Word abonnee

Helden in het nieuws

Ter Mors: ‘Het totaalplaatje klopt nu’

door: Luuc Renema
6 november 2015

In Toronto start voor de shorttrackers vandaag het tweede World Cup-weekend. Ook Jorien ter Mors is van de partij. Helden Online zocht haar al eerder op en sprak met haar over het afgelopen seizoen, haar leven, de liefde en de keuze tussen langebaanschaatsen en shorttracken. 

“Het totaalplaatje klopt nu,” zegt olympisch kampioene Ter Mors met een glimlach op haar gezicht. “Ik merk dat ik nu met plezier train, ontspannender dan ooit ben en geniet van het feit dat ik dit mag en ook weer kán doen.”

We zitten in de kantine van de Elfstedenhal in Leeuwarden en Jorien vertelt open over de periode waarin ze gedwongen rust moest nemen vanwege overreaching. Ter Mors zat fysiek en mentaal aan haar limiet nadat ze in twee turbulente jaren een succesvolle uitstap naar het langebaanschaatsen maakte, de NK afstanden won, twee gouden medailles veroverde op de Olympische Spelen en tussendoor ook nog haar vader verloor.

'Te lang ga je door, door, door'
“Tijdens de Spelen van Sotsji heb ik mijzelf afgebakend, afgezonderd, weggecijferd. Daardoor leefde ik gespannen, in een bepaald boxje,” blikt Ter Mors terug. “Op een gegeven moment hield het op. Te lang ga je door, door, door. Het was teveel. Vorig jaar heb ik alles een plek kunnen geven en dat heeft mij goed gedaan.”

'Ik wilde afleiding hebben, iets anders doen'

Ter Mors bleef positief toen ze hoorde dat ze gedwongen rust moest nemen. “Ik zette de knop snel om. Je kan lang in een negatieve gedachte blijven hangen, maar ik wist dat dat mij niet beter ging maken.”

“Toch duurde het even voordat ik echt mijn gang kon gaan. Ik sliep in het begin héél veel, was te moe om iets te kunnen doen.” Daarna ging Ter Mors 'los'. “Concerten, festivals, op vakantie, relaxen en op pad met mijn vriendinnen. Dingen die ik normaal niet kan doen, maar toen wel.”

Ook liep ze een tijdje rond bij TIG Sports, de organisator van de EK shorttrack. “Ik wilde afleiding hebben, iets anders doen. Toen ben ik één, twee dagen in de week voor ze gaan werken. Zo kon ik toch nog mijn steentje bijdragen aan de EK.”

Ter Mors kende als klap op de vuurpijl ook nog eens succes in de liefde. Via datingapp Tinder ontmoette ze Jeroen, de man waar ze nu gelukkig mee is. “Heel gelukkig. We zijn nu ongeveer een half jaar samen. Ik merk dat ik veel met hem kan delen. Eerder hield ik bepaalde irritaties voor mijzelf, puur omdat ik er niet zo snel mee naar mijn moeder, zus of vrienden stapte.”

'Jeroen is een soort uitlaatklep voor mij'

“Ik zit veel beter in mijn vel nu ik iemand erbij heb om mee te praten. Hij moet nog wel een beetje wennen aan het feit dat ik topsporter ben. Laatst was ik drie weken op trainingskamp. Gelukkig ging die 'test' heel erg goed. Hij accepteert dat ik soms van huis ben, dat maakt mij blij. Jeroen is een soort uitlaatklep voor mij.”

“Ik denk niet dat ik per se een relatie nodig had. Toen ik vorig seizoen langs de kant zat had ik minder aan mijn hoofd. Daardoor kon ik mij meer openstellen voor een relatie.”

Keuzes
Ter Mors dacht ook veel na. Over de toekomst bijvoorbeeld. Hoe ze het verloop van haar sportcarrière voor ogen ziet. Met name het combineren van shorttrack en langebaan kwam ruim aan bod.

“Zelfs rond mei en juni dacht ik er nog aan. Terwijl ik in die periode mijn contracten en dergelijke regelde.” Ter Mors had een goed gesprek bij Team Continu en leek bij die ploeg een contract te tekenen. Het gevoel klopte alleen niet. “Ik dacht: dit wil ik misschien toch niet. Ik merk dat ik zoveel plezier beleef aan de combinatie shorttrack-langebaan. En ik weet wat ik aan Jeroen (Otter, red.) heb. Onder hem heb ik ongelofelijk goed gepresteerd en dat durfde ik nog niet los te laten. Zeker niet in het jaar dat ik aan mijn comeback werk.”

'Nu heb ik rust, ben ik gelukkiger en zit ik lekkerder in mijn vel, puur doordat ik in meer vrijheid heb'

Bij Team Afterpay krijgt ze de vrijheid om haar eigen route richting Pyongyang uit te stippelen. Ter Mors hecht veel waarde aan die vrijheid. “Op dit moment is dat heel erg belangrijk voor me. Tijdens de spelen van Sotsji heb ik mijzelf afgebakend, afgezonderd, weggestippeld. Daardoor leefde ik gespannen, in een bepaald boxje. Nu heb ik rust, ben ik gelukkiger en zit ik lekkerder in mijn vel, puur doordat ik in meer vrijheid heb.”

Vrijheid betekent ook keuzes maken, bijvoorbeeld als het gaat om shorttracken of langebaanschaatsen. Ter Mors voelt op dit moment nog niet de drang om per se voor één van de disciplines te kiezen. “Voorlopig nog niet. Beide sporten maken mij sterker, dat merk ik. En het plezier en geluk dat ik eruit haal staat bij mij voorop. Ik heb uiteindelijk ook goud gewonnen terwijl ik beide sporten combineerde.”

Commitment
Tijdens de Olympische Spelen in Sotsji kwam Ter Mors op twee onderdelen uit. Op de dag dat ze ‘s middags de shorttrackfinale van de 1.000 meter moest rijden, werd ze ook opgeroepen voor de kwalificatie bij de ploegenachtervolging. Grote vraag: had die ploeg Ter Mors écht nodig of hadden ze zonder haar de finale ook wel gehaald?

“Ik moest schaatsen, want ik had mijn commitment aan het team gegeven. Dat ik ‘s middags nog een shorttrackfinale op het programma had staan, heb ik voor lief genomen. Natuurlijk had ik het liever anders gezien, maar so be it.”

Heeft je dat uiteindelijk een medaille gekost?
“Dat weet je niet, dat is speculatie achteraf.”

Misschien wel, maar iedereen zag hoe goed jij op dat moment was. En de achtervolgingsploeg had het zonder jou wel gered. Waarom kiest de coach dan toch voor jou?
“Dat zou je aan hem moeten vragen.”

'Dat waren confronterende momenten, omdat je ineens de bevestiging krijgt waar je fysiek gezien staat'

Heb je geen inspraak bij zo’n beslissing?
“Als ik opgesteld zou worden moest ik gewoon rijden. Dan ga ik geen stampij zoeken omdat ik het beste voor mijzelf wil. Zeker niet op de Spelen. Dan wil je rust. Ik had mij mentaal al voorbereid dat dit kon gebeuren, dus ik was er al op ingesteld. Als ik mij volledig op mijn eigen race had kunnen focussen was dat de ideale situatie geweest, maar dat was nu eenmaal niet zo.”

Heb je daarvan gebaald?
“Ik koos bewust dat ik er voor het team zou staan, maar achteraf heb ik tegen mijzelf en Jeroen gezegd dat ik dit voor Pyongyang niet per se weer hetzelfde zou aanpakken.”

‘Zwaarste wat ik ooit heb gedaan’
Ter Mors staat inmiddels alweer een tijdje op het ijs. “Eigenlijk begon ik weer vanaf nul. Als je zeven maanden niets doet, ben je conditioneel niks meer. Ik stapte op de fiets en dacht na een tijdje: waar ben ik in godsnaam mee bezig? Dat waren confronterende momenten, omdat je ineens de bevestiging krijgt waar je fysiek gezien staat.”

“Alle tegenslagen die ik in het verleden heb gehad, moet ik nu opnieuw overwinnen. Je hoort vaak genoeg van overtrainde sporters die daarna nooit meer hun oude niveau halen.”

Hoe vaak ben jij jezelf de afgelopen paar maanden tegengekomen?
“Heel vaak! Ik heb ook tegen ploegmaten gezegd: 'Ik heb blessures gehad en heb door andere redenen niet kunnen schaatsen, maar dit is het zwaarste wat ik ooit heb gedaan.' Die confrontaties met jezelf zijn lastig, maar ik weet wat ik wil en ga gewoon door.”

'Hoe ik er echt voor sta? Dat is op dit moment nog het enige vraagteken'

Ben je gelukkig op dit moment?
“Zeker. Dat het op de baan weer goed gaat doet me veel. Zeker na het begin, waarin het allemaal niet zo goed wilde. Dat gaat toch aan je knagen. Nu het schaatsen goed gaat, het op sociaalgebied goed gaat en mijn relatie met mijn vriend goed gaat, heb ik niet zoveel te klagen.”

Wat kunnen we dit jaar van jou verwachten?
“Ik heb op dit moment geen idee hoe ik er fysiek voor sta. De eerste wedstrijd zal een belangrijk meetpunt zijn. Ik hoop, maar dan moet alles lopen zoals ik zou willen, dat ik op de NK afstanden iets moois kan laten zien. Ik ben op de goede weg, mijn teamgenoten zien ook dat ik steeds langzamer dichterbij kruip. Maar hoe ik er echt voor sta? Dat is op dit moment nog het enige vraagteken.”

Een week na ons gesprek schaatst Ter Mors in Enschede voor het eerst weer wedstrijden. Ze verrast zichzelf door de baanrecords van de 500 en 1000 meter te verbreken. “Het ging boven verwachting. Ik had niet gedacht dat ik er nu al zou staan. Ik had pas anderhalve week een volledig trainingsprogramma gedraaid. Dit is een mooie opsteker.”

Conclusie? Jorien ter Mors is helemaal terug, sterker dan ooit tevoren. 

Delen: