Word abonnee

Wielrennen

Held geeft zich bloot: Dylan Groenewegen

Tommy N Lance

Wielrennen

Held geeft zich bloot: Dylan Groenewegen

door: Thomas Olsthoorn
21 maart 2018
2 tot 7 minuten lezen

Dylan Groenewegen
21 juni 1993

Op zijn zestiende wist Dylan het zeker: hij wilde wielerprof worden. Het vwo werd ingeruild voor een snelle opleiding tot fietsenmaker en daarna stortte hij zich volledig op zijn passie. Het wieler-virus zit in de familie. Zijn vader reed bij de amateurs en heeft een fietswinkel, zijn opa schopte het tot de profs en de broer van zijn oma deed ooit mee aan de Giro d’Italia. Vijf jaar na die beroepskeuze tekende hij eind 2014 een contract bij Roompot Oranje Peloton. Die kans greep de sprinter met beide handen aan. Afgelopen seizoen boekte hij zijn eerste twee profzeges en Dylan versloeg onder meer Tom Boonen in de Brussels Cycling Classic. Maar hij trok ook hele dagen ten aanval, haalde in hectische finales bidons voor zijn ploegmaten en ging daarna als het moest door de pijngrens omdat hij de koers koste wat kost wilde uitrijden. Hij oogstte lof voor die instelling. Dylan vindt het niet meer dan normaal. Het is zijn manier van het wielervak beoefenen. Net als op tijd naar bed gaan, feestjes links laten liggen en goed op de voeding letten.

Tekst gaat verder onder de foto

Deze winter heeft hij zijn routine uitgebreid met bezoekjes aan het krachthonk en gerichte sprinttrainingen. Alles om beter, sterker en sneller te worden. Als het aan Dylan ligt, gaan die investeringen ervoor zorgen dat hij met hulp van zijn nieuwe ploeg LottoNL-Jumbo in de toekomst uitgroeit tot een snelheidsduivel van formaat. Sprinten, dat is wat hij wil. Dat hij eind vorig seizoen door Jens Debusschere in de hekken werd gereden en bij die val zijn knieschijf brak, verandert daar niets aan. Dylan kent weinig angst, kan goed wringen, op hoge snelheid nog eens accelereren en hij houdt van de intense ontlading op de streep na een zege. Dat is toch veel mooier dan kilometers voor de finish al weten dat de buit binnen is? Ooit wil hij Touretappes winnen. Dat is inderdaad ambitieus, maar zo’n groot doel geeft hem alleen maar meer motivatie voor de komende jaren. Hij voelt dat het mogelijk is. Aan zijn gedrevenheid en doorzettingsvermogen zal het zeker niet liggen.

Delen: