Twee etappes, twee overwinningen en de gele leiderstrui. Lorena Wiebes is de Tour de France Femmes niet alleen uitstekend begonnen, ze laat ook zien hoe compleet ze als renster is geworden. Waar ze jarenlang vooral bekendstond als de snelste sprintster van het vrouwenpeloton, bewijst de Nederlandse van SD Worx-Protime inmiddels dat ze ook op zwaardere parcoursen het verschil kan maken.
De openingsetappe eindigde in een massasprint, waarin Wiebes haar status als snelste vrouw van het peloton opnieuw bevestigde. Een dag later wachtte een veel lastigere finale, met meerdere klimmetjes die voor veel pure sprinters te zwaar waren. Wiebes overleefde de heuvels, haalde aanvaller Riejanne Markus in, bleef uitstekend gepositioneerd en sprintte opnieuw naar de overwinning. Daarmee verstevigde ze direct haar leidende positie in het algemeen klassement en mocht ze voor het de tweede keer dit weekend de gele trui aantrekken.
Die prestatie is geen verrassing voor wie haar ontwikkeling de afgelopen jaren heeft gevolgd. Wiebes werkte bewust aan haar klimvermogen, omdat ze merkte dat het vrouwenwielrennen veranderde en klassieke massasprints steeds zeldzamer werden.
In HELDEN 81 vertelde ze eerder: “Ik moest ook wat meer inhoud krijgen omdat ik natuurlijk merkte dat ploegen niet met mij naar de finish wilden rijden. Daarnaast is het vrouwenwielrennen volop in ontwikkeling. Onze koersen worden steeds zwaarder, er zijn niet veel wedstrijden meer die over compleet vlak terrein voeren. Je moet steeds vaker goed de heuvels kunnen overleven om überhaupt aan sprinten toe te komen.”
Die extra inhoud betaalde zich dit voorjaar al uit. Wiebes won zowel Milaan-San Remo als Gent-Wevelgem, twee klassiekers waarin niet alleen snelheid, maar ook klimvermogen, positionering en koersinzicht bepalend zijn. De eerste twee dagen van de Tour de France Femmes vormen opnieuw het bewijs dat haar ontwikkeling haar een completere renster heeft gemaakt.
Van sprintkoningin naar allround winnaar
Zelf maakte Wiebes nooit een geheim van haar ambitie om meer te zijn dan alleen een sprintster. Ze wilde zich ontwikkelen tot een renster die ook op heuvelachtige parcoursen kan winnen en in de grootste klassiekers om de zege meedoet.
“Als ik blijf doen wat ik deed, wordt het zo saai.”
