Joy Beune (27) staat voor een nieuw schaatsseizoen. Maar ze moest eerst het vorige verwerken. Daarin liep de zesvoudig wereldkampioene tegen een fikse dreun op. Dat ze in Milaan niet mocht schaatsen op de olympische 1500 meter, haar afstand, was er flink ingehakt, merkte ze na het seizoen. Ze had even geen zin om te schaatsen. “Maar nu weer wel,” liet ze weten tijdens de presentatie van Team X20 Badkamers.
“Wat mij ontspanning geeft?” herhaalt Joy Beune de vraag. “Bewegen. Ik kan niet zo goed stilzitten.” Dus stortte ze zich meteen na het seizoen met een vriendin op het hardlopen van een halve marathon in Groningen, deed – en doet – ze met teamgenoot Pien Hersman op wekelijkse basis pilates en deed ze met haar zus een HYROX. Waar ze wel moeite mee had, was om na een tijdje weer op de fiets te stappen als voorbereiding op een nieuw schaatsseizoen.
“Ik schrok er best van dat ik geen zin had, dat had ik nog nooit gehad. Ik voelde me ergens ook wel een beetje alleen of zo. Als ik met mijn psycholoog sprak, zei die: ‘Het is normaal dat dit gebeurt. Je hebt een heel intense periode achter de rug. De Spelen zijn niet zo gegaan als je had gehoopt. En de volgend Spelen zijn pas over vier jaar, dus dat je dit voelt, is helemaal niet raar.’”
Misslag
Afgelopen seizoen had er dan ook flink in gehakt. In de vorige olympische cyclus brak Joy definitief door, veroverde daarin liefst zes wereldtitels. De bekroning van die periode moest volgen in Milaan met olympisch goud. Maar tijdens het Olympisch Kwalificatietoernooi in Heerenveen, eind december, ging het mis op ‘haar’ 1500 meter. De rits van Joy zat niet goed tijdens de race waarin een ticket voor Milaan te verdienen was, dat probeerde ze te verhelpen.
Het gevolg: een misslag. Uiteindelijk miste ze daardoor de Spelen op een fractie van een seconde. De wereldkampioene en winnares van zo’n beetje alle World Cups op de 1500 meter in aanloop naar het OKT moest toekijken in Milaan. Heel schaats minnend Nederland was met haar begaan. “Ik vond het heel mooi dat zoveel mensen achter me stonden, maar ik had er niet zoveel aan. Ik mocht nog steeds de 1500 meter rijden in Milaan. Ik ben blij dat ik de gunfactor heb, maar denk niet per se dat het de teleurstelling verzachtte.”
Joy kwam wel uit op de 3000 meter in Milaan. Daarop werd ze vierde. En op de team pursuit veroverde ze olympisch zilver. Er volgde daarna nog een WK allround. De kampioene van 2024 werd vierde. “Het was een intens seizoen. Ik heb echt wel even tijd nodig gehad om dat allemaal te verwerken.”
Tranen
Ze evalueerde afgelopen seizoen met de begeleidingsstaf, kreeg van haar ploeg X20 Badkamers alle ruimte en tijd om alles wat haar was overkomen te verwerken. Ze knoopte gesprekken aan met haar psycholoog en stortte zich op andere dingen. Zoals dus het hardlopen. “Maar in mij zit dat ik meteen weer een doel wil stellen. Ik wilde op de halve marathon per se vierenhalve minuut per kilometer lopen. Ik liep eigenlijk net iets te hard voor mijn kunnen. Toen ik finishte was ik in tranen. Misschien omdat toen alles van de voorgaande periode eruit kwam. Maar tegelijkertijd vond ik het heel fijn om te merken dat het vuurtje nog steeds brandde vanbinnen. Dat was niet veranderd gelukkig. Met de ruimte om wat andere dingen te doen en andere doelen te stellen, kwam ook het plezier langzaamaan weer terug.”
Jutta Leerdam
Een jaar pauze inlassen, zoals leeftijdgenoot Jutta Leerdam onlangs besloot, kwam niet in haar op. “Ik heb nooit gedacht: ik ga er tussenuit of stop. Jutta heeft uiteindelijk alles gewonnen wat er te halen valt voor haar. En er is natuurlijk meer in het leven dan schaatsen. Maar ik heb niet het idee wat ik wil doen naast het schaatsen. Ergens had ik ook steeds in mijn achterhoofd: straks weer een WK waar ik weer goud wil winnen. Alleen vielen de trainingen me in het begin wel zwaar.”
Het schaatsen gaat weer goed, de trainingen doet ze weer met veel plezier geeft ze aan. “Er is niets wat ik leuker vind dan dit.”
Grote doel
Ze begint dus aan een nieuwe olympische cyclus. Eentje die eindigt met de Spelen van 2030, waarvan het langebaanschaatsen plaatsvindt in Thialf. Ze heeft in gesprek met haar psycholoog en de begeleidingsstaf besloten haar doelen de komende tijd behapbaar te houden. “De eerste stap is het goed doen op het World Cup Kwalificatietoernooi eind oktober. Daarna mag ik hopelijk de eerste vier World Cups rijden. Dan zien we daarna wel weer verder. Door de doelen wat kleiner te maken en dichterbij te stellen, haal ik wat druk van mijn schouders. Na die World Cup bekijken we dan wat de doelen zijn. Maar het grote doel dit seizoen blijft natuurlijk wel het WK afstanden in Beijing in februari.”
Over Joy hoeven we niet in te zitten, wil ze nogmaals benadrukken. “Ik ben er weer klaar voor, heb er weer zin in. We staan alweer een paar weken op het ijs en het gaat hartstikke goed. Ik ben klaar voor de winter.”
