Quinten Post gaat verhuizen. De 26-jarige center verruilt in de NBA Golden State Warriors voor Memphis Grizzlies. De geboren Amsterdammer heeft een contract voor drie jaar getekend en gaat in die periode 26 miljoen euro verdienen. Eerder dit jaar vertelde Quinten in Helden over zijn opmerkelijke weg naar de top. “Dat waar mijn vader en ik alleen maar van konden dromen, is uitgekomen.”
Geregeld scheurde een 2 meter 13 lange Nederlander de afgelopen twee jaar op een e-step door de straten van San Francisco van en naar de training. Dat ging vlotter dan met de auto. Een NBA-speler van een van de meest vooraanstaande teams in de NBA – Golden State Warriors – die op een elektrische step naar zijn ‘werk’ ging; het was een bijzondere gewaarwording. Denk maar niet dat je een ploeggenoot als superster Stephen Curry zo in het ‘wild’ tegen zou komen. Vanaf heden zal ook Quinten Post niet meer door de straten van San Francisco rijden. Hij verhuist met zijn e-step naar Memphis, waar hij een driejarig contract met de Grizzlies heeft getekend. Het is een nieuwe stap in de opmerkelijke loopbaan van Quinten.
Luie puber
Op 27 december 2024 speelde hij zijn eerste minuten in de NBA. Dat was al een wonder. Het scheelde namelijk maar een haartje of hij had een heel andere baan gehad en waarschijnlijk nog in Amsterdam gewoond. Quinten stopte op zijn vijftiende met basketbal. Door allerlei oorzaken versleet hij drie scholen en was zijn motivatie voor basketbal helemaal weg. “In die periode groeide ik van 1 meter 85 naar 2 meter 6. Ik klooide maar wat aan en mijn ouders hielden wel een oogje in het zeil, maar lieten mij vooral mijn eigen weg vinden. Ik was een behoorlijk luie puber.
Voor de selectie van Nederland onder 15 moest ik in het weekend van negen tot vijf trainen. Dat zag ik helemaal niet zitten. Ik deelde dat op een dag met mijn moeder. Mijn vader stond de volgende ochtend op mij te wachten. Als ik niet meer wilde basketballen, dan moest ik dat zelf maar tegen de coach zeggen. De coach zei alleen maar: ‘Oké.’ Ik had niet de illusie dat ik de selectie zou halen, dus wellicht dacht de coach alleen maar: hoef ik in elk geval een speler minder teleur te stellen.”
Zijn basketbalpensioen duurde anderhalf jaar. Zijn eveneens basketballende vader Arjen wist Quinten zover te krijgen dat hij een keer mee ging doen met het team van zijn pa. “Na een paar keer begon ik de smaak weer te pakken te krijgen. Halverwege het seizoen ging ik bij Apollo in het derde team van onder 18 spelen. Ik werd steeds beter.” Na dat seizoen werd hij ingedeeld in het tweede, waarop Quinten op coach Wierd Goedee afstapte. “Ik wilde bij Apollo in het eerste team van onder 18 spelen. Goedee twijfelde of ik het basketbal wel serieus genoeg nam. Ik vertelde dat ik de keuze om het basketbal heel serieus te nemen al had gemaakt en kreeg de kans om dat te bewijzen in het eerste.”
Traantje
Al snel voelde Quinten dat hij klaar was voor een volgende stap: het buitenland. Vader Arjen stuurde mails naar vooraanstaande Europese clubs. Alba Berlin toonde belangstelling. Met de jeugd van Alba speelde hij een jaar lang tegen seniorenteams op het vierde niveau van Duitsland. Quinten kreeg steeds meer controle over zijn snel gegroeide lichaam en na een jaar was hij klaar voor een volgende stap. “Ik ben met mijn vader om tafel gaan zitten en we hebben de opties op een rijtje gezet. Ik kon naar een nog hoger aangeschreven basketbalopleiding in Europa of de stap maken naar een Amerikaans college. Mijn vader was meer een voorstander van de Europese route; naar Servië. Ik koos vastberaden voor de stap naar Amerika.” Quinten glimlachend: “Mijn stiefmoeder vertelde dat mijn vader een aantal nachten slecht geslapen heeft toen ik tegen zijn advies in een andere keuze maakte.”
Quinten speelde drie jaar collegebasketbal in Amerika en stelde zich in de zomer van 2024 beschikbaar voor de NBA Draft. “Ik voelde dat ik een serieuze kans maakte op een contract bij een NBA-team. De tweede ronde van de draft was een dag na de eerste. Toen ik als 52ste werd gekozen, gaf dat een enorme ontlading. Ik heb daar wel even een traantje om gelaten. Dat waar mijn vader en ik alleen maar van konden dromen, was uitgekomen. Ik was met mijn vriendin Maricé bij mijn schoonouders in Puerto Rico toen ik werd gekozen.”
Het hele verhaal van Quinten Post lees je hier.
