Met haar eindzege in de Giro d’Italia schreef Demi Vollering niet alleen een nieuwe grote ronde op haar palmares. Ze maakte ook haar trilogie compleet.
Na eerdere eindzeges in de Vuelta en de Tour de France Femmes ontbrak alleen de Giro nog op haar erelijst. Die ontbrekende schakel is nu toegevoegd. Daarmee schaart Vollering zich in een select gezelschap van rensters die alle drie de grote rondes hebben gewonnen.
De hele week liet Demi Vollering zien dat ze in uitstekende vorm verkeerde, maar een ijzersterke tijdrit van Anna van der Breggen zorgde ervoor dat ze het slotweekend inging met een achterstand van bijna een minuut. Een verschil dat voor veel rensters te groot zou zijn geweest. Vollering bleef echter geloven. Gisteren knabbelde ze al aan de voorsprong van haar landgenote, vandaag maakte ze het karwei af. Op de slotklim reed ze Van der Breggen definitief uit het roze.
De afgelopen seizoenen waren niet alleen gevuld met successen, maar ook met twijfels, valpartijen, kritiek en torenhoge verwachtingen. Annemiek van Vleuten vertelde eerder in Helden dat ze na Vollerings dominante seizoen in 2023 dacht dat haar landgenote de jaren daarna alles zou verpulveren. Dat gebeurde niet direct. Vollering bleef winnen, maar leek niet altijd de volgende stap te zetten die velen hadden verwacht.
Volgens Van Vleuten kwam daar afgelopen winter verandering in. “Demi heeft het voor elkaar gekregen fysiek een enorme stap te zetten”, vertelde ze. “Ze wint haar wedstrijden doordat ze veruit de sterkste is.”
Speciale leider
Maar misschien zit de grootste verandering niet in haar benen, maar tussen haar oren. Van Vleuten ziet een renster die rustiger oogt, meer in balans is en met meer vertrouwen aan de start verschijnt dan een paar jaar geleden. Dat beeld herkennen ze ook binnen haar ploeg. Teambaas Stephen Delcourt noemt Vollering een bijzondere leider. Niet omdat ze boven de groep staat, maar juist omdat ze onderdeel van de groep wil zijn.
“Demi is een speciale leider”, vertelde hij in Helden. “Omdat ze geen prinses is en zich aan iedereen gelijk voelt. Iedereen wil voor haar werken, omdat ze een fijne vrouw is.”
Volgens Delcourt zit daar een van haar grootste kwaliteiten. Vollering denkt niet alleen aan haar eigen prestaties, maar heeft aandacht voor ploeggenoten en stafleden. Juist daardoor ontstaat er binnen de ploeg een sfeer waarin iedereen bereid is een stap extra te zetten.
