuut mocht maken tegen de Britse Savanah Marshall. “Dat lange wachten vond ik vreselijk, ik had liever meteen de eerste dag al in actie gekomen. Op het moment dat ik begon te denken dat het wel weer zo’n beetje tijd werd om naar huis te gaan, moest mijn toernooi nog beginnen. En toen ik eindelijk mocht boksen, wilde ik niet. Ik dacht dat ik er niet klaar voor was.”

Bij de vrouwen in de klasse tot 75 kilogram mogen er maar twaalf boksers meedoen, daardoor kreeg Nouchka, als nummer twee van de wereld en verliezend WK-finalist, een bye in de eerste ronde. Na de zege is ze dus al zeker van de halve finale en de twee verliezers daarvan krijgen brons. “Voor de partij was ik zo zenuwachtig, ik dacht: waarom doe ik hier eigenlijk aan mee? Vandaag zoog alles ook energie, Ik werd er niet vrolijk van. Maar nu ben ik dat gevoel helemaal kwijt. Alles was hier onduidelijk. Waar kon ik de handschoenen krijgen? Dat is allemaal zo anders dan een normaal toernooi. En tijdens de warming-up heb ik amper wat gedaan, het was hier fucking veertig graden!”

Nouchka is niet alleen de eerste vrouwelijke bokser die namens Nederland meedoet aan de Spelen, ze is ook de eerste Hollandse medaillewinnaar in deze sport sinds 1992. “Dit is een mijlpaal, ja. Ik hoop dat dit nog maar het begin is van de rit, dat er over vier jaar en acht jaar nog veel meer Nederlandse bokssters meedoen.” Ook voor haar is het pas de eerste horde. Ze denkt minder last van de zenuwen te hebben in haar volgende partij, waar een plek in de finale op het spel staat. “Mijn tweede partij zal ik me heel anders voelen, ik zit er nu in. Maar spannend vind ik het altijd.”

Delen: