Word abonnee

Helden in het nieuws

Helden in Rio: dag 9

door: Redactie Helden
11 augustus 2016

Helden is van de partij op de Olympische Spelen. Jasper Boks en Marlies van Cleeff doen dagelijks verslag vanuit Rio. Vandaag: gemengde emoties na de tijdrit, een ontmoeting met Joost Luiten. 

Door: Jasper Boks en Marlies van Cleeff

Het goede voorbeeld

Tekst gaat verder onder de foto

Joost Luiten heeft de laatste dagen zijn ogen uitgekeken in Rio. “Ik vind het mooi om mee te maken, geweldig om voor mijn land uit te komen,” zegt de beste golfer van Nederland. “En het is speciaal om in Rio te zijn, om onderdeel uit te maken van TeamNL. Ik vond het ook erg fijn om het met andere atleten over sport te hebben. Met Robin Haase en Jean-Julien Rojer heb ik het daarover gehad, omdat golf en tennis veel raakvlakken hebben. Ik ben ook bij het tennis en zwemmen gaan kijken. Ik was in het zwembad toen er meteen drie wereldrecords werden gebroken,” vertelt hij enthousiast.

Vandaag begint zijn toernooi en daarom heeft hij het olympisch dorp nu verruilt voor een hotel in de buurt van de golfbaan. “Ik wilde me op dezelfde manier kunnen focussen als altijd en dan is het fijn om een eigen plekje te hebben. Er is in een hotel minder rumoer en drukte om me heen dan in het olympisch dorp.”

Golf is voor het eerst sinds 1904 weer een olympische sport, maar veel toppers lieten Rio links liggen. Het paste niet in de agenda of golfers gaven aan dat ze bang waren voor het zika-virus. “We moeten de toppers de tijd geven. Ik denk dat ze spijt hebben dat ze hier niet zijn als ze straks de verhalen horen over Rio. En dan denk ik dat veel golfers er over vier jaar zeker bij willen zijn. Bij tennis heb je dat in het begin ook gehad, dat de toppers de Spelen lieten schieten. De grote namen in het tennis zijn er nu ook. Wat het speciaal maakt is dat je, als je hier goud wint, vier jaar lang een titel hebt. Als je als topgolfer een Major wint, ben je maar voor een jaar titelhouder.”

Pechvogel Ellen
'Wat als?' die vraag zal bij Ellen van Dijk de komende tijd nog wel door haar hoofd blijven spoken. Tijdens de olympische tijdrit kreeg ze tijdens de beklimming een windvlaag in haar wielen. Even was ze de balans kwijt en reed de bosjes in. Al met al verloor ze een seconde of twintig met die actie. Op de finish kwam ze elf tellen te kort voor brons, zeventien voor zilver en 22 voor goud. Zonder die tegenslag had ze zeker het podium gehaald en wellicht zelfs goud gepakt.

“Ik heb heel lang toegewerkt naar deze dag, heb heel lang niet geloofd dat ik hier mee zou kunnen doen om de medailles. Bij WK’s heb ik mezelf in het verleden geregeld uitgeschakeld. Aan dat mentale aspect heb ik heel hard gewerkt met Merijn Zeeman. Deze week merkte ik ineens dat ik de goede mindset had. Ik droomde zelfs van zilver van de week, nou, zoiets heb ik nog nooit durven dromen. Het ging vandaag zo goed…”

Na de finish werd ze opgevangen door familie en vrienden, die haar met Nederlandse vlaggen en in het oranje-shirts met de naam van Ellen op de rug hadden aangemoedigd. Ze werd van alle kanten geknuffeld.

Met een snik in haar stem zegt Ellen: “Ik had een medaille in mijn handen en heb ‘m niet gepakt. Ik kan het niemand anders kwalijk nemen, behalve mezelf. Van start tot finish heb ik alles goed gedaan, op één fout na. Nu regeert natuurlijk de teleurstelling. Maar dat ik hier de goeie mindset had, is heel positief. Voor mijn persoonlijke ontwikkeling is dat heel erg goed. En nu ga ik gewoon wereldkampioen tijdrijden in Qatar!”

Extra zuur is dat de winnares van het zilver, de Russische Olga Zabelinskaya, een dopingverleden heeft en in eerste instantie niet had mogen starten in Rio. Dat besluit werd vlak voor de Spelen teruggedraaid. “Wat ik daarvan vind? Die conclusie kunnen jullie zelf denk ik wel trekken. Maar als ik alsnog een plekje op zou schuiven, dan zou ik in elk geval heel blij zijn.”

Nadat ze haar verhaal heeft gedaan, wordt ze met applaus begroet door haar familie en vrienden. 

Geluksvogel Anna
“Twee medailles, daar had ik nooit van durven dromen,” zegt Anna van der Breggen. Maar ook aan haar tweede olympische medaille in Rio zat een verhaal. In de wegwedstrijd won Anna goud, nadat landgenoot Annemiek van Vleuten in leidende positie hard onderuit ging. Bij de tijdrit pakte ze het brons, ook doordat landgenote Ellen van Dijk in de greppel reed en zo het podium miste. “Rio is een emotionele achtbaan, weer gebeurt er iets met een ploeggenote. We rijden potverdikkie allemaal super en dan gebeuren deze dingen. Ellen doet er ook alles voor. Verdorie, dat is de sport. Soms is het mooi en soms niet. We balanceren op een randje, bij mij pakt het twee keer goed uit. Ik begrijp de dubbele gevoelens die heersen. Maar ik ben natuurlijk wel blij met deze bronzen medaille.”

Anna had geen superbenen tijdens de tijdrit. “Ik reed niet lekker, dat voelde ik al vrij snel. Misschien had ik de wegwedstrijd nog in de benen, maar dat geldt natuurlijk ook voor de anderen. Misschien kwam het door alle aandacht in de afgelopen dagen. Ik kon gelukkig nog wel diep gaan. Ik ben super blij met de medaille, ondanks dat ik niet mijn beste tijdrit reed.”

Voor Anna zitten de Spelen er nu op. “Ik ben blij dat het voorbij is, ik heb hier heel lang naartoe gewerkt en geleefd. Er valt nu echt iets van me af.”

Anna kan zich op gaan maken voor huldigingen, een bezoekje aan de koning en een koninklijke onderscheiding bij terugkomst in Nederland. 

Vaarwel Spartacus

Tekst gaat verder onder de foto

Tom Dumoulin baalde van het zilver op de tijdrit, ondanks dat hij door een polsbreuk geen ideale voorbereiding kende. “Ik ging voor goud. Mensen zeggen dat ik trots moet zijn op zilver gezien de afgelopen weken. Misschien ben ik dat morgen. Maar nu ben ik teleurgesteld.”

Tekst gaat verder onder de foto

Het goud ging naar good old Fabian Cancellara. De 35-jarige Zwitser met de bijnaam Spartacus zwaait af in Rio en doet dat met zijn tweede olympische titel. “Nee, ik kom niet terug op mijn beslissing,” zei hij met de Zwitserse vlag om de schouders, “het is een speciaal jaar, met veel hoogtepunten. De Tour de France ging vlak langs mijn huis en nu Rio. Dat ik hier win betekent heel veel voor me. Ik ben zo trots dat het me is gelukt in mijn afscheidsjaar. Wat kan ik me nog meer wensen dan dit? Ik heb een carrière gehad van zestien jaar, met ups en downs. De Spelen van 2012 waren een teleurstelling voor me. En dit is een geweldige manier om vaarwel te zeggen.”

De prijzenkast van Cancellara puilt uit. Hij won de olympische tijdrit ook in 2008, werd vier maal wereldkampioen tijdrijden, won drie maal de Ronde van Vlaanderen en drie keer Parijs-Roubaix, was een keer de beste in Milaan-San Remo, droeg de gele trui en won acht etappes in de Tour. En nu is het mooi geweest.

“Ik ga terug naar mijn familie, ga genieten van het goud met mijn vrouw, kinderen en vrienden. Want voorheen was ik zo gefocust, ook toen ik de klassiekers had gewonnen. Pas nu begint de tijd van genieten. Ik ga lol hebben met de mensen om me heen. Ik kan er mee leven dat ik nooit een wereldtitel in de wegwedstrijd heb gewonnen en dat ik het werelduurrecord niet heb. Vandaag heb ik de kroon op m’n werk gezet.”

Tekst gaat verder onder de foto

De derde man op het podium in de tijdrit, was Tour-winnaar Chris Froome. “Ik heb alles gegeven, maar met Fabian en Tom heb ik twee heel goeie mannen voor me. Ik ben niet teleurgesteld dat ik geen goud heb, maar ben blij met brons. Mijn grote doel dit jaar was toch de Tour. Misschien start ik ook nog in de Vuelta, dat gaan we de komende dagen bekijken.”

Delen: