Vier jaar na de laatste wereldtitel gaat de Nederlandse ploeg op jacht naar een nieuwe regenboogtrui. Alle pijlen zijn gericht op kopvrouw Demi Vollering, die haar al meer dan geslaagde jaar van nog meer glans kan voorzien.
Van oudsher wordt de wegwedstrijd op het wereldkampioenschap op een vaste omloop gereden. De laatste jaren is het een trend om eerst een aanvliegroute naar die omloop af te leggen. De start van de voor de vrouwen belangrijkste wedstrijd van het najaar is dan ook in het plaatsje Brossard, dat net buiten Montréal aan de andere kant van de Saint Lawrence-rivier is gelegen.
De rensters maken een lus van zo’n veertig vlakke kilometers, kruisen nogmaals door Brossard en zetten vervolgens koers naar de Samuel de Champlain Bridge. Na het oversteken van het water wordt er direct doorgereden naar downtown Montréal. Daar wordt een omloop betreden die identiek is aan de Grand Prix van Montréal, de eendaagse koers die sinds 2020 steevast half september door de mannen wordt verreden.
Uitdagend parcours
Het circuit in de Canadese stad heeft een lengte van 13,4 kilometer en telt 269 hoogtemeters. Na het passeren van de finish na bijna 73 kilometer koers leggen de rensters nog acht volledige rondjes af. Het zorgt voor een wedstrijd van in totaal 180 kilometer en bijna 2.600 hoogtemeters.
Het stadparcours telt drie klimmetjes. De eerste dient zich meteen aan na de doorkomst aan de finish als linksaf het Mont Royal-park wordt ingeslagen. Het is tevens de lastigste hindernis van het trio. De Voie Camillien-Houde heeft een lengte van 1,7 kilometer, een gemiddelde stijging van 7,4 procent en een maximale strook van 10 procent. Na de top volgt een afdaling door en een stuk vals plat omlaag langs het park.
Daarna wordt het Mont Royal-domein weer ingeslagen voor het tweede klimmetje nabij de universiteit op de Chemin de Polytechnique (780 meter à 6%, inclusief 200 meter à 11%). Vervolgens wordt het park opnieuw kort verlaten om er even later weer terug te keren voor het derde obstakel van de omloop met de Avenue Pagnuelo (534 meter à 7,5%).
Via de Boulevard en de Avenue du Mont Royal wordt het even verderop gelegen Parc Jeanne Mance bereikt. Hier volgt nog letterlijk een blokje om met drie rechtse bochten die de rensters uiteindelijk op de Avenue du Parc brengen. De finish is in de verte al te zien, maar in de laatste 600 meter naar de streep loopt de weg nog wel met gemiddeld vier procent omhoog.
Waslijst aan kanshebbers
Het rijtje met favorieten, kandidaten en outsiders voor de wereldtitel is behoorlijk lang. Maar bovenaan de lijst prijkt met hoofdletters de naam van Demi Vollering. Met dank aan haar zeges in de Tour de France Femmes, Giro d’Italia Women, de Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik eerder dit seizoen.
Door het niet selecteren van Anna van der Breggen en Marianne Vos heeft de Hollandse equipe in tegenstelling tot voorgaande edities één duidelijke kopvrouw en dat betekent dat de andere rensters vooral in dienst van Vollering moeten rijden. Het zal ook nodig zijn, want de kans is groot dat de Nederlandse ploeg, met Riejanne Markus als wegkapitein en Puck Pieterse als schaduwtroef, de koers zal moeten controleren.
Aan geduchte concurrenten is er bepaald geen gebrek met onder meer Kasia Niewiadoma, Elisa Longo Borghini, Marlen Reusser, Kim Le Court en tweevoudig wereldkampioene Lotte Kopecky aan het vertrek. Daarnaast gelden ook Paula Blasi, Lauren Dickson, Dominika Wlodarczyk, Antonia Niedermaier, Niamh Fisher-Black, Noemi Rüegg, Cédrine Kerbaol en Franziska Koch als gevaarlijke klanten.
| Informatie | |
|---|---|
| Afstand | 180 km |
| Hoogtemeters | 2.570 |
| Start | 15.00 uur* |
| Finish | 20.10 uur* |
* Nederlandse tijd (in Montréal is het zes uur vroeger)
| Favorieten |
|---|
| ★★★ Demi Vollering |
| ★★ Kim Le Court, Kasia Niewiadoma, Elisa Longo Borghini |
| ★ Lotte Kopecky, Marlen Reusser, Paula Blasi, Franziska Koch, Puck Pieterse |
