Word abonnee

Voetbal

Het PSV-hart van Ceel Geel en Frank Lammers

Lars van den Brink

Voetbal

Het PSV-hart van Ceel Geel en Frank Lammers

door: Rob Willemse
20 juni 2017
17 tot 22 minuten lezen

Cees Geel en Frank Lammers hebben niet alleen het acteren gemeen, merkten ze al op de toneelschool van Amsterdam. Ze bleken ook hun liefde voor PSV te delen. “We hebben dus wel samen onze eerste seizoenskaart gekocht.” Ze wonen in Amsterdam, zijn gevallen apart in de hoofdstad vanwege hun hart dat klopt voor de club uit Eindhoven. Geregeld moeten ze van zich afbijten.

Meneer Martens, onze buurman en de vader van een vriendje, had drie PSV-seizoenskaarten en ik mocht weleens mee. Als je uit een dorp komt, is dat een enorme belevenis: naar de grote stad en naar het stadion waar die grote namen speelden,” zegt de in Mierlo, onder de rook van Eindhoven, geboren Frank Lammers. Zijn eerste PSV-herinnering die bovenkomt, is het wonderschone doelpunt van Ruud Gullit tegen Haarlem. “Lob over keeper Edward Metgod die applaudisseert voor die actie en Gullit die daarna met gespreide armen een lichte buiging maakt.”
Frank doet spontaan de buiging na. “Een andere herinnering is dat ik voor een wedstrijd tegen De Graafschap zei dat Erik Viscaal niet kon voetballen en dat-ie vervolgens vier keer scoorde… Mijn eerste grote PSV-held was Gerrie Deijkers, omdat hij ook uit Mierlo kwam en ik zijn naam mooi vond. Zelf voetbalde ik bij Mifano: Mierlo Faal Nooit. Ik was een stofzuiger en in de rust altijd degene die met zijn schoenen begon te smijten als het niet lekker liep. Eenmaal heb ik een doorgebroken linksbuiten getorpedeerd en compleet afgezaagd. Gelukkig liep het goed af, maar het was afschuwelijk en laf. Later werd ik spits. Bij een wedstrijd die we met 10-0 wonnen, waren scouts van Helmond Sport aanwezig. Helaas was ik al 21. Dus kwamen ze te laat. Maar ik legde ze er wel vrij makkelijk in. Behalve die ene keer dan dat ik – en ook nog met heel veel publiek erbij – alleen op de keeper af ging, een fancy beweging wilde maken en over de bal struikelde. Sindsdien was ik ‘Lepra Lammers’. Verschrikkelijk; uit schaamte ben ik daarna zo lang mogelijk met mijn gezicht in het gras blijven liggen. Dat was een beetje een Cees Geel-actie.”

Tekst gaat verder onder de foto

Het volledige verhaal lezen? Dat kan via Blendle door op onderstaande knop te klikken. Je kunt het magazine ook in de winkel halen óf online bestellen! 

Delen: