De US Open is het vierde Grand Slam-toernooi van het jaar. Veel tennissers schitterden in New York. Zo ook Arthur Ashe. Hij won het toernooi in 1968. Vandaag de dag draagt het center court zijn naam.
Arthur Ashe was bij leven al meer dan een tenniskampioen; hij was een intellectueel, mensenrechtenactivist en pionier die de grenzen van zijn sport oversteeg. Als eerste – en tot op heden enige – donkere man die het enkelspel op Wimbledon, de Australian Open en US Open op zijn naam schreef, slechtte hij met elegantie raciale barrières in een destijds elitaire, witte sport.
Dagvergoeding
Ashe’s historische overwinning op de US Open in 1968 blijft een van de meest iconische momenten uit de sportgeschiedenis. Midden in een roerig jaar vol politieke omwentelingen en de strijd voor burgerrechten, speelde Ashe als amateur het toernooi van zijn leven op het gras van Forest Hills. Hij versloeg Tom Okker in een zinderende finale met 14-12, 5-7, 6-3, 3-6, 6-3. Omdat hij nog de status van amateur had, kon hij de hoofdprijs van 14.000 dollar niet in ontvangst nemen. Ashe kreeg slechts een dagvergoeding van 20 dollar per dag.
Billie Jean King: ‘Arthur Ashe was een rustige man, vol waardigheid en grote moed’
“Echte heroïek is altijd vrij sober, weinig drama. Het gaat er bij mij niet om iedereen ten koste van alles voorbij te willen, maar anderen ten koste van alles te willen helpen,” zo vertelde Ashe na zijn legendarische zege en zijn houding ten opzichte van presteren. Het spel van de Amerikaan op de baan werd gekenmerkt door een ijzeren zelfbeheersing en strategische scherpte. Ashe liet zich nooit meeslepen door emoties, een keuze die zowel tactisch als symbolisch was: hij weigerde zijn tegenstanders of critici ook maar enig handvat te geven. Ashe won na de US Open ook nog Grand Slam-titels in het enkelspel op de Australian (1970) en Wimbledon (1975).
Nalatenschap
De impact van zijn overwinning op de US Open reikte veel verder dan het tennisracket. In 1997 eerde de Amerikaanse tennisbond (USTA) zijn nalatenschap door het hoofdstadion van de US Open om te dopen tot het Arthur Ashe Stadium – het grootste tennisstadion ter wereld.
Bij de onthulling van het stadion vatte Billie Jean King, generatiegenoot en een van de beste vrouwelijke tennissters ooit, zijn betekenis doeltreffend samen. “Arthur was een rustige man, vol waardigheid en grote moed. Dat het stadion nu zijn naam draagt, betekent dat alle generaties zijn naam zullen blijven herinneren en dat grootsheid niet alleen wordt afgemeten aan overwinningen, maar ook door wat je buiten de baan doet.”
Tragedie
Toen Ashe in de jaren 80 besmet raakt met hiv door een bloedtransfusie tijdens een hartoperatie, greep hij dat aan om zijn persoonlijke tragedie in een internationale missie om bewustwording rond de ziekte aids te vergroten. Tot aan zijn dood in 1993 bleef hij strijden tegen onderdrukking, zoals het apartheidsregime in Zuid-Afrika.
“Succes is een reis, geen bestemming. Doen is vaak belangrijker dan de uitkomst,” zo schetst Ashe zijn definitie van succes en erfenis in zijn autobiografie Days of Grace. Hij heeft een erfenis achtergelaten die herdefinieert wat het betekent een atleet te zijn. Zijn naam op de US Open herinnert de wereld er dagelijks aan dat sport op haar mooist is wanneer het dient als platform voor menselijkheid, rechtvaardigheid en karakter: drie kernwaarden die Arthur Ashe nooit verloochende.
