Word abonnee

Voetbal

‘Als je niet doorsnee bent, val je op’

ANP & Privé

Voetbal

‘Als je niet doorsnee bent, val je op’

door: Jaap Stalenburg
27 mei 2021
3 tot 8 minuten lezen

Wout Weghorst (28) werd lang gepasseerd voor Oranje, maar bleef ondertussen wel scoren voor VfL Wolfsburg. Net zo vaak totdat bondscoach Frank de Boer niet meer om hem heen kon. In aanloop naar het EK blikt hij terug op een sportieve achtbaan en spreekt hij over zijn leven buiten de kleedkamer, zijn mental coach en zijn band met God.

De vraag kwam aan het einde van het gesprekje voor de tv-camera na de wedstrijd tegen RB Leipzig. Wat Wout Weghorst vond van zijn uitverkiezing voor de voorlopige EK-selectie van Oranje. Ineens kon de spits van VfL Wolfsburg, dit seizoen goed voor twintig competitiegoals in de Bundesliga en niet snel van z’n stuk te krijgen, even niets meer zeggen. In plaats daarvan welden er tranen op.
“Die vraag overviel me eigenlijk. Door de 2-2 tegen Leipzig plaatsten we ons voor de Champions League en dat was een fantastische prestatie van de club. De vraag over Oranje zag ik niet aankomen. Zo van: heb jij er na alles wat er gebeurd is nog wel zin in? Toen brak ik een klein beetje. Het is natuurlijk wel iets geweest…” Sinds hij in de zomer van 2018 voor elf miljoen euro van AZ naar Wolfsburg verkaste, scoorde hij aan de lopende band tegen niet de minste clubs. Telkens voelde het als een soort afwijzing als Oranje bij elkaar kwam en hij er niet bij zat. Steeds meer mensen begonnen over hem, iedereen had een mening over Wout Weghorst. En de groep die vond dat hij mee moest naar het EK werd de laatste tijd steeds groter. “Ik werd onderwerp van een nationale discussie. Zonder dat mensen me kenden, werd er een mening over me geventileerd. Niet alleen over de voetballer Wout Weghorst, maar ook over hoe ik als mens zou functioneren.”
Heb je je weleens afgevraagd hoe het kwam dat je er niet bij zat?
“De reden daarvan vraag ik me ook wel af. Natuurlijk hoorde ik ook die geluiden over m’n persoonlijkheid. Tja… Ik kon niet anders dan proberen zo goed mogelijk te presteren zodat de bondscoach op een gegeven moment niet meer om mij heen kan.”
Aan talkshowtafels werd gesteld dat je lastig in een groep zou functioneren en een probleem zou zijn in de kleedkamer door je extreme gedrevenheid. En dat je te houterig zou zijn om een goeie meevoetballende spits te zijn.
“Ik heb die verhalen op de Nederlandse tv natuurlijk allemaal meegekregen. Ik dacht vaak: ik ben alweer drie jaar weg uit de Nederlandse competitie, niemand kan dan ook beoordelen hoe ik hier ben in een groep. Ik vind dat makkelijk praten over mijn persoonlijkheid. Ja, ik wil altijd spelen. En ja, ik ben een winnaar. In mijn beleving zijn dat geen slechte eigenschappen.
Als je niet doorsnee bent, val je op: in positieve en negatieve zin. Soms vind ik Nederland een vreemd land. Altijd zeuren over de passie en beleving van voetballers, maar als je dat fanatisme wel hebt, ben je weer arrogant of irritant. Daarom boeit het mij niet zo erg wat andere mensen vinden. Ik trek mijn eigen plan, werk aan mijn eigen doelen, dromen en ambities. Ik weet dat ik voor mijn omgeving niet altijd de gemakkelijkste ben. Ik accepteer dat.”

Het volledige verhaal lezen? Dat kan via Blendle. Je kunt het magazine ook in de winkel halen óf online bestellen!

Delen: