Word abonnee

Voetbal

‘Het voelt alsof ik nu in de Champions League van het leven speel’

Marcel Krijger

Voetbal

‘Het voelt alsof ik nu in de Champions League van het leven speel’

door: Victoria Koblenko
30 juli 2020
3 tot 8 minuten lezen

Nadat Bryan Roy op z’n zeventiende debuteerde bij Ajax groeide hij uit tot een jeugdidool. Maar na een aanvaring met trainer Louis van Gaal vertrok de aanvaller in 1993 uit Amsterdam, waarna een rondgang volgde bij clubs in Italië, Engeland en Duitsland. Binnenkort komt de biografie Ongrijpbaar van de inmiddels 50-jarige Bryan uit. Victoria Koblenko ging bij hem langs.

We kregen je voor dit interview nauwelijks te pakken tussen je zakentrips door naar Belgrado. Wat doe je daar?
“Ik ben aan het bemiddelen in een bijzondere kunstdeal.”
Hoe is dat zo gekomen dat je tegenwoordig in de kunst zit?
“Eigenlijk heel organisch. Ik was de zoon van een vriendin aan het bekijken tijdens zijn voetbaltraining. Toevallig kwam een kunstcollectie ter sprake en ik voelde dat hier een kans lag voor mij. Het gaat hier om kunstenaars als Wassily Kandinsky en Kazimir Malevitsj, de Russische avant-garde.”
Ik snap nu wel waarom je biografie Ongrijpbaar heet. Maar hoe sprong de vonk tussen jou en kunst precies over?
“Ik ben toch wel een verbinder, altijd al geweest. De eindjes aan elkaar knopen op sociaal gebied en inhoudelijk, daar ben ik eigenlijk wel sterk in. Kunst vind ik toch wel sexy.”
Waarom?
“Kunst heeft me altijd al aangetrokken, maar tijdens m’n voetbalcarrière had ik er weinig tijd voor. Toen stond het op een laag pitje.”

Sexy
Lag het niet meer voor de hand om wat in het voetbal te blijven doen?
“Ik vind de makelaardij in het voetbal niets voor mij, je moet. daar inhoudelijk echt heel sterk in zijn. Het is te specifiek voor mij. Mino Raiola is niet voor niets de allerbeste op dat gebied. Het voetbal zelf blijft natuurlijk wel mijn passie.”
Het is wel gedurfd, een ex-voetballer en -trainer in de kunstscene.
“Je moet moedig zijn als je ergens in gelooft. Mensen die me als voetballer kennen, weten dat ik moedig ben. Ik daagde liever m’n tegenstander uit dan dat ik de bal breed legde. Doe dat maar in een vol stadion.”
Ben je privé ook moedig geweest?
“Nee, ik ben heel lang een lafaard geweest. Na mijn scheiding heb ik dat van me afgeschud. Nee, ik ben niet de brave echtgenoot geweest. Ik werd prof in een tijd die cruciaal is om vrouwen te leren kennen. De tijd waarin je uit hoorde te gaan op donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag.”

Het volledige verhaal lezen? Dat kan via Blendle. Je kunt het magazine ook in de winkel halen óf online bestellen!

Delen: