Word abonnee

Helden in het nieuws

Weghorst: ‘Ik ben een emotionele speler’

door: Luuc Renema
4 december 2015

Nederland heeft zijn eigen Snelle Jelle: Wout Weghorst. De boomlange spits van eredivisierevelatie Heracles Almelo speelde zes jaar geleden nog in de derde klasse, nu scoort hij zijn doelpunten in de eredivisie. ‘De weg die ik heb bewandeld was niet makkelijk.’

Wout Weghorst zit roerloos aan de tafel in het spelershonk van het Polman Stadion. Hij denkt na hoe hij zichzelf zou omschrijven in drie zinnen. Wout kijkt naar zijn lunch (een roerbakei, aardbeien en twee crackers met kaas) en zegt dan: “Ik ben iemand die precies weet wat hij wil en niet zal stoppen voordat hij zijn doel heeft bereikt. En ik doe dat helemaal op mijn eigen manier.”

De toon is gezet. Wout is de spits van Heracles Almelo, de verrassende nummer vier van de eredivisie. Zijn grote droom? “Dat is de droom die elke Nederlandse profvoetballer heeft: spelen in het grote Oranje. Op dit moment is dat totaal niet aan de orde natuurlijk, maar die droom heb ik wel. Op mijn zeventiende dacht ik ook niet dat ik ooit nog in de Eredivise zou spelen. Je weet het nooit. Ik ga alles eraan doen om zo hoog mogelijk te komen.”

Tekst gaat verder onder de foto

Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg
Wout groeide op in een gezin met twee oudere broers en een jonger broertje. “Voetbal stond centraal in ons leven. We speelden allemaal bij NEO in Borne, mijn vader ook. Je kunt al wel raden hoe onze weekenden eruitzagen. We hadden het altijd gezellig, deden veel dingen samen. Met mijn broers haalde ik geregeld kattenkwaad uit: ruiten bekogelen met eieren, otto’s omkegelen, dat soort dingen.”

Een scheiding verandert het leven van de familie drastisch. “Daar hebben we als gezin best wat van ondervonden. Zelf heb ik er veel problemen mee gehad. Als ik er nu op terugkijk denk ik dat de scheiding ons op een bepaalde manier ook heeft gevormd. Ik heb geleerd dat ik alles op mijn eigen manier wil aanpakken. Inmiddels is alles weer goed hoor. We gaan goed met elkaar om.”

‘Hier in Nederland vinden mensen al heel snel iets niet normaal als het iets anders is

Het motto in huize Weghorst: ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’. “Hier in Nederland vinden mensen al heel snel iets niet normaal als het iets anders is. Kijk maar naar die hoed van Memphis Depay. Toen ik nog wat langer haar had, deed ik het eens in een knotje en ik heb altijd een bijzondere kledingstijl gehad. Nou dan moet je ze hier eens horen.”

Tekst gaat verder onder de foto

Niet de makkelijkste
En hoe zit dat precies met voetballer Wout Weghorst? Die laat zich in het veld soms weleens gaan. ‘Hij lijkt een geboren provocateur te zijn’, schreef het Algemeen Dagblad in april van dit jaar. “Soms zie ik mijzelf weleens terug, dan denk ik zo van ja het had misschien wel iets minder gekund. Maar het is gewoon hoe ik ben.”

“Ik leer ook van sommige momenten. Zoals vorig jaar. Ik weet niet meer welke wedstrijd het was, maar we kregen een penalty mee en ik zat op de grond te juichen. Vervolgens kreeg ik geen penalty meer mee. Ja, daar leer je van. Het is niet dat ik daar voor iemand zit te juichen, ik ben dan oprecht blij. Ik ben ook wel een emotionele speler, laat dat ook zien.”

Ik laat niet veel mensen toe om me echt te leren kennen’

“Ik probeer wat stoïcijnser te worden, me niet meer af te laten leiden in het veld. We speelden laatst een oefenwedstrijd tegen HSV. Nou, je had ze moeten zien! Die hebben negentig minuten geen woord gezegd, zo gefocust. De emotie zal er bij mij altijd in blijven zitten, dat is wie ik ben en dat heb ik ook nodig. Maar ik moet er wel iets meer een balans in vinden.”

“Ik ben niet de makkelijkste, dat geef ik gelijk toe. Mensen hebben een bepaald beeld van mij. Ik ben een beetje raar, misschien arrogant. Dat hoor ik vaker. In het veld een irritant mannetje. Maar als je me echt leert kennen… Dat is misschien wel het probleem: ik laat niet veel mensen toe om me echt te leren kennen.”

Tekst gaat verder onder de foto

“Bij Heracles ga ik veel om met Robin Gosens. We doen veel dingen samen, werken in het krachthonk en ook buiten het voetbal doen we weleens wat. Hij zei me laatst: ‘vorig jaar, toen ik tegen je speelde, vond ik je zo’n rare gozer. Nu ik je echt leer kennen weet ik dat je anders bent’. Dat heb ik wel vaker. Mensen weten eigenlijk niet wie ik echt ben.”

Emoties
De mensen om hem heen, daar hecht Wout waarde aan. Zoals zijn vriendin Nikki (25), die hij op de middelbare ontmoette. “Ik dacht helemaal niet dat ik haar leuk vond. We gingen op een geven moment steeds vaker met elkaar om, fietsten samen vanuit Borne naar school. Ze dacht altijd dat ik een beetje de stoere jongen was. Door die fietstochten leerde ze me beter kennen. In het laatste jaar van de HAVO zoenden we voor het eerst.”

‘De weg die ik bewandelde was niet makkelijk, snap je

De eerste zoen betekende niet direct een relatie. Helemaal niet zelfs. “De eerste twee maand heeft ze me volledig genegeerd. Ik baalde, want ik was gek op haar. Zij had dat niet direct of ze wilde niet aan dat gevoel toegeven. Maar daarna kwam het er toch van. We hebben een jaartje verkering gehad, daarna ging het even uit. Toen ik naar Willem II ging kwam het weer goed en sindsdien zijn we samen. Vijf jaar inmiddels alweer.”

Nikki zat op 15 september 2014 op de tribune van de Arena, toen Wout zijn basisdebuut voor Heracles maakte. “Mijn mooiste wedstrijd ooit. Als team hadden we er niet veel aan, want we verloren met 2-1. Maar we speelden aardig. In de 86ste minuut scoorde ik een mooie kopbal. Toen kwamen er wel wat emoties los. Ik moest huilen. De weg die ik heb bewandeld was niet makkelijk, snap je.”

Tekst gaat verder onder de foto

‘Alles viel samen’
“Ik was zó trots. Ik had het bereikt, het doel waar ik al die jaren hard voor had gewerkt. Daar kreeg ik tranen van. Nog steeds als ik de beelden zie word ik er emotioneel van. Al het werk was niet voor niks geweest. Mensen weten vaak niet hoeveel werk het kost. Ze roepen maar: moet je hem zien lopen, die houterige speler. Nou, ik doe thuis looptrainingen, maar dat zien de mensen niet.”

Ik kon ze vanaf het veld zien huilen bij dat doelpunt’

De goal bij Ajax was extra bijzonder vanwege de aanwezigheid van broers Twan en Ralf. Twan deed de pilotenopleiding en moest voor driekwart jaar naar Amerika, Ralf zou een wereldreis maken. Eigenlijk zouden ze in de zomer van 2014 vertrekken. Maar ze wachtten op de wedstrijd in de Arena.

“We speelden op zaterdagavond. Twan boekte een ticket voor zondagavond, Ralf zou maandag beginnen aan zijn reis. Zij wisten hoeveel ik ervoor over had om dit doel te bereiken. Toen ik scoorde keek ik naar ze op de tribune. Ik kon ze vanaf het veld zien huilen. Een mooi moment, nog steeds mijn mooiste. Het moest gewoon zo zijn. Alles viel die avond samen.”

Tekst gaat verder onder de foto

Gezin
Broertje Twan voetbalt tegenwoordig in het eerste van NEO. Bij die club is Wout sinds dit seizoen assistent-trainer. “Als ik zelf niet hoef te spelen, ben ik er altijd bij. Ik doe van alles wat. Rond wedstrijden hebben de trainer, Jan Willem van Holland, en ik een goede wisselwerking. Als ik vind dat Pietje gewisseld moet worden, dan luistert hij daar ook gewoon naar. We werken goed samen.”

‘Ik vind de voetbalwereld verschrikkelijk

Is Wout’s bijbaantje een opstapje naar een carrière als voetbaltrainer? “Nee, totaal niet! Ik vind de voetbalwereld verschrikkelijk. Het wereldje is een beetje egoïstisch. Er wordt ook achter je rug om gepraat en daar hou ik niet van. Eerlijkheid staat bij mij hoog in het vaandel. Zeg mij maar recht in mijn gezicht hoe het is. Dat gebeurt in de voetballerij niet echt.”

Wout heeft nog steeds dromen. Zoals het stichten van een gezin. “Ik wil gelukkig worden met Nikki. Ik ben haar heel dankbaar. Ze staat altijd voor me klaar, kent me als de beste. Ik hoef haar maar aan te kijken en ze weet hoe ik mij voel. Ik wil een gezin stichten met haar en het klinkt misschien cliché, maar ik wil met z’n allen samenblijven. Zo gewoon is dat niet als je weet wat ik heb meegemaakt met de scheiding van mijn ouders.”

Tekst gaat verder onder de foto

En verder? “Ik wil uiteindelijk iets doen wat ik leuk vind, iets waar ik voldoening uit haal. Voor mijn part word ik huisvader, vind ik niet erg hoor. Of iets met marketing, bij een bedrijf als Adidas of Nike. Dat trekt mij wel.”

Voorlopig is er natuurlijk nog de voetbalcarrière. Wout is nog jong en kan in principe nog jaren mee in de voetballerij. Zondag staat de uitwedstrijd met Feyenoord op het programma. “Vorig jaar kopte ik daar op de lat. De Arena heb ik al gehad, nu de Kuip nog…”

Delen: