Bertrand Gachot: zoon van een Franse vader en een Duitse moeder, geboren in Luxemburg-Stad en debuterend onder de Belgische vlag in de Formule 1. Zo kleurrijk als zijn familieachtergrond, zo troosteloos was zijn aftocht uit de koningsklasse. Gachot gold gedurende zijn jeugd als een van de grootste racetalenten uit Europa, maar zag zijn kansen op een grote doorbraak in duigen vallen door een celstraf.
Deze week in de rubriek Gevallen Held: Formule 1-coureur Bertrand Gachot, een groot talent dat door de nodige controverse zijn uitzicht op een plek in de top verloren zag gaan, maar daarna niet stil bleef zitten.
Jeugdcarrière en eerste jaren
Gachot begon in 1977 met karten toen hij 15 jaar oud was. Op die leeftijd had hij niet genoeg geld om het professioneel vol te houden. Pas op zijn 21ste begon de Belg met competitief racen, maar ook toen was het voor Gachot lastig om de eindjes aan elkaar te krijgen. Gedurende zijn jeugd heeft hij het opgenomen tegen de grootste namen zoals Damon Hill, Jean Alesi en Johnny Herbert.
De doorbraak kwam in 1984, toen Gachot derde eindigde op het Formula Ford Festival, een jaarlijkse race op Brands Hatch, een circuit in Engeland, waar soms wel 200 coureurs op afkomen. Het jaar daarna werd Gachot Brits Formule Ford-kampioen en zodoende klom hij jaar na jaar omhoog op de ladder richting Formule 1 en boekte hij menig succes in Europese raceklassen.
Debuut en eerste jaren
In 1989 debuteerde Gachot bij het team van Onyx. De Britse renstal was net als hun coureur een nieuwkomer op de grid en werd gesponsord door Moneytron, een aandelenbedrijf van de beruchte Belgische econoom en zakenman Jean-Pierre Van Rossem. Gachot had een niet-competitieve auto en wist zich vaak niet te kwalificeren voor een race. Het hoogtepunt was de twaalfde plek in Silverstone, maar hier kreeg hij geen punten voor. Na twaalf races werd Gachot vervangen door de Fin JJ Lehto, waardoor Gachot geen zitje meer had. Echter bood het Duitse Rial Racing hem aan om de laatste twee races te komen rijden voor het team.
In 1990 wist Gachot wederom geen hoge ogen te gooien. De coureur maakte de overstap naar het Italiaanse Subaru Coloni team, maar wist zich voor geen enkele race te kwalificeren. Na twee hopeloze seizoenen leek Gachot zijn carrière af te stevenen op die van een anonieme achterhoede-coureur. Dit veranderde echter in 1991, toen de Ier Eddie Jordan zijn eigen team oprichtte en eind 1990 al contact opzocht met de Belg en hem een contract aanbood. Jordan had Gachot eerder al gezien in zijn jeugddagen in Groot-Brittannië en was erg gecharmeerd van de coureur.
Jordan bleek een goede auto te hebben gemaakt en Gachot was een stuk competitiever. Tijdens de vijfde race van het jaar in Canada eindigde hij zelfs als vijfde, waardoor hij zijn eerste punten scoorde in de koningsklasse. Met twee zesde plekken en een snelste ronde in de laatste drie races leek hij eindelijk het momentum te pakken hebben. Zelf gaf hij aan dat de auto enorm snel was en dat de karakteristieken van het circuit van Spa-Francorchamps in België hem de ideale kans gaven om weleens op het podium te kunnen komen.
Taxi
Nog voor het seizoen van 1991 begon was Gachot in Londen met Jordan en Pepsi voor het bespreken van een sponsordeal. De Belg was volgens eigen zeggen aan de late kant en probeerde haastig zich door het verkeer te wervelen, tot hij achter een taxi vast kwam te zitten. De taxichauffeur probeerde Gachot uit te dagen door willekeurig te remmen, wat tot woede en een reactie leidde bij de coureur. Gachot tikte met zijn auto langzaam de taxi op de achterbumper, maar creërde geen schade. Toen de chauffeur dit eenmaal merkte stapte hij uit en wilde hij verhaal halen. De taxi-eigenaar trok de deur open van Gachot zijn auto en riep vervolgens: “I’m gonna kill you!”
Gachot reageert door met pepperspray te spuiten richting de man en vervolgens de politie te bellen. Toen de agenten eenmaal aankwamen, moesten beiden naar het bureau en hun verhaal vertellen. Na een half uur mocht Gachot weer vertrekken en was hij alsnog aanwezig bij zijn meeting. In de zomer van 1991 moest hij nog wel voor de rechter komen. Hier ontving hij tegen zijn verwachting in een gevangenisstraf van achttien maanden, die hij later niet succesvol aanvocht.
Terugkeer in de paddock
Terwijl Gachot in de gevangenis zat, verving Michael Schumacher in België de Jordan-coureur. Schumacher maakte zo’n sterke indruk, dat hij na die race al bij Benetton kon rijden, waardoor Jordan verder moest met eerst Roberto Moreno en daarna Alessandro Zanardi.
Na twee maanden achter tralies werd Gachot vervroegd vrijgelaten. De Belg reisde meteen naar Japan en ging er vanuit dat hij het stoeltje bij Jordan terugkreeg. Teambaas Eddie weigerde echter Zanardi uit zijn auto te halen, waardoor Gachot geen werkgever meer had. Voor de laatste ronde van het kampioenschap in Australië kon hij bij Larrousse instappen en Éric Bernard vervangen die geblesseerd was uitgevallen in Japan.
Nadagen in Formule 1 en nieuwe passie
In 1992 bleef hij bij het Franse team, maar wist hij slechts één punt te scoren in zestien races. Na in 1993 een jaar langs de zijkant te hebben gestaan, reed hij in 1994 en 1995 voor Pacific. De kleine Britse formatie wist geen rol van betekenis te spelen in het kampioenschap, waardoor Gachot in zes seizoenen Formule 1 in totaal vijf punten heeft gescoord. Na zijn Formule 1-carrière heeft hij nog tot en met 1997 in raceklassen in Japan gereden en in de 24 uur van Le Mans, die hij in 1991 won.
Eenmaal gestopt met autosport ging Gachot zich focussen op zijn zakenportfolio. De Belg werd distributiepartner van Hype in Frankrijk, een energiedrankmerk dat in 1994 is opgericht door Hard Rock Cafe-eigenaar Brian Cox. Na een paar jaar nam Gachot een leidende rol binnen het bedrijf en is hij Hype groter gaan maken. Ook was het merk aanwezig in de F1-paddock als sponsor van coureur André Lotterer en het team van Force India. Naast Hype is Gachot ook eigenaar van F1i.com, een website met Formule 1-nieuws.
