Word abonnee

Helden in het nieuws

‘Nederland heeft er opnieuw een wielerheldin bij’

door: Redactie Helden
14 augustus 2016

Frits Barend volgt de Spelen vanuit Nederland, hoofdredacteur Jasper Boks zit in Rio. Dagelijks onderhouden ze een briefwisseling.

Frits: Ola Jasper. Wat een sensationele gouden medaille van Elis Ligtlee. Zag jij die aankomen?

Jasper: Ha Frits. Nee, dit was een verrassing. Dat Elis goed is, was bekend. Op de EK's sprokkelde ze al heel wat medailles bij elkaar. Maar op het WK lukte dat nog niet, op een zilveren plak op de teamsprint na in 2005. Daarnaast wilde er nog weleens wat twijfel bij haar insluipen. En de keirin was nou ook weer niet haar specialiteit, dat was veel eerder de sprint. In de halve finale kwam ze in het laatste wiel te zitten en leek het niet meer mogelijk om nog bij de beste drie en dus in de finale te komen. Maar op driekwart ronde reden haar concurrenten elkaar in de wielen, waardoor ze toch nog doorging. En in de finale deed ze iets wat ik voorheen alleen Theo Bos heb zien doen op de keirin. Ze nam met nog twee ronden te gaan de leiding en gaf gas. Gekkenwerk dachten we op het middenterrein. Maar ze hield stand. In de mixed zone gaf Jason Kenny, de Britse olympisch kampioen op de sprint, haar een bewonderend tikje op de rug. Ze is 22 jaar en is olympisch kampioene. Volgens haar coach kan ze nog veel beter. En haar beste onderdeel in Rio, de sprint, begint vandaag pas. Nederland heeft er na Anna van der Breggen opnieuw een wielerheldin bij, dit keer op de baan.

Frits: Hoe was Ranomi Kromowidjojo eraan toe na haar zesde plaats op de 50 meter vrije slag?

Jasper: Natuurlijk is Rio voor haar een geweldige kater geworden. Ze kwam voor goud en gaat naar huis met niets. De voortekenen waren zo goed en eigenlijk verwachtte bijna iedereen dat ze haar titel op de 50 vrij zou prolongeren. Ze zwom de beste 100 meter vrij in vier jaar, haalde daarop nog bijna het podium. In de halve finale op de 50 vrij zwom ze goed en makkelijk, plaatste zich als derde voor de finale. En we wisten: Kromo haalt in finales altijd haar hoogste niveau. Tijdens de race lag ze ook aan de leiding. Gaat goed komen, dacht ik. Ze kwam uiteindelijk twaalfhonderdste tekort voor goud, werd zesde. En dan die winnende tijd van 24,07; die tijd zwom Ranomi dit jaar in Londen al.

Frits: Wat is er mis met de zwemploeg?

Jasper: Om met Leo Beenhakker te spreken: heb je een uurtje? Voor het eerst sinds de Spelen van 1992 is er in het zwemmen geen enkele olympische medaille gewonnen. De laatste tijd was er sprake van een bestuurlijke chaos. Technisch directeur Joop Alberda stapte vlak voor de Spelen op, omdat hij ‘van mening verschilde’ met coaches en ook de zwemmers waren niet heel erg te spreken over de man die verder geen zwemachtergrond had. Nee, Joop was bij lange na geen Jacco Verhaeren. Er moet echt wat gebeuren. Pieter van den Hoogenband bood zich al aan als technisch directeur, maar hij doet dat pas als bondsdirecteur Jan Kossen opstapt. Ook Patrick Pearson, coach van Ranomi, legde gisteren de vinger op de zere plek. Er moet structureel aan talentontwikkeling gewerkt gaan worden. In Nederland zijn zes betaalde zwemtrainers en dat is in zijn ogen veel te weinig. En een technisch directeur met een zwemachtergrond is een pré. Het fiasco van Rio, waar alleen Ranomi twee individuele finales haalde en niemand van de zwemploeg een pr zwom, zal zeer goed tegen het licht gehouden gaan worden. Er zal worden gekeken naar de programma’s, naar de staf. Maar heel verrassend was dit echec al met al niet als je de laatste tijd het zwemmen een beetje in de gaten hebt gehouden.

Frits: Dafne Schippers werd vijfde en klaagde na afloop van de 100 meter over fysieke problemen in de laatste dagen waardoor ze niet pijnvrij had kunnen trainen. Jij sprak haar een paar dagen geleden, merkte je toen al iets?

Jasper: Nee, helemaal niets. Tegenover ons zat toen een rustige Dafne die blaakte van het zelfvertrouwen. Aan niets was te merken dat er iets niet in de haak was. De druk was natuurlijk ook enorm voor de 100 meterfinale. De hele wereld keek naar haar, de camera’s hadden het meeste oog voor de enige blanke sprintster voor de start en ook na afloop werd er al snel ingezoomd op Dafne. Vijfde, op slechts vierhonderdste van het brons. Laten we hopen dat de fysieke problemen voorbij zijn. Want haar specialiteit, de 200 meter, komt nog. Ook dan moet ze zien af te rekenen met Elaine Thompson, die de 100 meter won. Bij de WK van vorig jaar in Peking waren ze aan elkaar gewaagd, toen won Dafne. Laten we hopen op eenzelfde scenario. 

Delen: