Hij blonk met twee doelpunten al uit tegen Zweden en was vannacht opnieuw trefzeker tegen Tunesië (3-1 winst). Op het WK lijkt Brian Brobbey eindelijk de spits te zijn geworden die Oranje al jaren in hem zag. Niet alleen vanwege zijn doelpunten, maar ook door de manier waarop hij speelt. Hij is balvast, kiest steeds vaker de juiste momenten en is constant een aanspeelpunt voor zijn ploeg.
Wie Brobbey twee jaar geleden sprak, hoorde eigenlijk al waar de basis van die ontwikkeling lag. In een interview met Helden in 2024 kreeg hij de vraag of hij het ideale lichaam voor een spits had. “Ik denk het wel. Ik ben goed gebouwd, ben sterk.”
Op de vervolgvraag hoeveel uren hij daarvoor in de sportschool maakte, kwam een antwoord dat haaks stond op het beeld dat veel mensen van hem hebben. “Dat komt vooral door mijn genen. Ik doe weinig in de gym, wil niet nóg sterker worden. Alleen extra oefeningen voor mijn knieën, hamstrings en buikspieren doe ik. Ik moet flexibel blijven.”
Waar Brobbey jarenlang werd gezien als een spits die vooral op pure kracht speelde, laat hij dit WK zien hoeveel completer zijn spel is geworden. Tegen Zweden combineerde hij zijn fysieke vermogen met techniek en timing. Bij zijn eerste doelpunt viel vooral de aanname op. Hij controleerde een lange bal in één beweging, hield het overzicht en werkte beheerst af. Het was een actie die je een paar jaar geleden minder snel met hem zou hebben geassocieerd. Tegen Tunesië was dit iets minder te zien, maar telkens als de ploeg hem echt nodig had om vooruit te kunnen voetballen was hij aanspeelbaar.
Die ontwikkeling begon niet pas op dit WK. Afgelopen seizoen zette Brobbey bij Sunderland misschien wel de belangrijkste stap uit zijn carrière. Voor het eerst was hij onbetwist eerste spits bij een club waar iedere week iets van hem werd verwacht. Niet alleen doelpunten maken, maar ook als aanspeelpunt fungeren, verdedigers bezighouden en wedstrijden beslissen. In de intensiteit van het Engelse voetbal leerde hij slimmer spelen, zonder zijn grootste kwaliteit – zijn fysieke kracht – te verliezen.
Zijn doelpunt tegen Tunesië was opnieuw een bevestiging van die ontwikkeling. Brobbey was scherp in de zestien, koos goed positie en beloonde zichzelf opnieuw met een doelpunt. Brian Brobbey is de spits geworden die Oranje nodig had. Een killer met zachte voeten.
