Feyenoord treft vanavond in de Champions League met Internazionale een oude bekende. De wegen van de twee clubs kruisten elkaar in 2002 voor het eerst, destijds in de UEFA Cup. Toen trokken de Rotterdammers aan het langste eind en plaatsten zich voor de finale, waarin Borussia Dortmund in een kolkende Kuip met 3-2 werd verslagen.
Deze week in de rubriek Sprookjescampagne: de UEFA Cup-campagne van Feyenoord in 2001/2002, van een moeizame Champions League-groepsfase tot een zenuwslopende finale in eigen stadion.
Feyenoord begon het Europese seizoen onder leiding van trainer Bert van Marwijk in de Champions League. In een groep met Bayern München, Sparta Praag en Spartak Moskou verliep de campagne moeizaam. De Rotterdammers wonnen slechts één van hun zes groepswedstrijden, maar sloten af met een 2-1-zege op Spartak Moskou. Die overwinning leverde de derde plaats op en daarmee een vervolg in de UEFA Cup.
De Europese droom was dus nog niet voorbij. In de derde ronde trof Feyenoord SC Freiburg. Dankzij een doelpunt van Shinji Ono won de ploeg de thuiswedstrijd met 1-0. In Duitsland volgde een 2-2-gelijkspel, waarmee de Rotterdammers zich plaatsten voor de volgende ronde.
Nederlands onderonsje
In de vierde ronde rekende Feyenoord over twee wedstrijden met 4-3 af met Rangers FC. Daarna wachtte een Nederlandse onderonsje met PSV. In Eindhoven eindigde de heenwedstrijd in 1-1. Pierre van Hooijdonk zette Feyenoord op voorsprong, waarna Mateja Kežman de gelijkmaker maakte.
Ook in De Kuip hielden beide ploegen elkaar lange tijd in evenwicht. Toen Mark van Bommel PSV een kwartier voor tijd op voorsprong zette, leken de bezoekers aan het langste eind te trekken. Maar Van Hooijdonk sloeg in blessuretijd opnieuw toe en dwong een verlenging af. Daarin werd niet gescoord, waardoor strafschoppen de beslissing moesten brengen.
Doelman Edwin Zoetebier stopte de inzet van George Gakhokidze, waarna Van Hooijdonk zijn verantwoordelijkheid nam en de beslissende penalty benutte. Feyenoord won de strafschoppenserie met 5-4 en bleef in de race voor de Europese hoofdprijs.
Stunt tegen Inter
In de halve finale trof Feyenoord Internazionale, een Italiaanse grootmacht met spelers als Christian Vieri, Ronaldo en Álvaro Recoba in de gelederen. In de heenwedstrijd in Milaan hield Feyenoord de defensie gesloten en sloeg het toe via een eigen doelpunt van Iván Córdoba. De 1-0-zege was een enorme opsteker, al wist iedereen dat de klus nog niet geklaard was.
In de return leek Feyenoord de finale al vroeg veilig te stellen. Van Hooijdonk en Jon Dahl Tomasson zorgden voor een 2-0-voorsprong, maar Inter gaf zich niet zomaar gewonnen. Cristiano Zanetti bracht de spanning terug en in blessuretijd maakte Mohamed Kallon vanaf de strafschopstip zelfs de 2-2. Feyenoord hield stand en plaatste zich met een totaalscore van 3-2 voor de finale. Nog één wedstrijd scheidde de Rotterdammers van een Europese triomf.
Finale voor eigen publiek
Op 8 mei 2002 stond Feyenoord tegenover Borussia Dortmund, de regerend kampioen van Duitsland. In een uitverkochte Kuip kon de ploeg voor eigen publiek voor het eerst sinds 1974 weer een Europese hoofdprijs winnen.
Halverwege de eerste helft kreeg Feyenoord een uitgelezen kans om op voorsprong te komen. Dortmund-verdediger Jürgen Kohler maakte een overtreding op Tomasson in het strafschopgebied en kreeg rood. Van Hooijdonk benutte de strafschop en zette Feyenoord op 1-0. Zeven minuten later sloeg de spits opnieuw toe, ditmaal met een karakteristieke vrije trap.
Na rust kwam Dortmund terug in de wedstrijd. Márcio Amoroso benutte een strafschop, maar Feyenoord reageerde snel. Tomasson maakte er 3-1 van, waarna Jan Koller met een afstandsschot de spanning opnieuw opvoerde. In de slotfase drong Dortmund aan, maar Feyenoord hield stand. Toen het laatste fluitsignaal klonk, barstte de Kuip uit in feestvreugde. De Rotterdammers hadden de UEFA Cup gewonnen en daarmee een onvergetelijk hoofdstuk aan hun clubgeschiedenis toegevoegd.
