Word abonnee

Marathon

Geboren om te rennen

Dan Vernon

Marathon

Geboren om te rennen

door: Jasper Boks
6 februari 2018
15 tot 20 minuten lezen

Abdi Nageeye heeft ambitieuze dromen. De geboren Somaliër is al de beste marathonloper van Nederland, maar denkt veel groter. We gingen bij hem langs in Kenia om zijn levensverhaal te horen. “Ik denk weleens: wat heb ik al een bijzonder leven achter de rug.”

Het is de crème de la crème van de marathon die binnen de hekken van de MOI University verzameld is. Ruim zestig atleten beginnen om acht uur ’s ochtends aan de baantraining, hoewel van een echte atletiekbaan geen sprake is. Het is een baan van zand rond een voetbalveld met doelen zonder net. In een langgerekt lint komen de atleten in sneltreinvaart voorbij. Twee uur lang rennen ze hun rondjes op de 400 meter baan, terwijl coach en oud-atleet Patrick Sang toekijkt. De zon begint steeds feller te schijnen, de temperatuur stijgt met de minuut en haalt in no time de dertig graden. Het zijn normale omstandigheden hier in Eldoret, de op vier na grootste stad van Kenia die zich bijna op de evenaar bevindt. Sommige atleten dragen een trui met lange mouwen, die vinden het koud. Op kop lopen olympisch kampioen Eliud Kipchoge en Geo rey Kamworor, vorig jaar winnaar van de marathon van New York. Een van de kleinste lopers van de groep draagt als enige een zonnebril. Het is Abdi Nageeye, Nederlands beste marathonloper. Een paar jaar geleden besloot hij zich te vestigen in de regio in het westen van Kenia die op een meter of 2200 boven zeeniveau ligt. De driehoek Eldoret, Iten en Kaptagat – de steden liggen allemaal zo’n dertig kilometer van elkaar – is vruchtbare grond, daar wordt de ene na de andere marathontopper gekweekt.
De baantrainingen beschouwt Abdi als noodzakelijk kwaad. Geef hem maar de long runs. “Als ik veertig kilometer heb gelopen tijdens de training voel ik blijdschap. Waarom weet ik niet,” zegt de altijd vrolijke en makkelijk pratende Abdi. “Na afloop kan ik nauwelijks nog lopen, ik heb m’n lichaam helemaal naar de klote geholpen, kan me bijna niet meer omkleden, zo kapot ben ik dan. Als ik thuis ben in m’n appartement kan ik nauwelijks slapen. Mijn lichaam trilt nog helemaal van de inspanning. Dan zet ik jazz muziek op of Frank Sinatra. Heerlijk. Dat is voor mij geluk.”

Tekst gaat verder onder de foto

Het is essentieel voor Abdi om in Kenia te wonen. Hij zit er op hoogte, kweekt er extra rode bloedcellen waardoor het lichaam beter in staat is zuurstof te transporteren. En dat heeft weer een groot effect op de prestaties van duurlopers. “Een Noorse jongen, Sondre Nordstad Moen, heeft acht jaar lang op hoogte getraind en liep onlangs het Europees record. Hij liep 2 uur en vijf minuten, terwijl zijn persoonlijk record daarvoor vijf minuten langzamer was. Twee Nieuw-Zeelandse jongens zitten tien jaar op hoogte en kloppen nu de Kenianen en Ethiopiërs. Als ik lang op hoogte blijf, word ik heel goed, dat weet ik zeker.” Een bijkomend voordeel is dat hij in Eldoret veel minder afleiding heeft. Zijn leven draait om lopen, lopen en nog eens lopen. “Als ik in Nederland ben, merk ik meteen hoeveel afleiding ik daar heb. Ik ga op bezoek bij vrienden, ben veel aan het reizen, kom ’s avonds laat terug. Hier hoef ik niets behalve trainen. Ik heb minder stress, in Nederland heeft iedereen haast.”

Delen: