Toen Eloy Room na het laatste fluitsignaal tegen Ecuador naar de tribunes keek, wist hij waarschijnlijk nog niet dat hij zojuist een WK-record had gevestigd. Vijftien reddingen in één wedstrijd. Geen enkele keeper deed dat eerder op een wereldkampioenschap. Met zijn optreden had hij een belangrijk aandeel in het historische gelijkspel (0-0) tegen Ecuador. Het eerste punt ooit op een WK.
Op de lijst van Nederlandse keepers uit zijn generatie kom je grotere namen tegen dan Eloy Room. Keepers die meer interlands speelden, grotere transfers maakten of vaker in de Champions League uitkwamen. Toch is er een goede kans dat geen van hen zo groot in de geschiedenisboeken staat geschreven.
Toen hij in 2015 debuteerde voor Curaçao stond het nationale elftal nog aan het begin van een nieuw hoofdstuk. Het eiland had talent voortgebracht, maar speelde internationaal nauwelijks een rol van betekenis. De ambitie was er wel. Dankzij spelers die in Nederland waren opgeleid en grote Nederlandse trainers als Guus Hiddink en Patrick Kluivert, ontstond het idee dat Curaçao kon uitgroeien tot een vaste waarde in het Caribisch gebied. Net als Room kozen steeds meer in Nederland geboren jongens om te gaan spelen voor Curaçao.
De keeper die niet volgens het script doorbrak
Zijn loopbaan bij Vitesse verliep minder vanzelfsprekend dan vaak wordt gedacht. Room kwam als jonge keeper terecht in een periode waarin Vitesse voortdurend veranderde. Nieuwe trainers brachten nieuwe ideeën mee en keepersposities waren zelden voor langere tijd vastgelegd. Waar sommige leeftijdsgenoten al vroeg werden bestempeld als toekomstig international, ontwikkelde Room zich stap voor stap. Hij debuteerde in 2008 voor het eerste elftal en zou uiteindelijk meer dan 150 wedstrijden voor Vitesse spelen.
Zijn ontwikkeling verliep grilliger dan de statistieken doen vermoeden. Nadat hij in 2010 de vertrokken Piet Velthuizen opvolgde als eerste keeper, verloor hij die plek een jaar later weer toen Velthuizen terugkeerde naar Arnhem. In 2013 werd hij verhuurd aan Go Ahead Eagles om speelminuten te maken. Pas in 2014 veroverde Room definitief een basisplaats bij Vitesse. Drie jaar later stond hij onder de lat toen de club voor het eerst in haar 125-jarige bestaan de KNVB-beker won.
Een keuze vanuit het hart
Toen Room voor Curaçao koos, was dat geen keuze voor sportief succes. Het elftal stond ver af van een WK. De infrastructuur was beperkt en internationale aandacht vrijwel afwezig. Voor spelers met een Nederlandse opleiding betekende een interlandperiode vaak een logistieke puzzel.
Toch groeide juist in die jaren iets wat later bepalend zou blijken. Onder leiding van onder anderen Patrick Kluivert, Remko Bicentini en later Guus Hiddink ontstond een selectie waarin spelers uit Nederland en Curaçao samenkwamen. De nationale ploeg werd steeds professioneler georganiseerd en de resultaten verbeterden. Waar veel internationals slechts een deel van zo’n ontwikkeling meemaken, bleef Room jarenlang een constante factor.
Patrick Kluivert was degene die Room in 2015 benaderde voor Curaçao. Zijn debuut maakte hij tegen Trinidad & Tobago. Inmiddels is hij, samen met Leandro Bacuna, de recordinternational van het land. Daarmee vertegenwoordigt hij vrijwel de volledige moderne geschiedenis van het Curaçaose voetbal: van de eerste Caribbean Cup-zege in 2017 tot de kwalificatie voor het WK.
Een carrière buiten beeld
In Nederland verdween Room enigszins uit het zicht toen hij in 2019 naar de Verenigde Staten vertrok. Voor veel Nederlandse voetbalfans betekende een transfer naar de MLS destijds een stap uit de schijnwerpers. Voor Room bleek het juist een van de belangrijkste beslissingen uit zijn carrière.
Bij Columbus Crew kwam hij terecht in een competitie die in Nederland vaak wordt onderschat. Toch beleefde hij er misschien wel zijn beste jaren. In 2020 won hij de MLS Cup, werd hij uitgeroepen tot winnaar van de MLS Save of the Year en werd hij later twee seizoenen op rij verkozen tot Defensive Player of the Year van Columbus Crew. Binnen de club groeide hij uit tot een van de leiders van de kleedkamer, een rol die hij ook bij Curaçao steeds nadrukkelijker vervulde
Vijftien reddingen
Afgelopen zaterdagnacht stond Curaçao op het WK tegenover Ecuador, de ploeg had enkele dagen eerder met 7-1 verloren van Duitsland. Alhoewel het resultaat niet positief was, liet de Blue Wave Curacao nooit hangen.
Ecuador viel vrijwel voortdurend aan en Curaçao kreeg nauwelijks rust. Maar de ploeg toonde karakter en hield het vol tot het eindsignaal. Room verrichtte vijftien reddingen, een record op een WK-wedstrijd van negentig minuten. Tegen de BBC grapte hij: “I think I need a statue in Curaçao now.”
Na afloop ging het niet alleen over het record. Room droeg zijn optreden op aan voormalig doelman Jairzinho Pieter, die in 2019 tijdens een trainingskamp van Curaçao overleed aan een hartstilstand. Met een shirt eerde hij zijn oud-ploeggenoot.
