Vanavond trapt Feyenoord zijn Champions League-campagne af tegen Barcelona. Voor Giovanni van Bronckhorst wordt het een extra bijzonder affiche. De Feyenoord-trainer keert terug naar Camp Nou, daar waar hij als linksback de hoogtijdagen van zijn carrière beleefde. Hij vertelt in Helden 81 over het samenspelen met Ronaldinho, trainingsduels met Lionel Messi en het winnen van de Cup met de Grote Oren.
17 mei 2006
Barcelona-aanvoerder Carles Puyol tilt de beker op nadat Barcelona de Champions League heeft gewonnen door in de finale Arsenal met 2-1 te verslaan in Parijs. Giovanni wint in vier seizoenen – waarvan het eerste jaar op huurbasis – in Spanje onder andere ook nog twee landstitels.
“Frank Rijkaard en Henk ten Cate waren op voorspraak van Johan Cruijff in 2003 trainers geworden van Barcelona toen ik de overstap maakte. We kwamen na een voor Barcelona mindere periode, de club had zich maar net voor de Europa League geplaatst.
Ronaldinho en Rafael Marquez kwamen gelijktijdig en het werd het begin van het nieuwe Barcelona, het Barça dat uiteindelijk in 2006 voor de tweede keer in de historie de Champions League won. Voor mij heeft het shirt van Barcelona altijd een enorme aantrekkingskracht gehad, vanaf dat ik klein was en stripboeken las van Ronnie Hansen. Barcelona was mijn droomclub, dat kwam natuurlijk ook door Cruijff en Koeman.
Ineens speelde ik zelf in dat shirt. Ik vond het ook heel mooi dat we vaak om tien uur ’s avonds speelden. Dan was het mooi donker, zag ik de sterren, was het 22 graden en kwam ik in dat iconische shirt het veld op. Ik krijg nog steeds kippenvel bij de gedachte. Daarvan kun je als kind toch alleen maar dromen?
Ik heb zoveel mooie momenten meegemaakt met Barcelona, dat ik af en toe even in mijn arm moest knijpen of het wel echt was. Het voetballen, de leefstijl in Barcelona, het team, het stadion, twee keer landskampioen, een keer de Champions League gewonnen; dat heb ik allemaal meegemaakt met mijn vrouw en mijn ouders en familie op de tribune. Vier dagen na het winnen van de Champions League in 2006 werd onze tweede zoon Joshua geboren.”
Hoe was het om teamgenoot van een fenomeen als Ronaldinho te zijn?
“Geweldig. Hij sloeg wel eens een training over. Dan was hij moe, heette het. Rijkaard en Ten Cate voelden dat prima aan. Ronaldinho was een mensenmens. Ik herinner me dat hij naar Brazilië vloog en Marieke en ik met Jake naar Nederland. Kwam hij op het vliegveld nog even speciaal naar ons toe om met name Jake te groeten en een praatje met hem te maken.
Dat zegt alles over hem. Niemand kon ooit boos op Ronaldinho worden, omdat hij een oprecht lieve jongen was en in het veld altijd leverde. Wij wisten dat hij in de wedstrijd het verschil maakte.
Hij was altijd blij en deed dingen die magisch waren. Ik heb vier jaar als linksback achter hem gespeeld en hem heus wel eens vervloekt als ik tegenover twee spelers stond en hij ter hoogte van de middenlijn stond te kijken. Hij voelde zich vaak niet zo lekker na een wedstrijd, zei hij. Dan werd hij de volgende dag voor de training gemasseerd en lag daarna een paar uur op de bank te slapen en sloeg de middagtraining over. Maar de volgende wedstrijd stond hij er weer. Weet je dat hij in die vier jaar bij Barcelona bijna geen wedstrijd heeft gemist?”
En toen kwam er uit de Barcelona Academy een jongetje van zestien bij, Lionel Messi. Hij noemde jou later de beste linksback met wie hij heeft gespeeld.
“Ja, dat heeft hij gezegd… Op de trainingen stond ik vaak tegenover Leo, dat waren geweldige duels. Trainingen met en tegen dat soort spelers waren voor mij soms zwaarder dan de wedstrijden. Moet je nagaan, trainen tegen Ronaldinho, Messi en later Andrés Iniesta. Ik heb nog altijd contact met Messi, mede omdat we een gezamenlijke vriend hebben. En als ik voor mijn Foundation een getekend shirt nodig heb, krijg ik dat onmiddellijk opgestuurd.”
