Jessica Schilder heeft zich opnieuw gekroond tot Europees kampioen kogelstoten. De Nederlandse kwam in Birmingham niet bepaald onder ideale omstandigheden aan de start. Haar wijsvinger, de vinger van haar stoothand, was ingetapet, de nachtrust was matig en ook over de omstandigheden in het stadion was ze niet helemaal te spreken. Toch stond ze er toen het moest.
De zorgen over haar vinger waren niet nieuw. Schilder kampt al enige tijd met de blessure en moest ook voor haar wedstrijd opnieuw met een ingetapete vinger de ring in. In de ochtend gaf ze toe dat ze er niet helemaal gerust op was. Tegelijkertijd wilde ze zich er niet door laten afleiden.
Ook haar voorbereiding was verre van ideaal. Na een slechte nacht voelde Schilder zich niet volledig uitgerust. Daar kwam irritatie over de omstandigheden bij. Zo was er volgens haar gedoe met de verschillende werpcirkels en bleek er tijdens de kwalificatie zelfs een probleem met een balk in haar ring. Het waren niet bepaald de omstandigheden waarin een atlete graag aan een belangrijke wedstrijd begint.
Maar Schilder had niet veel nodig om zich voor de finale te plaatsen. Met haar eerste poging van 19,00 meter ging ze ruim over de kwalificatie-eis van 18,20 meter. Daarna kon ze zich sparen voor de finale. En daar deed ze waarvoor ze naar Birmingham was gekomen: opnieuw Europees kampioen worden. Per poging zakte de moed steeds meer in de schoenen bij de concurrentie. Uiteindelijk kwam ze tot een afstand van 20,73 meter. Degene die het dichtstbij kwam was landgenoot en vriendin Jorinde van Klinken. Zij gaat ervandoor met het zilver en een persoonlijk record van 19,64 meter.
De 27-jarige Volendamse groeide de afgelopen jaren uit van een talentvolle kogelstootster tot een gevestigde naam op het allerhoogste niveau. In 2025 schreef ze geschiedenis door in Tokio als eerste Nederlandse ooit wereldkampioen kogelstoten te worden. Een jaar later zette ze haar ontwikkeling verder kracht bij met een sensationele stoot van 21,09 meter in de Diamond League van Shanghai. Daarmee verbeterde ze haar eigen Nederlandse record met veertig centimeter en werd ze de eerste vrouw sinds 2012 die de grens van 21 meter doorbrak.
Achter die successen schuilt een liefde voor de sport die al op jonge leeftijd ontstond. Toen Schilder in 2012 naar de Olympische Spelen keek, wist ze dat ze daar ooit zelf wilde staan. Het kogelstoten werd voor haar bovendien meer dan alleen een sport.
“Toen ik het kogelstoten bij de Olympische Spelen van 2012 op tv zag, moest ik huilen. Ik wist ineens: daar wil ik op een dag staan. Ik vond kogelstoten niet alleen leuk, ik kon er ook mijn frustraties in kwijt. Als ik baalde van school, raakte ik mijn irritaties kwijt door de kogel zo ver mogelijk weg te stoten. Anderen gingen in de puberteit als uitlaatklep op boksen of kickboksen, ik pakte de kogel.”
Al snel bleek dat Schilder niet alleen plezier beleefde aan het kogelstoten, maar er ook uitzonderlijk goed in was. Op jonge leeftijd stootte ze al verder dan haar leeftijdsgenoten. Op haar dertiende werd ze in het Olympisch Stadion Nederlands jeugdkampioen.
Toch voelde ze zich binnen de atletiekwereld lange tijd een buitenbeentje. Het kogelstoten was in Nederland een kleine discipline en het beeld van de sport sloot volgens Schilder niet altijd aan bij wie zij zelf was.
“De sport heeft ook lang een bepaald imago gehad. Bij hardlopers als Femke Bol en Lieke Klaver zien mensen hun lichamen en ze snappen meteen dat er heel veel training aan te pas komt om er zo uit te zien en zo goed te zijn. Ik heb een heel ander lichaam dan de sprintsters, moest veel vaker uitleggen wat ik moest doen en laten voor m’n sport.”
“Veel van de kogelstoters waren ook nog eens heel groot en fors. De laatste jaren draait het bij kogelstoten steeds meer om de combinatie van kracht en souplesse. Er is een generatie opgestaan van meiden die wel sterk zijn, maar niet dik.”
In 2012 zat Schilder huilend voor de televisie, omdat ze wist dat ze ooit zelf op het grootste podium wilde staan. Veertien jaar later is ze niet alleen Olympiër, maar ook wereldkampioen en opnieuw Europees kampioen. Het meisje dat ooit haar frustraties in een kogel van vier kilo kwijt kon, is uitgegroeid tot de vrouw die de kogel verder stoot dan vrijwel iedereen ter wereld.
