Tim Prins kende afgelopen seizoen de zwaarste periode uit zijn carrière. De 23-jarige schaatser van Team Reggeborgh plaatste zich op het Olympisch Kwalificatietoernooi, eind 2025, voor de 1500 meter, maar reisde niet af naar Milaan. Marcel Bosker werd door de KNSB gekozen in het belang van de ploegenachtervolging, waardoor er geen plek meer was voor Tim. Afgelopen periode heeft hij de rug gerecht en is de focus weer volledig terug.
Olympische droom in duigen
“De eerste drie maanden na de zomer waren vooral mentaal zwaar,” concludeert Tim Prins. “Ik heb echt weer moeten opbouwen met mijn coaches, want eerst moest ik de teleurstelling toch verwerken van het missen van de Spelen. Ik zie het aankomende seizoen als een nieuwe start.”
“Ik bekijk het jaar voor jaar, wil niet met een tunnelvisie naar de Olympische Spelen van 2030 kijken. Ik heb afgelopen seizoen met coaches besproken en we concludeerden dat mijn niveau super goed was. Alleen: op het moment dat ik er moest staan, eind december, was mijn niveau niet beter dan in oktober. Dat was natuurlijk niet hoe het hoorde te werken.”
De teleurstelling van het missen van Milaan – Tim werd vierde op de 1000 meter op vijf duizendsten van een seconde van Kjeld Nuis en kwalificeerde zich wel voor de 1500 meter, maar de keuzecommissie koos voor Marcel Bosker met het oog op de ploegenachtervolging – was voor Tim lastig om een plek te geven, maar trok geleidelijk weg. “Op voorhand weet je niet of de keuze terecht is, want de KNSB maakte de keuze met het oog op de grootste kans op een medaille. Uiteindelijk werd die medaille op de ploegenachtervolging niet gepakt, maar dat maakte voor mij niet zozeer uit. Er was één moment dat die woede en frustratie echt omhoogkwam en dat was toen Marcel niet werd opgesteld voor de finaledag van de ploegenachtervolging. Ik was de frustratie niet kwijt, maar toen keerde dat gevoel terug.”
Na het veelbesproken besluit kreeg Tim steun uit alle hoeken. “Overal waar ik kwam, staken mensen me een hart onder de riem. Het leek wel alsof heel Nederland meeleefde. Dat heeft zeker geholpen om de teleurstelling te verwerken.”
Een bijzonder bericht kreeg hij van Thomas Krol, olympisch kampioen op de 1000 meter en winnaar van zilver op de 1500 meter op de Spelen van 2022. Ook hij miste ooit op pijnlijke wijze de Spelen, dat was in 2018. Vier jaar later kon hij dus juichen. “Thomas is een grote inspiratiebron. Zijn verhaal laat zien dat je op een later moment kunt terugslaan. Dat hoop ik ook te doen.”
Batterij opgeladen
Voor Tim was de zomervakantie een belangrijk moment om even te ‘resetten’. “Ik game veel met Jenning de Boo en Kjeld Nuis. Ik ben ook met Jenning en twee andere vrienden naar Kaapstad geweest. Daar heb ik twee weken lang geen seconde aan schaatsen gedacht. We hebben alleen maar leuke dingen gedaan, barretjes bezocht waar ook Nederlandse studenten waren en overdag naar het strand gegaan of op safari.”
“Ik heb echt even genoten van het leven, dus mijn conditie was niet goed toen ik terugkwam,” geeft Tim toe. “Als je terug bent van vakantie denk je wel: oei, ik weet niet hoe dit goed gaat komen. Tijdens ons trainingskamp op Mallorca werd ik aan alle kanten voorbijgefietst. Over een klim waar ik normaal een uur over doe, deed ik toen tachtig minuten.”
Doelstellingen
Prins is gebrand om zichzelf weer te laten zien, maar wuift de hoge druk weg. “Doelen lager stellen, zit niet in mij. Dat ga ik echt niet doen. Het doel is en blijft: wereldkampioen worden. Ik schaats ook nog steeds met de mindset dat dat gaat lukken. Ik ben van nature iemand die zich niet heel veel tijd gunt, het moet sneller en sneller gaan..”
“Ik wil dit jaar verbeteren. Mijn persoonlijk record op de 1000 meter wil ik graag verbeteren. Die 1.06.40 uit 2024 staat al te lang. In de World Cup rij ik ieder jaar wel één keer op het podium, maar vaak eindig ik ook vijfde en zesde. Dat is subtop, maar daar kom ik niet voor. Dus ik wil ook het algehele niveau omhoog krikken.”
Tim kwalificeerde zich zondag bij het WCKT in elk geval voor de eerste vier World Cups op de 1500 meter.
