Tom Pidcock is een alleskunner op de fiets. De Brit geldt als de beste mountainbiker van zijn generatie, won eendagsklassiekers, schreef een Touretappe op de Alpe d’Huez op zijn naam en stond op het podium van de Vuelta a España. Ook in het veldrijden liet hij zijn klasse zien: in 2022 doorbrak hij in het Amerikaanse Fayetteville de hegemonie van Wout van Aert en Mathieu van der Poel door zich tot wereldkampioen te kronen.
Het veldritseizoen is weer begonnen! Elke week portretteren we een wereldkampioen, met deze week: Tom Pidcock: alleskunner die de hegemonie in het veldrijden doorbrak.
Superman
Op die voorjaarsdag in 2022 geldt Tom Pidcok, bij afwezigheid van Mathieu van der Poel en Wout van Aert, als de te kloppen man. De Nederlander ontbreekt vanwege een rugblessure, terwijl de Belg Van Aert het WK aan zich voorbij laat gaan omdat het niet in zijn programma past. Sinds hun eerste jaar bij de elite, in 2015, hebben de twee de wereldtitels onderling verdeeld. Samen met Van der Poel en Van Aert vormt Pidcock in die jaren de zogenoemde ‘grote drie’ van het veldrijden. De drie rivalen domineren het veld en verdelen jarenlang de overwinningen onder elkaar.
Het toptalent knalt in de vierde ronde weg en laat niemand meer in de buurt komen. Pidcock heeft meer dan genoeg tijd om over zijn zegegebaar na te denken. En dat stelt niet teleur: gestrekt over het zadel en met gebalde vuist vliegt hij als Superman over de finish in Fayetteville. Nadat hij eerder al Brits kampioen bij zowel de junioren als de elite is geworden, kroont Pidcock zich op 22-jarige leeftijd tot wereldkampioen bij de profs. Het is pas zijn vierde zege van dat veldritseizoen en zijn tweede WK-medaille, nadat hij in 2020 als tweede is geëindigd achter Van der Poel.
Alleskunner
De regenboogtrui in het veld tekent het begin van de grote doorbraak van Pidcock op het grote toneel. Het lichtgewicht wordt in de zomer van 2022 opgenomen in de Tourselectie van Ineos Grenadiers. In etappe 12, met aankomst op de Alpe d’Huez, maakt hij met zijn magistrale daalkunsten de sprong naar de kopgroep en komt hij later die middag als eerste boven.
Later dat jaar wordt hij voor het eerst Europees kampioen mountainbiken, nadat hij op de Olympische Spelen van Tokio in 2021 al olympisch goud heeft veroverd. In 2023 voegt hij daar een wereldtitel mountainbiken aan toe. In 2024 wordt hij opnieuw olympisch kampioen en in 2025 opnieuw Europees kampioen. Ook op de weg blijft hij aansprekende overwinningen boeken. Zo wint hij in 2021 de Brabantse Pijl, in 2023 Strade Bianche en in 2024 de Amstel Gold Race.
Na vier seizoenen bij INEOS Grenadiers slaat Pidcock eind 2024 een nieuwe weg in. Hij maakt de overstap naar Q36.5 Pro Cycling Team, waar hij meer ruimte krijgt om zijn eigen programma samen te stellen. Die keuze pakt niet onverdienstelijk uit: in 2025 eindigt hij als derde in het algemeen klassement van de Vuelta a España en in 2026 verovert hij zijn tweede wereldtitel op de mountainbike.
Laatste grote wapenfeit
In 2023 raakt Pidcock zijn wereldtitel in het veldrijden kwijt. Daarna rijdt hij nog maar twaalf veldritten. In december 2023 boekt hij zijn laatste overwinning, tijdens de Wereldbeker in Namen, de cross die hem misschien wel het allerbeste ligt. Zijn laatste ‘ploetertocht door de modder’ dateert alweer van januari 2024, in het warme zand van Benidorm.
Veldritliefhebbers hoeven voorlopig niet op een rentree te rekenen. Pidcock laat ook deze winter de modder van de Vlaamse klei aan zich voorbijgaan. Dat bevestigde hij in september, voorafgaand aan de GP van Québec. “Of ik over enkele weken zal crossen? Neen, ik denk het niet”, vertelde hij. “Of toch niet deze winter. Toen ik vorig jaar zat te kijken, wilde ik het opnieuw proberen, maar nu we weer in dit deel van het seizoen zitten, zie ik het mezelf niet meer doen. Het koersen op zich is fijn, maar het werk en de tijd die je erin moet steken, maakt het niet makkelijk. Zeker op technisch vlak vraagt het veel inspanningen. Het is al een lang seizoen en mentaal is alles combineren lastig geworden. Toen ik jonger was, ging dat makkelijker. Dan blijf je gewoon trainen en koersen. Nu is het moeilijker. Trainen en koersen in de winter is volgens mij de meest lastige discipline in de wielersport. Ik zie het mezelf niet echt meer doen.”
Een mogelijke terugkeer zou voor Pidcock aantrekkelijker worden als veldrijden ooit olympisch wordt. Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) heeft besloten dat de discipline geen plek krijgt op de Olympische Winterspelen van 2030. Daarmee blijft zijn wereldtitel uit 2022 voorlopig zijn laatste grote wapenfeit in het veld.
