Jarenlang heersten de Nederlandse mannen op de lange afstanden. Die tijd lijkt voorbij. Schaatscoach Jillert Anema maakt zich grote zorgen over de toekomst van het Nederlandse mannenschaatsen op de 5 en 10 kilometer. In de podcast Ben Schaatsen! trekt hij stevig aan de bel. “Het wereldrecord op de 5000 meter is dus 5.58 en we zijn geld aan het uitgeven aan junioren die 6.17 of 6.25 rijden. Dat wordt nooit wat!”
Jasper Krommenhoek was de grote verrassing op de lange afstanden tijdens het World Cup Kwalificatietoernooi. Hij won zowel de 5000 als de 10.000 meter en troefde daarmee gerenommeerde namen af als Marcel Bosker, de veertigjarige Jorrit Bergsma, Stijn van de Bunt, Chris Huizinga en Beau Snellink. De bijna 23-jarige schaatser van Team Reggeborgh won de vijf kilometer in 6.10,83 en verbeterde zijn persoonlijk record met twee seconden. De dubbele afstand won hij in 12.38,75. Dat was de vierde tijd ooit van een Nederlander op die afstand, op slechts drieënhalve seconde van het nationale record van Patrick Roest (12.35,20).
Weinig denkvermogen
In de podcast Ben Schaatsen! luidt Jillert Anema, schaatscoach van Team Royal A-ware, waar onder anderen Jorrit Bergsma rijdt, de noodklok over het Nederlandse mannenschaatsen op de lange afstanden. “Wij hebben zes jaar geleden Remy de Wit (voormalig technisch directeur van de KNSB, red.) gewaarschuwd dat we tekortkwamen bij het herenschaatsen op de lange afstanden”, vertelt Anema aan presentator en oud-schaatser Ben van der Burg. Die stelt dat succes in het schaatsen maakbaar is.
Anema is het daarmee eens, maar plaatst tegelijkertijd vraagtekens bij de manier waarop de sport wordt aangestuurd. “Het klopt wat je zegt. Het succes is maakbaar, maar tegelijkertijd: waarom doen we het dan niet? Dat heeft er in mijn ogen mee te maken dat er te weinig denkvermogen is in het schaatsen. Je wordt niet coach omdat je goed bent, maar vanwege andere eigenschappen. De ontwikkelingsgraad van de coaches is niet hoog genoeg om de complexiteit van de materie te doorgronden en ervoor te zorgen dat eruit komt wat erin zit. We hebben in Nederland zoveel potentieel in het schaatsen. Wij zijn bij Royal A-ware het enige topteam met evenveel professionele dames als heren. Bij de andere grote teams is tachtig procent van de schaatsers man. En ze presteren geen moer.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."
Sven Kramer
Van der Burg zag begin jaren negentig Falko Zandstra en Rintje Ritsma van dichtbij doorbreken. Anema haalt die generatie aan als voorbeeld van hoe het volgens hem moet.
“Falko en Rintje reden bij de junioren 6.55 op de vijf kilometer, terwijl het wereldrecord van Geir Karlstad destijds op 6.43 stond. Ze zaten als junioren dus twaalf seconden boven het wereldrecord. Jaren later heb ik Sven Kramer als junior begeleid. Hij kreeg van zijn trainer de opdracht om 6.45 te rijden op de 5000 meter, terwijl het wereldrecord van Gianni Romme destijds 6.19 was. Ik zei tegen Sven dat het statistisch zo moest zijn dat een junior twaalf seconden boven het wereldrecord moest rijden op de vijf kilometer. Ik vertelde hem dus dat hij dat jaar 6.31 moest rijden. En hij reed 6.31. Achteraf dacht ik: had ik maar 6.28 gezegd. Dan had hij dat denk ik ook gereden.”
Knudde
Het wereldrecord op de 5000 meter werd vorig jaar in Inzell op 5.58,52 gezet door de Noor Sander Eitrem. Hij bracht ook het baanrecord in Thialf, tevens het wereldrecord op een laaglandbaan, op 6.01,62. Volgens de Wet van Anema zit Krommenhoek met zijn 6.10,83 precies twaalf seconden boven het wereldrecord van Eitrem, hoewel hij met zijn 22 jaar geen junior meer is.
Op de 10.000 meter staat het wereldrecord op naam van de Italiaan Davide Ghiotto, die in Calgary 12.25,69 reed. Dat is dertien seconden sneller dan de tijd van Krommenhoek. Het wereldrecord op een laaglandbaan werd een jaar geleden in Heerenveen door de Pool Wladek Semirunniy op 12.28,05 gebracht.
Anema is niet te spreken over het niveau van de huidige lichting junioren. “Het wereldrecord op de 5000 meter is dus 5.58 en we zijn geld aan het uitgeven aan junioren die 6.17 of 6.25 rijden. Het is niet zo dat zij laatbloeiers zijn of dat ze niet goed zijn begeleid, zoals bij Jorrit Bergsma het geval was. Dit zijn jongens die we al jaren begeleiden. Dat wordt nooit wat! Of de begeleiding is gewoon knudde geweest. Normaal gesproken moeten die jongens 6.10 of sneller rijden. Dan heb je kans. Het verschil tussen 5.58 en 6.10 is procentueel veel groter dan destijds bij Falko en Rintje tussen 6.43 en 6.55.”
Van der Burg vat de woorden van Anema samen: “Dus de rijders die nu al drie, vier of vijf jaar bezig zijn en tussen de 6.17 en 6.25 zitten: kap er maar mee, geen geld meer in stoppen?”
Anema: “Begin daar maar eens mee. Misschien zit er nog een laatbloeier tussen, maar waarschijnlijk niet. En we moeten ons afvragen: hoe komen we aan zo’n generatie? Aan Sven Kramer werd door zijn trainer niet de eis gesteld om 6.31 te rijden. Het historisch besef bij coaches is dus ook te laag.”
