Word abonnee

Helden in het nieuws

Langeveld: ‘Jonge renners vergeten soms te koersen’

door: Redactie Helden
8 april 2016

Sebastian Langeveld kende in aanloop naar zijn favoriete koersen weinig geluk. Dankzij twee valpartijen en een griepje kon hij nog geen goede uitslagen rijden dit voorjaar. Zondag hoopt de coureur van Cannondale in Parijs-Roubaix zijn voorjaar toch nog wat glans te geven.

Hij baalt verschrikkelijk. De hele winter heeft hij getraind om tijdens de eerste klassiekers van het seizoen in topvorm te zijn. Maar een valpartij in de Tirreno Adriatico en in Milaan-San Remo en een griepje bij de hele Cannondale-ploeg gooide roet in het eten. Tijdens de Ronde van Vlaanderen waren de benen daarom niet zoals ze moesten zijn. “Het ging 190 kilometer goed, daarna ging het licht uit en had ik geen kracht meer in de benen. Maar dat is wel logisch, omdat ik weinig finales heb gereden de laatste weken.”

Al twee jaar op rij zit het Langeveld niet mee in het voorjaar. “Het is heel zuur als je in die cruciale weken vervelende dingen tegenkomt. Maar ik kan mezelf niets verwijten. Ik heb er alles voor gedaan en het zag er allemaal heel goed uit. Maar ik heb de goede hoop dat ik zondag een finale kan rijden. Ik voel me nu in ieder geval weer goed en gezond.”

'Het is een droom om een klassieker te winnen, maar geen obsessie'

Parijs-Roubaix is voorlopig zijn laatste kans op een overwinning. “Als voorjaarsrenner valt je voorjaar met goede uitslagen in Vlaanderen en Roubaix. Hopelijk heb ik wat geluk en kan ik mijn voorjaar nog wat meer glans geven,” aldus Langeveld, die nog altijd droomt van een zege in een klassieker. “Maar het is geen obsessie. Als ik later terugkijk op mijn carrière zonder een overwinning in een van deze klassiekers, ben ik alsnog tevreden. Ik heb er namelijk elk jaar alles voor gedaan.”

Dylan van Baarle
Waar Langeveld en zo’n beetje de rest van de ploeg kwakkelden met gezondheid, was er één iemand die de dans ontsprong en opzien baarde: Dylan van Baarle. De 23-jarige renner werd in Vlaanderens Mooiste knap zesde. “Dat verbaasde mij absoluut niet. Ik rijd nu drie jaar met hem samen, het is een jongen met veel potentie en met een enorm grote motor. Hij weet ook heel goed waar hij mee bezig is, maar hij staat ook heel relaxt in het leven. Dat is weleens anders bij jonge talenten die goed presteren.”

Langeveld en Van Baarle zijn niet alleen elkaars team- en landgenoten, ze kunnen het ook nog eens heel goed met elkaar vinden. En dat ondanks de leeftijdskloof. “In het begin van mijn carrière was hij nog junior, ha! Ik merk aan bepaalde dingen dat hij mij gevolgd heeft, dat is wel grappig. Maar van dat leeftijdsverschil is verder niets te merken. Dylan houdt me jong. We slapen altijd bij elkaar op de kamer en hebben dezelfde interesses. We kijken bijvoorbeeld graag naar Voetbal Inside en dan lachen we om dezelfde dingen. Binnenkort word ik vader, daar is hij ook heel geïnteresseerd in. Ja, Dylan is een jonge prof, maar tegelijkertijd ook heel volwassen. Hij is een goede vriend geworden.”

'Ik was juist heel erg bezig met parcourskennis. Ik keek videobeelden terug om te kijken waar de sleutelmomenten waren'

Evaluatie
Als beginnend prof had Langeveld het niet altijd makkelijk. In de tijd bij Rabobank had hij moeite om teleurstellingen te verwerken. “Ik legde mezelf heel veel druk op. In 2008 reed ik een heel goeie Ronde van Vlaanderen. Dan roepen mensen: dat is een jongen die in de toekomst dit soort koersen kan gaan winnen. Zoiets gaat in je koppie zitten. En als dat niet lukt, raak je gefrustreerd. Het bracht negatieve stress met zich mee,” beweert Langeveld, die er nu geen last meer van heeft. “Ik kreeg veel hulp van ploegleiders en teamgenoten.”

De meervoudig Nederlands kampioen ziet veel verschillen met het wielrennen van nu en een aantal jaar geleden. “Ik merk dat jonge renners nu heel veel bezig zijn met wattages, met hun vermogen. Ze vergeten soms om echt te koersen. Ik was juist altijd heel erg bezig met parcourskennis. Ik keek videobeelden terug, wilde weten waar de sleutelmomenten waren. Jonge renners van nu zijn wat meer met hun eigen lichaam en voeding bezig. Het wielrennen is daarin geëvalueerd. Team Sky is daarin de voorloper. Andere teams willen dat nu kopiëren.”

Voetbal
Wielrennen is zijn lust en zijn leven. Als kleine jongen was hij dag en nacht met wielrennen bezig. Maar toch combineerde hij wielrennen vroeger met een andere sport: voetbal. “Ik heb tot de C’tjes gevoetbald bij FC Lisse, maar het was niet te combineren. Op zaterdag een voetbalwedstrijd en op zondag een wielerwedstrijd. Op een gegeven moment werd het wielrennen wat intensiever en stopte ik met voetballen. Ik denk dat ik er goed aan heb gedaan om voor de fiets te kiezen,” grapt Langeveld.

'Ergens wat eten met vrienden of een biertje drinken, daar haal ik veel energie uit'

Maar ook als voetballer had Langeveld het ver kunnen 'schoppen'. Als linkshalf was hij een fel spelertje. “Maar technisch was ik niet super. Ik moest het van wilskracht hebben. Ik was heel erg fanatiek, ook op de trainingen. Als andere jongens dat niet waren, vond ik dat heel vervelend. Met wielrennen had ik alles zelf in de hand, kon ik het zelf bepalen. Het individuele trok mij daardoor veel meer.”

Sociaal leven
Zijn voetbalvrienden van toen zijn nog steeds zijn vrienden van nu. Een paar keer per jaar gaan ze nog samen bij de club kijken. Toch komt dat er niet vaak van. Als wielrenner is vrije tijd een zeldzaamheid. “Je moet egoïstisch zijn als sporter, maar in mijn vrije tijd probeer ik zoveel mogelijk tijd voor mijn vrienden en familie te maken. Ergens wat eten of een biertje drinken, daar haal ik veel energie uit.”

Mocht het sportieve hoogtepunt uitblijven voor Langeveld; privé zullen de mooiste tijden gaan aanbreken. De renner van Cannondale wordt namelijk in mei voor het eerst vader. “We kijken er heel erg naar uit. Het leven als prof zal gaan veranderen, maar ik weet zeker dat het positief gaat zijn. Ik denk dat ik er veel moraal uithaal.”

Delen: