Word abonnee

Uit helden

Papendalganger: Elis Ligtlee

door: Redactie Helden
16 december 2016

Veel Nederlandse sporters gebruiken Papendal als thuisbasis. Helden gaat langs bij de Papendalgangers. In deel 13: olympisch kampioen Elis Ligtlee, ook wel de ‘reuzin van de keirin’ genoemd. Net als in de mythe wordt de reuzin gevreesd om haar enorme kracht. 

Door: Lisa Hissink

Met de gouden medaille is de droom van Elis uitgekomen, maar ook een beetje die van haar vader Gerjan. Hij is al jaren fervent amateurmountainbiker, doet graag mee aan toertochten. Niet gek dus dat de eerste ets van Elis een mountainbike was. “Ik wilde net als mijn vader op mountainbiken, maar daarvoor moest ik negen zijn. Dus besloot ik op mijn zevende te gaan BMX`en.” Naar voorbeeld van Elis stapte ook broertje Sam op de BMX. De familie Ligtlee leefde voor de sport en ging alle internationale wedstrijden af. Op haar negende was Elis al wereld- kampioen bij de jeugd en in totaal werd ze dat acht keer. Haar leven speelde zich af op en rond BMX-banen in Australië, Canada, Amerika en Zuid- Afrika. Rond 2011 werd BMX`en spectaculairder, er kwamen meer en hogere sprongen. “Ik was geen technische BMX’er, moest het net als bij het baanwielrennen van mijn kracht hebben. Ik werd bang en besloot over te stappen naar de baan.” 

'Ik wilde meteen naar mijn ouders, maar ik kon niet meer staan van de pijn'

Ook als baansprintster had Elis niet veel tijd nodig om op te vallen. In haar eerste jaar na de overstap won ze meteen een paar Nederlandse titels. Vanaf 2013 was ze vaste gast op het podium tijdens EK’s. In 2015 vond ze ook aansluiting bij de absolute wereldtop, getuige het WK-zilver op de sprint. Toen Elis zich plaatste voor de Spelen in Rio, waren haar ouders duidelijk: we komen je aanmoedigen. Aan een plek in de olympische nale dacht Elis nog niet, het was al heel wat dat ze zich had geplaatst. Maar op haar eerste Spelen steeg ze boven zichzelf uit. Na een spannende halve nale op de keirin, waarin Elis bijna uitgeschakeld werd, nam ze in de nale zelf het initiatief. Ze kwam met nog twee ronden te gaan op kop; wat de anderen ook probeerden, ze hield stand. “Ik dacht dat ik tweede was, maar zag een één achter m’n naam staan. Ik wilde meteen naar mijn ouders, maar ik kon niet meer staan van de pijn.” 

Het complete verhaal met Estavana Polman en Rafael van der Vaart is te lezen in de nieuwe Helden die nu in de winkel ligt, maar natuurlijk ook op Blendle.

Delen: