In aanloop naar de laatste Dutch GP haalt voormalig autocoureur, presentator en F1-analist Allard Kalff herinneringen op aan de vroegere F1-races op Zandvoort. Door de jaren heen heeft de Nederlandse Grand Prix voor volop racespektakel gezorgd, tragische momenten gekend én grote helden voortgebracht. Vandaag blikt hij terug op het raceweekend van 1985: lachen met kroeguitbater Jaap IJgosse in de Tarzanbocht en het aanmoedigen van de doktersauto.
Dit artikel is gemaakt in samenwerking met Formule1.nl
Wie Kalff hoort praten over de inmiddels overleden IJgosse merkt hoeveel plezier het duo altijd samen had. Herinneringen aan IJgosse, in Zandvoort en omstreken bekend van de voormalige horecagelegenheid Bastille, heeft hij dan ook volop. “Dan denk ik bijvoorbeeld aan de Grand Prix van 1985 en aan iets wat tegenwoordig uit den boze is. Namelijk dat je het circuit oploopt, een bevriende official hartelijk goedemorgen wenst en dat je met een plaatselijke kroegbaas besluit om aan de binnenkant van de Tarzanbocht naar de Grand Prix te kijken. Want dat deed ik met Jaap.”
Lachen met Jaap
Kalff vervolgt: “Ik denk trouwens dat we wel een paddockkaartje hadden, maar we hebben de hele race daar aan de binnenkant van de Tarzanbocht gestaan. Sterker nog, we gingen dan steeds iets dichter bij de bocht staan. En dan zei je tegen elkaar: ‘Fantastisch dit, hè? Toch wel gaaf hier op deze plek.’
Fantastisch was het sowieso altijd met zijn vriend, zegt Kalff. “Ik kon altijd lachen met Jaap. Als ik een wedstrijd op Zandvoort won, stopte ik na de finish in de Tarzanbocht. Bij Jaap, want die stond daar áltijd. Ik kreeg dan van hem een bosje bloemen, reed door naar het podium en dan had ik die bloemen al bij me.” Grijnzend: “Dat hadden we zo bekokstoofd.”
Dat laatste gold ook voor het bekijken van de Grand Prix aan de binnenkant van de Tarzanbocht. “Dat spraken we gewoon af, Jaap en ik. Samen met een groepje mensen uit de kroeg in Zandvoort. Kijken op die plek vonden we heel normaal, dat vond iedereen in die tijd. Maar als je dat vandaag de dag vertelt aan mensen, met alle oog voor de veiligheid, zullen mensen zeggen: ‘Ja, dat zal wel.’ Het was bijzonder dat het toen kon en ik ben blij dat ik dat heb meegemaakt.”
Kees van Dongen aanmoedigen
Kalff heeft nog een herinnering aan de Tarzanbocht en 1985: “We moesten dat jaar ook veel lachen om Kees van Dongen. Die was instructeur op de slipschool, ook een Zandvoorter. Hij reed in de doktersauto en was zenuwachtiger dan alle F1-rijders bij elkaar. Wij stonden in die bocht hem natuurlijk ook aan te moedigen. Alle auto’s waren al voorbij en dan kwam Kees natuurlijk nog langs in de doktersauto. Fantastisch.”
Het illustreert hoe het er in die tijd aan toe kon gaan. “En hoe gemoedelijk het dus was, hoe toegankelijk ook.” En aan het einde van de race? “Dan stond je op de kerbstone te applaudisseren voor de winnaar”, vertelt Kalff. “Eigenlijk bizar. Maar een dierbare herinnering.”
