Word abonnee

Helden in het nieuws

Kai Reus: ‘Alsof ik junior ben in een grote speeltuin’

door: Redactie Helden
26 februari 2016

Zweten in de kou bij het beklimmen van de Berendries. In de vrieskou is het afzien tijdens de training voor Kai Reus. Geen seconde verdwijnt de lach van het gezicht van de 30-jarige coureur wanneer hij kilometer voor kilometer het parcours van de Omloop Het Nieuwsblad in zich opneemt in aanloop naar zaterdag.

Keihard heeft Kai Reus het afgelopen jaar geknokt om zaterdag bij de Citadel in Gent weer naast Tom Boonen, Peter Sagan, Greg van Avermaet en de andere wereldtoppers te staan bij de echte start van het wielerseizoen. De zware val in zijn Rabo-jaren die hem bijna het leven kostte. De zelfmoord van zijn moeder. Er staat voor Kai Reus definitief een punt achter moeilijke jaren en heeft nu maar een doel: een plaats vooraan in het profpeloton.

Hillegem heet het gehucht diep in Vlaanderen waar vroeg in de morgen de coureurs van de Belgische ploeg Vérandas Willems zich verzamelen voor een laatste verkenning van de kasseienstroken en de gemene klimmetjes die Oost-Vlaanderen in de maanden maart en april maken tot het epicentrum van de wielersport. Kai Reus mag dan inmiddels dertig zijn en sinds kort de trotse vader van een mooie dochter, hij voelt de spanning die hij voelde in zijn jeugdjaren bij zijn eerste koersjes. De Noord-Hollander leek afgeschreven hij even helemaal klaar was met het wielrennen nadat hij geplaagd door. De oud-wereldkampioen junioren en misschien wel het grootste wielertalent in Nederland, had een jaar of acht geleden een emotioneel bezoek nodig aan de plaats waar zijn succesvolle carrière abrupt dreigde te eindigen om weer de kracht te vinden om zich terug te knokken voor een plaats tussen de groten in het peloton. Op de Col de l'Iséran besefte Kai Reus dat stoppen geen optie was. Terugvechten wel. Bloed, zweet en trainen.

'Ik mis de bagage die de toppers hebben. Ik heb minder wedstrijden gereden de laatste jaren.'

In de bescheiden Belgische formatie Vérandas Willems zoekt Kai Reus in alle rust de weg terug naar de top. Met de sluwe Belgische oud-coureur Sammy Moreels als ploegleider is hij inmiddels weer behoorlijk op de weg terug. In de sterk bezette Franse rittenkoers de Ster van Besseges leek succes dichtbij. Na een lange ontsnapping capituleerde Reus pas op 800 meter voor de finish voor het op drift geraakte peloton. In de Omloop Het Nieuwsblad staat hij weer met de grote mannen. In het hoofd van Kai Reus borrelt het. Een groot prater is de Noord-Hollander niet. In stilte heeft hij een strijdplan uitgedacht.

“We zijn op het laatste moment uitgenodigd. Wat ik verwacht en hoop is een vroege ontsnapping en anders wil ik zo lang mogelijk mee in de finale. Ik moet realistisch zijn. Alle grote mannen staan hier aan de start. We hebben best wel wat koersdagen gehad deze maand, maar de bagage die de toppers hebben, heb ik nog niet. Ik heb minder wedstrijden gereden de laatste jaren. Ik denk en hoop gewoon een hele mooie koers te rijden.”

Voelt het als een rentree tussen de groten?
“Geen rentree, maar het is wel net of ik een junior ben in een grote speeltuin. Nerveus ben ik niet. Ik heb er heel veel zin in.”

Wie zijn de favorieten morgen?
“Dat zijn er een handjevol. Van Avermaet, Sagan. Ik verwacht van Quick Step ook heel veel. Ik zet Tom Boonen wel bij de favorieten en ook Niki Terpstra.”

'Het is een leerschool, ondanks dat ik dertig ben.'

In de kijker rijden zal morgen vooral belangrijk zijn?
“Mijn doel is om mee te gaan in een vroege ontsnapping. Dan kun je in dit soort koersen vaak de hele dag in beeld rijden. Het is een waar gevecht om er in die eerste ontsnapping ook echt bij te zijn. Lukt dat niet, dan is het een kwestie van sparen en goed plaatsen op de lastige kasseien en klimmetjes en dat zolang mogelijk volhouden. De Omloop Het Nieuwsblad is een openingskoers en misschien ook wel de mooiste. Iedereen staat gretig aan de start. Er wordt gekeken: ‘wie is er goed en wie is er slecht’. Er is stress in deze wedstrijd en dus ligt het gevaar van valpartijen op de loer. Het wordt voor mij de eerste keer dat ik hier start, waar ik heel blij mee ben, en het is dus ook een leerschool ondanks dat ik al dertig ben.”

Wat vind jij van deze Vlaamse koersen over kasseien en gemene klimmetjes?
“Hier zit alles in. Je kunt met geluk winnen, maar ook keihard onderuitgaan. Het weer speelt een belangrijke rol. Maar ook de wegen. De heuvels, de kasseien en noem het maar op. En dan is het ook altijd oorlog in het peloton in zo’n eerste wedstrijd. Ondanks het feit dat de meeste mannen al heel veel koersdagen in de zon hebben gehad, wil iedereen zich hier bewijzen. Hier start het seizoen voor de groten echt.”

Na de trainingsrit vertelt Kai Reus aan de telefoon: “Man. Man. Wat zwaar, maar ook wat mooi. Ik kijk echt uit naar zaterdag en merk dat er in Nederland weer aandacht voor mij is. Filemon Wesseling gaat mij bijvoorbeeld vanaf het ontbijt volgen. Ik kan niet wachten tot in Gent de startvlag valt.”

Delen: