Vanavond om 21:00 uur speelt PSV tegen Club Brugge voor de Champions League. In het Philips Stadion gaat de ploeg van Peter Bosz opzoek naar hun tweede Europese overwinning dit seizoen. In het verleden hebben maar liefst vijftien spelers het shirt van zowel de Belgen als de Eindhovenaren gedragen, waaronder Noa Lang. De buitenspeler, die momenteel voor Napoli speelt, heeft nog steeds warme gevoelens voor Blauw-Zwart.
Lang maakte in 2020 de overstap van Ajax naar de zuiderburen. Na een jaar op huurbasis te hebben gespeeld, kocht Club Brugge de flankenspeler voor zes miljoen euro. In totaal speelde Lang er drie seizoenen en kwam 125 optreden waarin hij 38 keer scoorde en 34 assists gaf.
“Ik had een aantal opties en ging kijken wat voor mijn ontwikkeling het beste was”, vertelt Lang in Helden 56. “Ik heb twee keer met Brugge gesproken en hield daar een heel goed gevoel aan over. Ze wilden me zo graag hebben, zeiden meerdere keren: ‘Het shirt met nummer 10 ligt al voor je klaar.’ Dat was mooi.”
“In eerste instantie wilde ik eigenlijk niet naar België, ik dacht aan Italië of Spanje. Maar ik ben zo blij dat ik naar Brugge ben gegaan.”
Karakter
De keuze van Lang om naar België te gaan past bij zijn karakter. De flamboyante, zelfverzekerde en creatieve aanvaller vertelde over de vooroordelen waar hij vaak mee te maken krijgt. “Ik ben liever mezelf en misschien niet bij iedereen geliefd, dan bij iedereen geliefd en niet mezelf. Ik ben trots op wie ik ben. Het is bij mij altijd: mensen lopen met me weg of ze hebben een hekel aan me. Dat was wennen in het begin, nu kan ik daar wel om lachen.”
“Dat stempel van moeilijke jongen had ik al in de jeugd. Bij Ajax lag ik altijd onder een vergrootglas. Soms had ik een akkefietje met de trainer. Hij riep dan iets als: ‘Je moet je mond houden.’ En dan zei ik wat terug, wat meteen werd uitvergroot in de media. Daar heb ik wel last van gehad. Ik heb het idee dat ik geen gunfactor heb in Nederland. Als je ziet wat voor reacties ik krijg op social media… Noemen ze me ‘Noa Slang’ of ‘Mohammed Lang’.”
“Er zitten ook veel racistische reacties tussen. Ze weten dat mijn vader een donkere man is, hij is Surinaams. ‘Zoon van een bananenplukker,’ wordt er dan geschreven. Maar ik lig er niet wakker van. Mensen maken zich zo druk om me, blijkbaar ben ik heel interessant. Het klinkt misschien arrogant, maar waarschijnlijk willen de mensen die dat roepen ook profvoetballer worden.”
Kleine cirkel
“Ik vertrouw niet snel iemand, ben gesloten en hou er niet van te praten met mensen die ik niet goed ken”, somt Lang op. “Dat komt door het stempel dat ik heb, door alle negatieve dingen die worden geschreven over me. De cirkel mensen die ik toelaat om me heen is klein.”
“En mijn moeder heeft gelijk: als het klikt met iemand, dan doe ik ook alles voor hem of haar. Dan zul je ook merken: Noa is een eerlijke jongen, maar wel iemand die zijn woordje klaar heeft. Ik loop nou eenmaal niet mee met de rest.”
